Хадис: „О, Аллах, Те молам за упатство, богобојазливост, чедност и независност од луѓето.“

عَنْ عَبْدِ اللهِ بْنِ مَسْعُودٍ رَضيَ اللهُ عنهُ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ:
«اللهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْهُدَى وَالتُّقَى، وَالْعَفَافَ وَالْغِنَى».
[صحيح] - [رواه مسلم] - [صحيح مسلم: 2721]

Абдулах бин Месуд, Аллах нека е задоволен со него, пренесува дека Пратеникот на Аллах, салаллаху алејхи ве селем, често велел:
„О, Аллах, Те молам за упатство, богобојазливост, чедност и независност од луѓето.“
[صحيح] - [رواه مسلم] - [صحيح مسلم - 2721]

Објаснување

Од довите на Аллаховиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, било и следново:
„О Аллах, Те молам за упатство“ – односно, да го спознаам вистинскиот пат и да постапувам по него;
„и богобојазливост“ – да ги исполнувам Твоите наредби и да се чувам од забранетото;
„и чедност“ – да се воздржувам од сè што е недозволено или непристојно, било со збор или дело;
„и независност“ – да не сум во потреба од никого освен од Тебе, и да не зависам од луѓето.

من فوائد الحديث

1. Вредноста и благородноста на овие четири особини: упатството, богобојазноста, чедноста и независноста – и поттик да се стекнат и усвојат како морални карактеристики.
2. Пратеникот, салаллаху алејхи ве селем, не поседувал моќ ниту да си користи, ниту да си наштети себеси – туку тоа било исклучиво во рацете на Аллах.
3. Единствено Аллах има моќ да донесе корист или штета, и Тој е Единствениот што упатува – не ја поседува таа способност ниту блискиот мелек, ниту испратениот пратеник, ниту некој друг.