عَنْ عَمْرِو بْنِ الحَارِثِ خَتَنِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخِي أُمِّ المؤمِنين جُوَيْرِيَةَ بِنْتِ الحَارِثِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُم، قَالَ:
مَا تَرَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِنْدَ مَوْتِهِ دِرْهَمًا وَلاَ دِينَارًا وَلاَ عَبْدًا وَلاَ أَمَةً وَلاَ شَيْئًا، إِلَّا بَغْلَتَهُ البَيْضَاءَ، وَسِلاَحَهُ، وَأَرْضًا جَعَلَهَا صَدَقَةً.
المزيد
عَمرو بن حارث، برادر خانم رسول الله (صلی الله علیه وسلم) و برادر ام‌المؤمنین «جُوَیریه بنت حارث» رضی‌الله‌عنهم روایت می‌کند که گفت:
«هنگامی که رسول الله (صلی الله علیه وسلم) رحلت فرمود، هیچ درهم و دیناری، و هیچ برده و کنیزی، و هیچ چیزی به ارث نگذاشت؛ مگر قاطر سفیدش، سلاحش، و زمینی که آن را وقف (صدقه) قرار داده بود.
