Hadis: Allah Teâlâ, bana alçak gönüllü olun! Öyle ki, bir kimse başka bir kimseye karşı övünmesin, yine bir kimse başka bir kimseye karşı azgınlık yapmasın diye vahyetti

عَنْ عِيَاضِ بْنِ حِمَارٍ أَخِي بَنِي مُجَاشِعٍ رَضيَ اللهُ عنه قَالَ: قَامَ فِينَا رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ خَطِيبًا، فَقَالَ: وَسَاقَ الْحَدِيثَ وَفِيهِ:
«وَإِنَّ اللهَ أَوْحَى إِلَيَّ أَنْ تَوَاضَعُوا حَتَّى لَا يَفْخَرَ أَحَدٌ عَلَى أَحَدٍ، وَلَا يَبْغِي أَحَدٌ عَلَى أَحَدٍ».
[صحيح] - [رواه مسلم] - [صحيح مسلم: 2865]

Bu tercümenin daha fazla incelenmesi ve araştırılması gerekiyor.

Benî Mücâşi'in kardeşi İyâd b. Himâr -radıyallahu anh-'tan rivayet edildiğine göre o şöyle demiştir: Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- bir gün aramızda vaaz verirken şöyle buyurdu ve şu hadisi rivayet etti. Hadis şunları içeriyordu:
«Allah Teâlâ, bana alçak gönüllü olun! Öyle ki, bir kimse başka bir kimseye karşı övünmesin, yine bir kimse başka bir kimseye karşı azgınlık yapmasın diye vahyetti.»
[Sahih Hadis] - [Müslim rivayet etmiştir] - [Sahih-i Müslim - 2865]

Şerh

Nebî -sallallahu aleyhi ve sellem- sahabelerinin olduğu bir yerde kalktı ve bir hutbe verdi. Söyledikleri arasında şunlar da vardı: Allah ona, insanların birbirlerine karşı alçak gönüllü olmaları, yaratılışa karşı kanatlarını indirmeleri ve nazik davranmaları gerektiğini, böylece kimsenin soyu, zenginliği veya başka herhangi bir şey nedeniyle bir başkası üzerinde büyüklük, gurur ve şeref iddiasında bulunmaması ve kimsenin bir başkasına zulmetmemesi veya onu haksız yere aşağılamaması gerektiğini vahyetti.

Hadisten Çıkarılan Hükümler

1. Bu hadis tevazuyu teşvik etmekte, kibirlenmeyi ve insanları küçümsemeyi de yasaklamaktadır.
2. Adil olmamak ve kibirli davranmak yasaklanmıştır.
3. Allah için tevazu sahibi olmak iki anlama gelir: Birincisi, Allah'ın dinine karşı tevazu göstermektir; dine karşı kibirli veya gururlu olmamak, hükümlerini yerine getirmekten de gurur duymamak demektir. İkincisi ise; Allah'ın kullarına karşı Allah için tevazu göstermektir. Onlardan korkmak veya onların sahip olduklarına umut bağlamak için değil, Allah -Azze ve Celle-'nin rızası için.