عَنْ جُوَيْرِيَةَ أُمِّ المؤْمنينَ رَضيَ اللهُ عنها:
أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ مِنْ عِنْدِهَا بُكْرَةً حِينَ صَلَّى الصُّبْحَ، وَهِيَ فِي مَسْجِدِهَا، ثُمَّ رَجَعَ بَعْدَ أَنْ أَضْحَى، وَهِيَ جَالِسَةٌ، فَقَالَ: «مَا زِلْتِ عَلَى الْحَالِ الَّتِي فَارَقْتُكِ عَلَيْهَا؟» قَالَتْ: نَعَمْ، قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَقَدْ قُلْتُ بَعْدَكِ أَرْبَعَ كَلِمَاتٍ، ثَلَاثَ مَرَّاتٍ، لَوْ وُزِنَتْ بِمَا قُلْتِ مُنْذُ الْيَوْمِ لَوَزَنَتْهُنَّ: سُبْحَانَ اللهِ وَبِحَمْدِهِ، عَدَدَ خَلْقِهِ وَرِضَا نَفْسِهِ وَزِنَةَ عَرْشِهِ وَمِدَادَ كَلِمَاتِهِ».
المزيد
Prenosi se od Džuvejrije, majke vjernika, radijallahu anha,
da je Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, nakon što je klanjao sabah, izišao od Džuvejrije rano, a ona je ostala na mjestu na kojem je klanjala. Vratio se nakon što je Sunce izašlo (svanulo), a ona je i dalje tu sjedila. On joj je kazao: „Zar si još tu?“ Rekla je: „Jesam.“ On je tada kazao: „Nakon što sam izašao, tri puta sam proučio riječi koje, kada bi se mjerile sa svim onim što si ti rekla u tom periodu, one bi ih nadjačale : 'Subhanallahi ve bi hamdih 'adede halkihi ve rida nefsihi ve zinete aršihi ve midade kelimatih - Uzvišen je i hvale dostojan Allah, onoliko koliko ima Njegovih stvorenja, i onoliko koliko je zadovoljan, i koliko je težak Njegov Arš i koliko su brojne Njegove riječi.'"
