عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ رضي الله عنه قَالَ:
كُنَّا نُخْرِجُ إِذْ كَانَ فِينَا رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ زَكَاةَ الْفِطْرِ، عَنْ كُلِّ صَغِيرٍ وَكَبِيرٍ، حُرٍّ أَوْ مَمْلُوكٍ، صَاعًا مِنْ طَعَامٍ، أَوْ صَاعًا مِنْ أَقِطٍ، أَوْ صَاعًا مِنْ شَعِيرٍ، أَوْ صَاعًا مِنْ تَمْرٍ، أَوْ صَاعًا مِنْ زَبِيبٍ، فَلَمْ نَزَلْ نُخْرِجُهُ حَتَّى قَدِمَ عَلَيْنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ أَبِي سُفْيَانَ رضي الله عنه حَاجًّا، أَوْ مُعْتَمِرًا فَكَلَّمَ النَّاسَ عَلَى الْمِنْبَرِ، فَكَانَ فِيمَا كَلَّمَ بِهِ النَّاسَ أَنْ قَالَ: إِنِّي أَرَى أَنَّ مُدَّيْنِ مِنْ سَمْرَاءِ الشَّامِ، تَعْدِلُ صَاعًا مِنْ تَمْرٍ، فَأَخَذَ النَّاسُ بِذَلِكَ، قَالَ أَبُو سَعِيدٍ: فَأَمَّا أَنَا فَلَا أَزَالُ أُخْرِجُهُ كَمَا كُنْتُ أُخْرِجُهُ، أَبَدًا مَا عِشْتُ.
المزيد
अबू सईद अल-खुद्री (अल्लाह त्याच्यावर प्रसन्न असो) यांनी सांगितले:
जेव्हा अल्लाहचे रसूल (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) आमच्यामध्ये होते, तेव्हा आम्ही प्रत्येक लहान आणि वृद्ध, स्वतंत्र किंवा गुलाम यांच्या वतीने एक सा‘ अन्न, किंवा एक सा‘ अकीत (सुके दही), किंवा एक सा‘ जव, किंवा एक सा‘ खजूर, किंवा एक सा‘ मनुका जकात-उल-फित्र देत होतो , आम्ही ते देत राहिलो, जोपर्यंत मुआविया इब्न अबी सुफियान (अल्लाह त्यांच्यावर प्रसन्न) आमच्याकडे हज किंवा उमरा करण्यासाठी आले नाहीत. त्यांनी मंचरावरून लोकांना संबोधित केले आणि त्यांनी लोकांना सांगितलेल्या गोष्टींमध्ये हे समाविष्ट होते: खरंच, मी पाहतो की सीरियाच्या गव्हाचे दोन मुद्द हे एका सा खजूराच्या बरोबरीचे आहेत. म्हणून, लोकांनी हे लागू करण्यास सुरुवात केली. अबू सईद म्हणाले: माझ्या बाबतीत, मी जिवंत असेपर्यंत ते देत राहीन.
