Hadis: Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, bi otpočinjao namaz tekbirom i učenjem: 'El-Hamdu lillahi Rabbil-alemin.' / 'Hvala Allahu, Gospodaru svjetova

عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ المُؤْمِنين رَضيَ اللهُ عنها قَالَتْ:
كَانَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسْتَفْتِحُ الصَّلَاةَ بِالتَّكْبِيرِ، وَالقِرَاءَةِ، بِـ الحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ العَالَمِينَ، وَكَانَ إِذَا رَكَعَ لَمْ يُشْخِصْ رَأْسَهُ وَلَمْ يُصَوِّبْهُ، وَلَكِنْ بَيْنَ ذَلِكَ، وَكَانَ إِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ لَمْ يَسْجُدْ حَتَّى يَسْتَوِيَ قَائِمًا، وَكَانَ إِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ السَّجْدَةِ لَمْ يَسْجُدْ حَتَّى يَسْتَوِيَ جَالِسًا، وَكَانَ يَقُولُ فِي كُلِّ رَكْعَتَيْنِ التَّحِيَّةَ، وَكَانَ يَفْرِشُ رِجْلَهُ اليُسْرَى وَيَنْصِبُ رِجْلَهُ اليُمْنَى، وَكَانَ يَنْهَى عَنْ عُقْبَةِ الشَّيْطَانِ، وَيَنْهَى أَنْ يَفْتَرِشَ الرَّجُلُ ذِرَاعَيْهِ افْتِرَاشَ السَّبُعِ، وَكَانَ يَخْتِمُ الصَّلَاةَ بِالتَّسْلِيمِ.
[صحيح] - [رواه مسلم] - [صحيح مسلم: 498]

Prenosi se da je Aiša, radijallahu anha, kazala:
"Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, bi otpočinjao namaz tekbirom i učenjem: 'El-Hamdu lillahi Rabbil-alemin.' / 'Hvala Allahu, Gospodaru svjetova.' Kada bi išao na ruku', ne bi previše ni dizao glavu niti bi je previše spuštao, nego između toga. Kada bi se podigao s ruku'a, ne bi išao na sedždu dok se u potpunosti ne bi ispravio. A kada bi se podigao sa (prve) sedžde, ne bi išao na drugu dok ne bi u potpunosti uspravno sjeo. Nakon svaka dva rekata učio je Et-Tehijjatu. Kada bi sjedao, ispružio bi lijevu nogu, a podvio desnu. Zabranjivao je sjedenje na petama kao što sjedi šejtan i pružanje podlaktica po zemlji tokom sedžde kao što ih pruža divljač. A namaz bi završavao selamom."
[صحيح] - [رواه مسلم] - [صحيح مسلم - 498]

Pojašnjenje

Aiša bint Ebi Bekr, radijallahu anha, spomenula je da je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, svoj namaz započinjao tekbirom: "Allahu ekber", a učenje počinjao surom El-Fatiha. "Sva hvala pripada Allahu, Gospodaru svjetova..." Kada bi učinio ruku‘ nakon stajanja, ne bi podizao niti spuštao glavu, nego bi je držao u ravni sa tijelom. A kada bi podigao glavu s ruku‘a, potpuno bi se uspravio stojeći prije nego što bi učinio sedždu. Kada bi podigao glavu s prve sedžde, ne bi išao na drugu sve dok se ne bi smirio u sjedećem položaju. A nakon svaka dva rekata sjedio bi radi tešehhuda i učio: "Et-tehijjatu lillahi ves-salavatu vet-tajjibatu…" A kada bi sjedio između dvije sedžde ili na tešehhudu, podvijao bi lijevu nogu i sjedio na njoj, a desnu nogu bi uspravio. I zabranjivao je da klanjač u svome namazu sjedi poput šejtana, a to je da ispruži stopala po zemlji i sjedi na petama, ili da prisloni stražnjicu na tlo, uspravi potkoljenice i stavi ruke na zemlju poput psa, ili da klanjač pruži svoje podlaktice i raširi ih na sedždi kao što to čine zvijeri. Svoj namaz bi završavao predajom selama: "Es-selamu alejkum ve rahmetullah" – jednom na desnu, a drugi put na lijevu stranu.

Koristi i pouke hadisa

1. Djelimično pojašnjenje načina obavljanja namaza Allahovog Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem.
2. Obaveza je izgovoriti početni tekbir koji zabranjuje sve riječi i radnje koje su suprotne riječima i radnjama namaza, te nijedna druga formulacija ne može zamijeniti ovu za ulazak u namaz.
3. Obaveza je u namazu proučiti suru El-Fatihu.
4. Obaveza je činiti ruku' u namazu, a najbolje ga je učiniti poravnatih leđa, bez podizanja i bez spuštanja.
5. Obaveza je podići se sa ruku'a, a obaveza je i stajati uspravljeno nakon njega.
6. Sedždu učiniti u namazu je obaveza, kao i podizanje sa nje i ispravljanje u sjedećem položaju nakon nje.
7. Propisano je da klanjač u sjedenju tokom namaza podvije lijevu nogu i uspravi desnu, a na zadnjem tešehhudu u namazima koji imaju dva tešehhuda, poput akšama i jacije, propisan je tewerruk (poseban način sjedenja), o čemu su preneseni drugi hadisi.
8. Zabrana oponašanja šejtana u načinu sjedenja, tako što klanjač sjedi na petama i ispruži stopala po zemlji, ili ih uspravi pa sjedne između njih na tlo.
9. Zabrana oponašanja zvijeri u načinu prostiranja po zemlji, tako što klanjač spušta i širi svoje podlaktice po zemlji, jer je to znak lijenosti i slabosti.
10. Zabranjeno je oponašati šejtana i životinje u njihovim postupcima.
11. Obaveza je završiti namaz predajom selama, što predstavlja dovu za klanjača, prisutne i odsutne vjernike da budu sačuvani od svakog zla i nedostatka.
12. Obaveza je postići smirenost u namaskim radnjama.