مَا صَلَّى النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلاَةً بَعْدَ أَنْ نَزَلَتْ عَلَيْهِ: {إِذَا جَاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَالفَتْحُ} [النصر: 1] إِلَّا يَقُولُ فِيهَا: «سُبْحَانَكَ رَبَّنَا وَبِحَمْدِكَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي». وعَنْها قَالَتْ: كَانَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُكْثِرُ أَنْ يَقُولَ فِي رُكُوعِهِ وَسُجُودِهِ: «سُبْحَانَكَ اللهُمَّ رَبَّنَا وَبِحَمْدِكَ، اللهُمَّ اغْفِرْ لِي» يَتَأَوَّلُ الْقُرْآنَ. المزيد
ఉమ్ముల్ ముమినీన్ ఆయిషా రదియల్లాహు అన్హా ఉల్లేఖన:
ప్రవక్త సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లంపై
{إِذَا جَاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَالْفَتْحُ} (అన్నస్ర్ సూరహ్ 1) అవతరించిన తర్వాత, ఆయన ప్రతి నమాజ్‌లో ఇలా పలకకుండా ఉండలేదు (నమాజు కొనసాగించలేదు): "సుబహానక రబ్బనా వ బిహమ్దిక, అల్లాహుమ్మఘ్ఫిర్లీ (మా ప్రభువా! నీవు పరమ పవిత్రుడవు, స్తుతులన్నీ నీకే శోభిస్తాయి, ఓ అల్లాహ్! నన్ను క్షమించు)." ఆయిషా రదియల్లాహు అన్హా ఇలా పలికినారు: రసూలుల్లాహ్ సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం తన రుకూలో, సజ్దాలో తరచుగా ఇలా పలికేవారు: "సుబహానకల్లాహుమ్మ రబ్బనా వ బిహమ్దిక, అల్లాహుమ్మఘ్ఫిర్లీ ("ఓ అల్లాహ్! ఓ మా ప్రభువా, నీవు పరమ పవిత్రుడవు, సకల స్తుతులు నీకే శోభిస్తాయి. ఓ అల్లాహ్! నన్ను క్షమించు)." ఆయన ఇలా చేయడాన్ని 'అల్-ఖుర్ఆన్'ను అమలు చేయడంగా (యతఅవ్వలుల్-ఖుర్ఆన్) భావించేవారు (అంటే, ఖుర్ఆన్‌లో "నీవు నీ ప్రభువును మహిమపరచు, క్షమాపణ కోరు" అని వచ్చిన ఆదేశాన్ని ప్రవక్త ﷺ తన నమాజ్‌లో ఈ దుఆ ద్వారా పూర్తి చేసేవారు).
