Hadithi: “Ç'është puna e disave që thanë kështu e ashtu? Unë falem (natën) dhe fle, agjëroj dhe ha, e edhe martohem me gra. Ai që e kundërshton Sunetin tim, nuk është prej meje.”

عَنْ أَنَسٍ رضي الله عنه:
أَنَّ نَفَرًا مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَأَلُوا أَزْوَاجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ عَمَلِهِ فِي السِّرِّ؟ فَقَالَ بَعْضُهُمْ: لَا أَتَزَوَّجُ النِّسَاءَ، وَقَالَ بَعْضُهُمْ: لَا آكُلُ اللَّحْمَ، وَقَالَ بَعْضُهُمْ: لَا أَنَامُ عَلَى فِرَاشٍ، فَحَمِدَ اللهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ، فَقَالَ: «مَا بَالُ أَقْوَامٍ قَالُوا كَذَا وَكَذَا؟ لَكِنِّي أُصَلِّي وَأَنَامُ، وَأَصُومُ وَأُفْطِرُ، وَأَتَزَوَّجُ النِّسَاءَ، فَمَنْ رَغِبَ عَنْ سُنَّتِي فَلَيْسَ مِنِّي».
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح مسلم: 1401]

Enesi (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon:
“Disa prej shokëve të Profetit ﷺ i pyetën gratë e tij për adhurimin e tij në vetmi, e dikush tha: “Nuk do të martohem.” Dikush tjetër tha: “Nuk do të ha mish.” Një tjetër tha: “Nuk do të fle në shtrat.” Atëherë i Dërguari i Allahut ﷺ, pasi e falënderoi dhe e lavdëroi Allahun, tha: “Ç'është puna e disave që thanë kështu e ashtu? Unë falem (natën) dhe fle, agjëroj dhe ha, e edhe martohem me gra. Ai që e kundërshton Sunetin tim, nuk është prej meje.”
[Ky hadith është sahih] - [Muttefek alejhi] - [Sahihu i Muslimit - 1401]

Shpjegimi

Një grup sahabësh (Allahu qoftë i kënaqur me ta!) erdhën te shtëpitë e grave të Profetit ﷺ duke pyetur për adhurimet e tij të fshehta brenda shtëpisë. Kur u njoftuan për to, iu dukën sikur ishin të pakta, prandaj thanë: Ku jemi ne në krahasim me Profetin ﷺ? Atij i janë falur mëkatet e shkuara dhe të ardhshme, ndryshe nga ne, që nuk e dimë nëse na janë falur apo jo, prandaj kemi nevojë të bëjmë më shumë adhurim me shpresë që ta arrijmë faljen. Atëherë njëri prej tyre tha: "Unë nuk do të martohem me gra." Tjetri tha: "Unë nuk do të ha mish." E i fundit tha: "Unë nuk do të fle në shtrat." Kur kjo i arriti Profetit ﷺ, ai u zemërua dhe mbajti një hutbe para njerëzve. Ai e lavdëroi dhe e madhëroi Allahun dhe tha: "Ç’është me disa njerëz që thonë kështu e ashtu? Pasha Allahun, unë jam ai që më së shumti i frikësohem Atij dhe jam më i devotshmi! Por, unë fle për t’u forcuar për namazin e natës, agjëroj e pastaj jo, për të pasur forcë në agjërim, dhe martohem me gra. Kush largohet nga rruga ime, e sheh përsosmërinë diku tjetër dhe ndjek një udhë që nuk është e imja, ai nuk është prej meje."

Mësime nga hadithi

1. Dashuria e sahabëve për të mirën dhe dëshira e tyre për ta arritur atë dhe për të ndjekur shembullin e Profetit të tyre ﷺ.
2. Toleranca dhe lehtësia e kësaj feje që bazohet në praktikën dhe udhëzimin e Profetit ﷺ.
3. Mirësia dhe begatia qëndrojnë në pasimin e Profetit ﷺ dhe ndjekjen e gjendjeve të tij fisnike.
4. Qortimi që vetja të mos ngarkohet tej mase me adhurime, përtej kapacitetit, ngase kjo është prej cilësive të bidatçinjve në fe.
5. Ibn Haxheri ka thënë: "Marrja e një qasjeje të tepruar në adhurim çon në mërzitje, e cila mund t'i presë vetë themelet e tij. Për më tepër, kufizimi vetëm në veprat e detyrueshme, për shembull, dhe lënia pas dore e veprave vullnetare, sjell preferimin e përtacisë dhe pasivitetin në kryerjen e adhurimit, ndërsa maturia është më e mira në të gjitha çështjet."
6. Kjo tregon rëndësinë e ndjekjes së gjendjeve të njerëzve të mëdhenj, për të marrë shembull prej tyre, dhe nëse është e vështirë të dihet kjo nga burrat, është e lejueshme të mësohet edhe përmes grave.
7. Në të përfshihet këshillimi, paraqitja e çështjeve që kanë të bëjnë me diturinë, sqarimi i dispozitave për ata që janë të ngarkuar me përgjegjësi fetare, si dhe largimi i dyshimeve të atyre që përpiqen fort në fe (duke e tepruar).
8. Urdhërimi për të qenë i butë e i matur në adhurim, duke e ruajtur adhurimin së bashku me obligimet dhe veprat vullnetare, në mënyrë që muslimani të marrë parasysh të drejtat e të tjerëve ndaj tij.
9. Hadithi gjithashtu tregon vlerën e martesës dhe e inkurajon atë.