ਗੱਲ ਜਾਂ ਬਾਤਾਂ: “ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਰੂਹ ਹੈ, ਇਹ ਕੁਰਆਨ ਦੇ ਤੀਜੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।”

عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الخُدْرِيِّ رَضيَ اللهُ عنهُ:
أَنَّ رَجُلًا سَمِعَ رَجُلًا يَقْرَأُ: {قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ} يُرَدِّدُهَا، فَلَمَّا أَصْبَحَ جَاءَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهُ، وَكَأَنَّ الرَّجُلَ يَتَقَالُّهَا، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنَّهَا لَتَعْدِلُ ثُلُثَ القُرْآنِ».
[صحيح] - [رواه البخاري] - [صحيح البخاري: 5013]

ਇਸ ਅਨੁਵਾਦ ਨੂੰ ਹੋਰ ਸਮੀਖਿਆ ਅਤੇ ਪੜਤਾਲ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ.

ਅਬੂ ਸਈਦ ਖੁਦਰੀ ਰਜ਼ੀਅੱਲਾਹੁ ਅਨਹੁ ਤੋਂ ਰਿਵਾਇਤ ਹੈ ਕਿ:
ਇਹ ਰਿਵਾਇਤ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਸੁਣਿਆ ਜੋ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ: {ਕੁਲ ਹੁ ਅੱਲਾਹੁ ਅਹਦੁ} ਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਦਹਰਾਉਂਦਾ। ਸਵੇਰੇ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਰਸੂਲੁੱਲਾਹ ﷺ ਕੋਲ ਆਇਆ ਅਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਦੱਸਿਆ। ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਇਹ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਰਸੂਲੁੱਲਾਹ ﷺ ਨੇ ਕਿਹਾ:“ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਰੂਹ ਹੈ, ਇਹ ਕੁਰਆਨ ਦੇ ਤੀਜੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।”
[صحيح] - [رواه البخاري] - [صحيح البخاري - 5013]

ਵਿਆਖਿਆ

ਅਬੂ ਸਈਦ ਖੁਦਰੀ ਰਜ਼ੀਅੱਲਾਹੁ ਅਨਹੁ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਸੁਰਹਿ {ਕੁਲ ਹੁ ਅੱਲਾਹੁ ਅਹਦੁ} ਪੜ੍ਹਦੇ ਸੁਣਿਆ ਜੋ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਇਸਨੂੰ ਦਹਰਾਉਂਦਾ ਪਰ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ ਪੜ੍ਹਦਾ। ਸਵੇਰੇ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਰਸੂਲੁੱਲਾਹ ﷺ ਕੋਲ ਆਇਆ ਅਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਦੱਸੀ। ਜਿਵੇਂ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੈ, ਰਸੂਲੁੱਲਾਹ ﷺ ਨੇ ਦੋਹਰਾਏ ਹੋਏ ਭਰੋਸੇ ਦੇ ਨਾਲ ਕਿਹਾ: “ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਰੂਹ ਹੈ, ਇਹ ਕੁਰਆਨ ਦੇ ਤੀਜੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।”

ਹਦੀਸ ਦੇ ਫਾਇਦੇ ਵਿੱਚੋਂ

1. ਸੂਰਹਿ ਇਖਲਾਸ ਦੀ ਫ਼ਜ਼ੀਲਤ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਇਹ ਕੁਰਆਨ ਦੇ ਤੀਜੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
2. ਰਾਤ ਦੀ ਨਮਾਜ ਵਿੱਚ, ਭਾਵੇਂ ਥੋੜ੍ਹੀਆਂ ਆਯਾਤ ਹੀ ਪੜ੍ਹੋ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਹਰਾਓ, ਇਹ ਜਾਇਜ਼ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
3. ਅਲ-ਮਾਜ਼ਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕੁਰਆਨ ਤਿੰਨ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ: ਕਹਾਣੀਆਂ, ਹੁਕਮ ਅਤੇ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਸੁਭਾਉ। {ਕੁਲ ਹੁ ਅੱਲਾਹੁ ਅਹਦੁ} ਸੁਭਾਉ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਲਈ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਤੀਜੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ। ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਵੀ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਦਾ ਸਵਾਬ ਤਿੰਨ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਾਲੇ ਕੁਰਆਨ ਦੇ ਤੀਜੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਪੜ੍ਹਨ ਦੇ ਸਵਾਬ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਵਧਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।