عَن هَانِئ مَوْلَى عُثْمَانَ رَضيَ اللهُ عنهُ قَالَ: كَانَ عُثْمَانُ إِذَا وَقَفَ عَلَى قَبْرٍ بَكَى حَتَّى يَبُلَّ لِحْيَتَهُ، فَقِيلَ لَهُ: تُذْكَرُ الْجَنَّةُ وَالنَّارُ فَلَا تَبْكِي، وَتَبْكِي مِنْ هَذَا؟ فَقَالَ: إِنَّ رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ:
«إِنَّ الْقَبْرَ أَوَّلُ مَنْزِلٍ مِنْ مَنَازِلِ الْآخِرَةِ، فَإِنْ نَجَا مِنْهُ فَمَا بَعْدَهُ أَيْسَرُ مِنْهُ، وَإِنْ لَمْ يَنْجُ مِنْهُ فَمَا بَعْدَهُ أَشَدُّ مِنْهُ».
المزيد
Háni'-tól, aki Uthmán (Allah legyen elégedett vele) mawlá-ja volt, mondta: Uthmán ha megállt egy sírnál, sírt; annyira, hogy szakálla teljesen átnedvesedett. Azt mondták neki: Megemlíttetik a Paradicsom és a Tűz, és te nem sírsz; ám a sírok említésénél sírsz?! Ő azt mondta: Bizony, Allah Küldötte (Allah áldja meg és adjon neki örök üdvösséget) azt mondta:
"Bizony, a sír az első állomás a Túlvilág állomásai közül. Ha megmenekül attól, úgy az, ami utána következik az könnyebb; ha nem menekül meg, akkor ami utána következik, nehezebb lesz annál."
