हदीस: परत जा आणि नमाज वाचा, तु अजून नमाज वाचलेले नाहीस

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه:
أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ المَسْجِدَ فَدَخَلَ رَجُلٌ، فَصَلَّى، فَسَلَّمَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَرَدَّ وَقَالَ: «ارْجِعْ فَصَلِّ، فَإِنَّكَ لَمْ تُصَلِّ»، فَرَجَعَ يُصَلِّي كَمَا صَلَّى، ثُمَّ جَاءَ، فَسَلَّمَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقَالَ: «ارْجِعْ فَصَلِّ، فَإِنَّكَ لَمْ تُصَلِّ» ثَلاَثًا، فَقَالَ: وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالحَقِّ مَا أُحْسِنُ غَيْرَهُ، فَعَلِّمْنِي، فَقَالَ: «إِذَا قُمْتَ إِلَى الصَّلاَةِ فَكَبِّرْ، ثُمَّ اقْرَأْ مَا تَيَسَّرَ مَعَكَ مِنَ القُرْآنِ، ثُمَّ ارْكَعْ حَتَّى تَطْمَئِنَّ رَاكِعًا، ثُمَّ ارْفَعْ حَتَّى تَعْدِلَ قَائِمًا، ثُمَّ اسْجُدْ حَتَّى تَطْمَئِنَّ سَاجِدًا، ثُمَّ ارْفَعْ حَتَّى تَطْمَئِنَّ جَالِسًا، وَافْعَلْ ذَلِكَ فِي صَلاَتِكَ كُلِّهَا».
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح البخاري: 757]

या भाषांतराला अधिक पुनरावलोकन आणि छाननीची आवश्यकता आहे.

अबू हुरैराच्या अधिकारावर, अल्लाह त्याच्यावर खूष असेल:
रसूल अल्लाह ﷺ मशिदीत प्रवेश झाले. तेव्हा एक व्यक्ती आला आणि नमाज वाचू लागला. त्याने नबी ﷺ यांना सलाम केला, तर नबी ﷺ म्हणाले: > "परत जा आणि नमाज वाचा, तु अजून नमाज वाचलेले नाहीस." तो व्यक्ती परत गेला आणि ज्या प्रमाणे वाचली, ती नमाज पुन्हा वाचली. नंतर तो पुन्हा आला आणि नबी ﷺ यांना सलाम केला, तर नबी ﷺ ने तीन वेळा म्हटले: > "परत जा आणि नमाज वाचा, तु अजून नमाज वाचलेले नाहीस." त्याने विचारले: > "ज्या देवतत्त्वाने तुला खरेपणाने पाठवले, त्याची शपथ, मी इतर काहीही योग्य करू शकत नाही, मला शिकवा." नबी ﷺ म्हणाले: > "जेव्हा तुम्ही नमाजसाठी उभे होता, तेव्हा तकबीर म्हणा, नंतर जितका कुरआन वाचणे सोपे आहे ते वाचा, मग रुकू (रक’अत) करा जोपर्यंत रुकू मध्ये शांतता मिळत नाही, नंतर परत सरळ उभे रहा, मग सजदा करा जोपर्यंत सजद्यात शांतता मिळत नाही, मग बसून शांत व्हा, आणि ही प्रक्रिया तुमच्या संपूर्ण नमाजमध्ये करा."
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح البخاري - 757]

स्पष्टीकरण

पैगंबर, अल्लाहच्या प्रार्थना आणि शांतता, मशिदीत प्रवेश केला आणि त्याच्या नंतर एक माणूस आत आला आणि त्याला त्याच्या उभे राहणे, नमन करणे आणि नमाज पढणे यावर विश्वास नव्हता त्याच्यावर शांती असो, त्याच्या प्रार्थनेच्या वेळी त्याच्याकडे पाहत होता, म्हणून तो प्रेषिताकडे आला, अल्लाहची प्रार्थना आणि त्याच्यावर शांती असो, तो मशिदीच्या बाजूला बसला होता, म्हणून त्याने त्याला अभिवादन केले आणि त्याने त्याचे अभिवादन परत केले. आणि तो त्याला म्हणाला: "परत जा आणि तुझी नमाज पुन्हा पढ, कारण तू नमाज पढलेली नाहीस." तो परत गेला आणि आधीसारखाच घाईने नमाज पढला, मग आला आणि नबी ﷺ यांना सलाम केला, तेव्हा नबी ﷺ म्हणाले. परत जा आणि नमाज पढ, कारण तू नमाज पढलेली नाहीस. त्याने असे तीन वेळा केले. त्या माणसाने म्हटले: त्या परमेश्वराची शपथ, ज्याने तुम्हाला सत्यासह पाठवले, मला यापेक्षा चांगले काही माहीत नाही, म्हणून मला शिकवा. मग नबी ﷺ म्हणाले: जेव्हा तू नमाजेसाठी उभा राहशील, तेव्हा "तकबीर-ए-तहरीमा" म्हट, मग "सुरह अल-फातिहा" वाच आणि अल्लाहला हवे ते इतर काही वाच, मग रुकू कर, जोपर्यंत तू शांतपणे वाकून स्थिर होत नाहीस — तुझे दोन्ही हात गुडघ्यांवर ठेव, पाठ सरळ कर आणि रुकू नीट कर. मग उभा राह, जोपर्यंत तुझ्या हाडांचे सांधे त्यांच्या जागेवर येत नाहीत आणि तू पूर्ण सरळ उभा राहत नाहीस. मग सिजदा कर, जोपर्यंत तू शांतपणे सिजद्यात स्थिर होत नाहीस — आपले कपाळ आणि नाक, दोन्ही हात, गुडघे आणि पायाच्या बोटांचे टोक जमिनीवर ठेवा. मग उठ आणि दोन सिजद्यात शांतपणे बसा. आणि तुझ्या नमाजेच्या प्रत्येक रकअत मध्ये हेच कर.

हदिसचे फायदे

1. ही नमाजची स्तंभं आहेत, जी कुठल्याही परिस्थितीत — चूकून किंवा अज्ञानामुळे — टाळू नयेत. याचे पुरावे म्हणजे नमाज दाखवलेल्या व्यक्तीला पुनः करण्याचे आदेश, आणि नबी ﷺ यांनी फक्त शिकवणे पुरे केले नाही.
2. शांतता (ईतमिनान) ही नमाजेच्या रकअतांपैकी एक रकअत आहे.
3. अल-नवावी म्हणाले: हे सूचित करते की जो कोणी प्रार्थनेच्या काही कर्तव्यांकडे दुर्लक्ष करतो, त्याची प्रार्थना वैध नाही.
4. नवावी म्हणाले: यामध्ये शिकणाऱ्या आणि अज्ञानाच्या व्यक्तीसोबत मृदु वागणे, त्याच्याशी सौम्यपणे वागणे, त्याला विषय स्पष्ट करणे आणि उद्दिष्टे संक्षेपात सांगणे, आणि त्याच्या बाबतीत फक्त महत्त्वाच्या गोष्टींवर लक्ष देणे याचा समावेश आहे, ज्या गोष्टी तो त्याच्या परिस्थितीत लक्षात ठेवू किंवा पूर्ण करू शकत नाही.
5. नवावी म्हणाले: यामध्ये असा अर्थ आहे की जर फतवा देणाऱ्याला काही विचारले गेले आणि त्याला काही दुसरी गोष्ट हवी असेल जी विचारकाने विचारलेली नाही, तर त्याने ती सांगणे श्रेयस्कर आहे. हे सल्ल्याचा भाग आहे, निरर्थक बोलण्याचा नाही.
6. उणीवा कबूल करण्याचा सद्गुण, जसे तो म्हणाला: "मी इतरांपेक्षा चांगला नाही, म्हणून मला शिकवा."
7. इब्न हजर म्हणाले: यात योग्य गोष्टींचा आदेश देणे आणि चुकीच्या गोष्टींना मनाई करणे समाविष्ट आहे आणि शिकणाऱ्याने विद्वानाला शिकवण्यास सांगितले.
8. भेटताना अभिवादन करण्याची इष्टता, आणि ती परत करणे आवश्यक आहे, आणि करार जवळ असला तरीही, भेटीची पुनरावृत्ती झाल्यास ती पुन्हा करणे इष्ट आहे आणि ते प्रत्येक वेळी परत केले जाणे आवश्यक आहे.