بروز رسانی: رسول الله صلى الله عليه وسلم تا زنده بود، ده روز آخر ماه رمضان را اعتکاف می کرد. و بعد از وفات ایشان، همسرانش این ده روز را به اعتکاف می نشستند.

عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ المُؤْمنينَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ:

أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَعْتَكِفُ العَشْرَ الأَوَاخِرَ مِنْ رَمَضَانَ، حَتَّى تَوَفَّاهُ اللَّهُ، ثُمَّ اعْتَكَفَ أَزْوَاجُهُ مِنْ بَعْدِهِ.
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح البخاري: 2026]

از عایشه رضی الله عنها روایت است که رسول الله صلى الله عليه وسلم تا زنده بود، ده روز آخر ماه رمضان را اعتکاف می کرد. و بعد از وفات ایشان، همسرانش این ده روز را به اعتکاف می نشستند. و در روایتی آمده است: رسول الله صلى الله عليه وسلم در هر رمضان اعتکاف می کرد و چون نماز صبح را می خواند، به محل اعتکاف خود می رفت.
[صحیح است] - [به روایت بخاری - متفق علیه]

شرح

عایشه رضی الله عنها خبر می دهد که رسول الله صلی الله علیه وسلم جهت درک شب قدر، ده روز آخر ماه رمضان را اعتکاف می کرد؛ و تا زنده بود به آن پایبند بود. و ام الممومنین عایشه رضی الله عنها خبر می دهد که این حکم منسوخ نشده و مخصوص رسول الله صلی الله علیه وسلم هم نبوده است؛ بلکه همسران ایشان بعد از او به اعتکاف می نشستند. و در روایت دوم بیان می کند که چون رسول الله صلی الله علیه وسلم نماز صبح را می خواند، وارد محل اعتکاف خود می شد تا به عبادت و مناجات با پروردگارش مشغول باشد که این مهم با کناره گرفتن از دیگران محقق می گردد.

از نکات این حدیث