عَن هَانِئ مَوْلَى عُثْمَانَ رَضيَ اللهُ عنهُ قَالَ: كَانَ عُثْمَانُ إِذَا وَقَفَ عَلَى قَبْرٍ بَكَى حَتَّى يَبُلَّ لِحْيَتَهُ، فَقِيلَ لَهُ: تُذْكَرُ الْجَنَّةُ وَالنَّارُ فَلَا تَبْكِي، وَتَبْكِي مِنْ هَذَا؟ فَقَالَ: إِنَّ رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ:
«إِنَّ الْقَبْرَ أَوَّلُ مَنْزِلٍ مِنْ مَنَازِلِ الْآخِرَةِ، فَإِنْ نَجَا مِنْهُ فَمَا بَعْدَهُ أَيْسَرُ مِنْهُ، وَإِنْ لَمْ يَنْجُ مِنْهُ فَمَا بَعْدَهُ أَشَدُّ مِنْهُ».
المزيد
हानी, जो उस्मान रजिअल्लाहु अन्हु यांचे सेवक होते, ते सांगतात:
जेव्हा उस्मान रजिअल्लाहु अन्हु एखाद्या कबरीजवळ उभे राहत, तेव्हा इतके रडत की त्यांची दाढी ओलसर होई.
त्यांना विचारले गेले: “तुमच्या समोर जेव्हा जन्नत आणि जहन्नमचा उल्लेख होतो, तेव्हा तुम्ही रडत नाही, पण कबरीसमोर इतके का रडता?”
ते म्हणाले: “मी अल्लाहचे रसूल ﷺ यांना असं म्हणताना ऐकलं आहे —”
“कबर ही परलोकातील पहिली पायरी आहे, म्हणून जर एखाद्याला त्यातून वाचवले गेले, तर त्याच्या नंतरचे जे येते ते त्याच्यापेक्षा सोपे आहे आणि जर कोणी त्यातून सुटले नाही तर नंतर जे येते ते त्याहून अधिक गंभीर आहे. .”