ಹದೀಸ್: ನಮಾಝ್ ಮಾಡುವವನ ಮುಂದೆ ಹಾದುಹೋಗುವವನಿಗೆ, ಅವನ ಮೇಲೆ ಏನಿದೆ (ಅಂದರೆ, ಎಷ್ಟು ಪಾಪವಿದೆ) ಎಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದರೆ, ಅವನ ಮುಂದೆ ಹಾದುಹೋಗುವುದಕ್ಕಿಂತ ನಲವತ್ತು (ದಿನ/ತಿಂಗಳು/ವರ್ಷ) ಕಾಯುವುದು ಅವನಿಗೆ ಉತ್ತಮವಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು

عَنْ بُسْرِ بْنِ سَعِيدٍ، أَنَّ زَيْدَ بْنَ خَالِدٍ الْجُهَنِيَّ رَضيَ اللهُ عنه، أَرْسَلَهُ إِلَى أَبِي جُهَيْمٍ رَضيَ اللهُ عنه، يَسْأَلُهُ مَاذَا سَمِعَ مِنْ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَارِّ بَيْنَ يَدَيِ الْمُصَلِّي؟ قَالَ أَبُو جُهَيْمٍ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ:
«لَوْ يَعْلَمُ الْمَارُّ بَيْنَ يَدَيِ الْمُصَلِّي مَاذَا عَلَيْهِ لَكَانَ أَنْ يَقِفَ أَرْبَعِينَ خَيْرًا لَهُ مِنْ أَنْ يَمُرَّ بَيْنَ يَدَيْهِ» قَالَ أَبُو النَّضْرِ: لَا أَدْرِي قَالَ: أَرْبَعِينَ يَوْمًا أَوْ شَهْرًا أَوْ سَنَةً؟
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح مسلم: 507]

ಬುಸ್ರ್ ಇಬ್ನ್ ಸಈದ್ ರಿಂದ ವರದಿ: ಝೈದ್ ಇಬ್ನ್ ಖಾಲಿದ್ ಅಲ್-ಜುಹನೀ (ಅಲ್ಲಾಹು ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಪ್ರೀತನಾಗಲಿ) ರವರು ನಮಾಝ್ ಮಾಡುವವನ ಮುಂದೆ ಹಾದುಹೋಗುವ ಬಗ್ಗೆ ಅಲ್ಲಾಹನ ಸಂದೇಶವಾಹಕರಿಂದ (ಅವರ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಲಾಹನ ಕೃಪೆ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿಯಿರಲಿ) ಏನು ಕೇಳಿದ್ದೀರಿ ಎಂದು ಕೇಳಲು, ಅವರನ್ನು (ಬುಸ್ರ್ ಅವರನ್ನು) ಅಬೂ ಜುಹೈಮ್ (ಅಲ್ಲಾಹು ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಪ್ರೀತನಾಗಲಿ) ರ ಬಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದರು. ಅಬೂ ಜುಹೈಮ್ ಹೇಳಿದರು: ಅಲ್ಲಾಹನ ಸಂದೇಶವಾಹಕರು (ಅವರ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಲಾಹನ ಕೃಪೆ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿಯಿರಲಿ) ಹೇಳಿದರು:
"ನಮಾಝ್ ಮಾಡುವವನ ಮುಂದೆ ಹಾದುಹೋಗುವವನಿಗೆ, ಅವನ ಮೇಲೆ ಏನಿದೆ (ಅಂದರೆ, ಎಷ್ಟು ಪಾಪವಿದೆ) ಎಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದರೆ, ಅವನ ಮುಂದೆ ಹಾದುಹೋಗುವುದಕ್ಕಿಂತ ನಲವತ್ತು (ದಿನ/ತಿಂಗಳು/ವರ್ಷ) ಕಾಯುವುದು ಅವನಿಗೆ ಉತ್ತಮವಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು". (ಉಪ-ವರದಿಗಾರ) ಅಬು ನ್ನದ್ರ್ ಹೇಳಿದರು: "ಅವರು (ಪ್ರವಾದಿ) ನಲವತ್ತು ದಿನಗಳೆಂದರೋ, ಅಥವಾ ತಿಂಗಳುಗಳೆಂದರೋ, ಅಥವಾ ವರ್ಷಗಳೆಂದರೋ ನನಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ."
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح مسلم - 507]

ವಿವರಣೆ

ಪ್ರವಾದಿಯವರು (ಅವರ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಲಾಹನ ಕೃಪೆ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿಯಿರಲಿ) ಕಡ್ಡಾಯ (ಫರ್ಝ್) ಅಥವಾ ಐಚ್ಛಿಕ (ನಫಿಲ್) ನಮಾಝ್ ಮಾಡುವವನ ಮುಂದೆ ಹಾದುಹೋಗುವುದರ ಬಗ್ಗೆ ಎಚ್ಚರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಮತ್ತು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಹಾಗೆ ಮಾಡುವವನಿಗೆ, ತನಗೆ ಉಂಟಾಗುವ ಪಾಪದ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದಿದ್ದರೆ; ಅವನು ನಲವತ್ತು (ದಿನ/ತಿಂಗಳು/ವರ್ಷ) ನಿಲ್ಲಲು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಅದು ಅವನ ಮುಂದೆ ಹಾದುಹೋಗುವುದಕ್ಕಿಂತ ಅವನಿಗೆ ಉತ್ತಮವಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಹದೀಸ್‌ನ ವರದಿಗಾರ ಅಬು ನ್ನದ್ರ್ ಹೇಳಿದರು: ಅವರು ನಲವತ್ತು ದಿನಗಳೆಂದರೋ, ಅಥವಾ ತಿಂಗಳುಗಳೆಂದರೋ, ಅಥವಾ ವರ್ಷಗಳೆಂದರೋ ನನಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ.

ಹದೀಸಿನ ಪ್ರಯೋಜನಗಳು

1. ನಮಾಝ್ ಮಾಡುವವನಿಗೆ 'ಸುತ್ರಾ' (ತಡೆ/ಮರೆ) ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅವನ ಮುಂದೆ ಹಾದುಹೋಗುವುದು, ಅಥವಾ ಅವನಿಗೆ 'ಸುತ್ರಾ' ಇದ್ದರೆ ಅವನು ಮತ್ತು ಸುತ್ರದ ನಡುವೆ ಹಾದುಹೋಗುವುದು ನಿಷಿದ್ಧವಾಗಿದೆ (ಹರಾಮ್).
2. ಇಬ್ನ್ ಹಜರ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: "ಇದರ (ನಿಷಿದ್ಧ ಅಂತರದ) ಮಿತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯವಿದೆ. ಅವನು ನಿಂತಿಸುವ ಸ್ಥಳ ಮತ್ತು ಅವನು ಸುಜೂದ್ ಮಾಡುವ ಸ್ಥಳದ ನಡುವೆ ಹಾದುಹೋದರೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಅವುಗಳ ನಡುವೆ ಮೂರು ಮೊಳಗಳ ಅಂತರ ಇರಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಅವುಗಳ ನಡುವೆ ಒಂದು ಕಲ್ಲನ್ನು ಎಸೆಯುವಷ್ಟು ಅಂತರ ಇರಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ."
3. ಸುಯೂತೀ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: "'ಹಾದುಹೋಗುವುದು' ಎಂದರೆ ಅಡ್ಡಲಾಗಿ ದಾಟುವುದು. ಆದರೆ, ಒಬ್ಬನು ಅವನ ಮುಂದೆ ಖಿಬ್ಲಾದ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ನಡೆದುಹೋದರೆ, ಅವನು ಈ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರುವುದಿಲ್ಲ."
4. ನಮಾಝ್ ಮಾಡುವವನು ಜನರ ದಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಅವರು ಹಾದುಹೋಗಲೇಬೇಕಾದ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ನಮಾಝ್ ಮಾಡದಿರುವುದು ಉತ್ತಮ. ಇದರಿಂದ ಅವನು ತನ್ನ ನಮಾಝ್ ಅನ್ನು ಕೊರತೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ಹಾದುಹೋಗುವವರನ್ನು ಅದರ ಪಾಪದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ತನಗೂ ಮತ್ತು ಹಾದುಹೋಗುವವರಿಗೂ ನಡುವೆ ಒಂದು 'ಸುತ್ರ' (ತಡೆ/ಮರೆ) ವನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
5. ಪಾಪಕ್ಕೆ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ದೊರೆಯುವ ಶಿಕ್ಷೆಯು, ಅದು ಎಷ್ಟೇ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಇಹಲೋಕದ ಯಾವುದೇ ಕಷ್ಟಕ್ಕಿಂತಲೂ, ಅದು ಎಷ್ಟೇ ಕಠಿಣವಾಗಿದ್ದರೂ, ಹೆಚ್ಚು ಗಂಭೀರವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಇದರಿಂದ ತಿಳಿಯಬಹುದು.