عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ السُّلَمي رحمه الله قَالَ:
حَدَّثَنَا مَنْ كَانَ يُقْرِئُنَا مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُمْ كَانُوا يَقْتَرِئُونَ مِنْ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَشْرَ آيَاتٍ، فَلَا يَأْخُذُونَ فِي الْعَشْرِ الْأُخْرَى حَتَّى يَعْلَمُوا مَا فِي هَذِهِ مِنَ الْعِلْمِ وَالْعَمَلِ، قَالُوا: فَعَلِمْنَا الْعِلْمَ وَالْعَمَلَ.
المزيد
Ο ‘Αμπντ Αρ-Ραχμάν Ασ-Σούλαμι (είθε ο Αλλάχ να τον ελεήσει) ανέφερε:
«Αυτοί που μας έμαθαν το Κορ’άν από τους συντρόφους του Προφήτη (σάλλα Αλλάχου ‘αλάιχι ουά σάλλαμ) μας είπαν ότι συνήθιζαν να μαθαίνουν δέκα εδάφια από τον Προφήτη (ﷺ) και δεν ξεκινούσαν να μαθαίνουν τα επόμενα δέκα εδάφια μέχρι να μάθουν πρώτα καλά ό,τι περιέχουν -αυτά που έμαθαν- από γνώσεις και πράξεις.» Είπαν: «Έτσι, μάθαμε τη γνώση και την πράξη.»
