حديث: المَاهِرٌ بِهِ مَعَ السَّفَرَةِ الكِرَامِ البَرَرَةِ، وَالَّذِي يَقْرَأُ الْقُرْآنَ وَيَتَتَعْتَعُ فِيهِ وَهُوَ عَلَيْهِ شَاقٌّ لَهُ أجْرَانِ». «کسی که ماهرانه قرآن بخواند، با ملائکه بزرگوار و نيکوکار خواهد بود و کسی که قرآن را با وقفه و به سختی بخواند و تلاوت قرآن برايش دشوار باشد، دو پاداش دارد

عَنْ عَائِشَةَ رضي الله عنها قَالَتْ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ:
«الْمَاهِرُ بِالْقُرْآنِ مَعَ السَّفَرَةِ الْكِرَامِ الْبَرَرَةِ، وَالَّذِي يَقْرَأُ الْقُرْآنَ وَيَتَتَعْتَعُ فِيهِ، وَهُوَ عَلَيْهِ شَاقٌّ، لَهُ أَجْرَانِ».
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح مسلم: 798]

این ترجمه نیاز به بررسی و تدقیق بیشتر دارد.

از عایشه رضی الله عنها روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند:
«المَاهِرٌ بِهِ مَعَ السَّفَرَةِ الكِرَامِ البَرَرَةِ، وَالَّذِي يَقْرَأُ الْقُرْآنَ وَيَتَتَعْتَعُ فِيهِ وَهُوَ عَلَيْهِ شَاقٌّ لَهُ أجْرَانِ». «کسی که ماهرانه قرآن بخواند، با ملائکه بزرگوار و نيکوکار خواهد بود و کسی که قرآن را با وقفه و به سختی بخواند و تلاوت قرآن برايش دشوار باشد، دو پاداش دارد».
[صحیح] - [متفق علیه] - [صحیح مسلم - 798]

توضیح

رسول الله صلی الله علیه وسلم خبر می دهند کسی که از حفظ و ماهرانه قرآن بخواند، پاداش او در آخرت این است که با ملائکه بزرگوار و نيکوکار خواهد بود، اما کسی که بنابر ضعف حفظ و بشکل مداوم قرآن را تلاوت می کند و در عین حال تلاوت آن برایش سخت و دشوار است، دو اجر دارد: اول اجر تلاوت؛ دوم اجر خستگی و مشقت.

از فوائد حدیث

1. تشویق به حفظ و تلاوت ماهرانۀ قرآن با کثرت تلاوت آن برای کسب ثواب، و بیان مقام والای کسانی که این کار را انجام می دهند.
2. القاضی گفت: این بدان معنا نیست که ثواب کسى که در تلاوت قرآن مشکل دارد بیشتر از کسی است که در آن مهارت دارد، بلکه ماهر بهتر و اجرش بیشتر است؛ زیرا او با ملايکۀ بزرگوار و نیکوکاران می باشد و برای او پاداش زیاد می باشد، و این مقام را برای دیگران ذکر نکرده است، و چگونه می توان به این مقام برسند کسی که به کتاب الله متعال اهمیت نداده و آن را حفظ ننموده، زیاد و ماهرانه تلاوت نکرده است، در مقابل کسی که به آن اعتنا نموده و در آن مهارت کسب نموده است.
3. ابن باز می‌گوید: هر که قرآن را تلاوت کند و در آن مهارت داشته باشد، آن را حفظ و درست تلاوت کند، همراه با ملایکۀ بزرگوار و نیکوکاران می باشد، یعنی: قرآن را در قول و عمل تلاوت کند، نه فقط این قرآن را تلاوت کند، به این معنی که درست تلاوت و عمل نماید، این شخص در واقع از لحاظ قول و عمل به آن پایبند است.