حدیث: سُبْحَانَ الله، مؤمن نه ناپاکه کېږي

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضيَ اللهُ عنه:
أَنَّهُ لَقِيَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي طَرِيقٍ مِنْ طُرُقِ الْمَدِينَةِ وَهُوَ جُنُبٌ، فَانْسَلَّ فَذَهَبَ فَاغْتَسَلَ، فَتَفَقَّدَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَلَمَّا جَاءَهُ قَالَ: «أَيْنَ كُنْتَ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ؟» قَالَ: يَا رَسُولَ اللهِ، لَقِيتَنِي وَأَنَا جُنُبٌ فَكَرِهْتُ أَنْ أُجَالِسَكَ حَتَّى أَغْتَسِلَ، فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «سُبْحَانَ اللهِ، إِنَّ الْمُؤْمِنَ لَا يَنْجُسُ».
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح مسلم: 371]

دا ژباړه بیا لیدنې او کره کتنې ته اړتیا لري.

له ابو هریره - رضي الله عنه - څخه روایت دی چې:
رسول الله صلی الله علیه وسلم ورسره د مدینې په یوه لار کې پداسې حال کې مخ شو چې دی د جنابت په حال کې و، نو پناه شو او ولاړ، غسل یې وکړ، رسول الله صلی الله علیه وسلم ولټاوه، نو کله چې ورته راغی ویې ویل: «ابوهریره چېرته وې؟» هغه وویل: اې د الله رسوله، ته راسره پداسې حال کې مخ شوې چې زه په جنابت کې وم، نو زړه مې ونه غوښتل درسره کښېنم تر څو مې نه وي لامبلي، نو رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: «سُبْحَانَ الله، مؤمن نه ناپاکه کېږي».
[صحيح دی] - [متفق علیه دی] - [صحيح مسلم - 371]

تشریح

رسول الله صلی الله علیه وسلم د مدینې په یوه لاره کې له ابو هریره رضی الله عنه سره مخ شو، حال دا چې ابو هریره رضی الله عنه د جنابت په حال کې و، نو رسول الله صلی الله علیه وسلم ته یې د احترام په خاطر له هغه سره د جنابت په حال کې ناسته او خبرې کول ناسم وګڼل، پدې ګمان چې ناپاکه دی، نو په ​​پټه ولاړ او غسل یې وکړ، بیا بېرته راغی او کښېناست، نو رسول الله صلی الله علیه وسلم ترې وپوښتل چې چېرته تللی وې؟ نو خبر یې کړ چې نه یې غوښتل د جنابت له امله د ناپاکۍ په حال کې ورسره کښېني، نو رسول الله صلی الله علیه وسلم حیران شو او ورته یې وفرمایل: مؤمن پاک وي او هېڅکله نه ناپاکه کېږي؛ هغه که مړ وي او یا ژوندی.

د حديث له ګټو څخه

1. د جنابت حالت یوازې لمونځ، قرآن کریم راخېستل او په جومات کې پاتې کېدل منع کوي او د مسلمانانو سره د ناستې یا لیدنې مانع نه ګرځي، او نه پرې جنب انسان ناپاکه کېږي.
2. په ژوندن او مړینه د مسلمان پاکوالی.
3. د فضیلت، پوهې او تقوا لرونکو خلکو درناوی او په غوره ډول ورسره ناسته ولاړه کول.
4. د پیرو لپاره له خپل مشر څخه د تګ د اجازې غوښتلو مشروعیت، ځکه رسول الله صلی الله علیه وسلم د ابو هریره دا کار خوښ نه کړ چې د هغه له پوهېدو پرته ترې لاړ، ځکه اجازه غوښتل د ښو اخلاقو نښه ده.
5. د حېرانتیا پر مهال د سبحان الله ویلو مشروعیت.
6. د مصلحت په خاطر د ځان په اړه داسې څرګندونې کول چې له ویلو یې خلک شرمېږي.
7. کافر ناپاک دی، خو د هغه ناپاکي معنوي ده، ځکه چې عقیده یې ناپاکه ده.
8. امام نووي رحمه الله وايي: دا حدیث موږ ته د ښو اخلاقو درس راکوي چې: که یو عالم خپل پیرو د داسې یو کار په کولو وګوري چې کېدی شي په غلطه وي، نو پوښتنه دې ترې وکړي، او سمه لار دې ورته وښیي، او حکم دې ورته بیان کړي، والله اعلم.