عَنْ سَلْمَانَ رَضيَ اللهُ عنه قَالَ:
قَالَ لَنَا الْمُشْرِكُونَ: إِنِّي أَرَى صَاحِبَكُمْ يُعَلِّمُكُمْ حَتَّى يُعَلِّمَكُمُ الْخِرَاءَةَ، فَقَالَ: أَجَلْ، إِنَّهُ نَهَانَا أَنْ يَسْتَنْجِيَ أَحَدُنَا بِيَمِينِهِ، أَوْ يَسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةَ، وَنَهَى عَنِ الرَّوْثِ وَالْعِظَامِ وَقَالَ: «لَا يَسْتَنْجِي أَحَدُكُمْ بِدُونِ ثَلَاثَةِ أَحْجَارٍ».
المزيد
អំពី សាល់ម៉ាន رضي الله عنه បាននិយាយថា៖
ពួកមុស្ហរីគីនបាននិយាយមកកាន់ពួកយើងថា៖ ពិតណាស់ ខ្ញុំឃើញមិត្តភក្តិរបស់ពួកអ្នកបានបង្រៀនពួកអ្នក សូម្បីតែរឿងទាក់ទងនឹងការបត់ជើង។ គាត់បានឆ្លើយថា៖ បាទ ពិតមែនហើយ។ ពិតណាស់ លោកបានហាមឃាត់ពួកយើងម្នាក់ៗមិនឲ្យសម្អាតបន្ទាប់ពីបន្ទោបង់រួចដោយប្រើដៃស្ដាំ ឬតម្រង់មុខទៅកាន់ទិសគិបឡាត់ និងបានហាមប្រើលាមកសត្វ និងឆ្អឹង។ ហើយលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ “ចូរម្នាក់ៗនៃពួកអ្នកកុំសម្អាតបន្ទាប់ពីបន្ទោបង់រួចដោយប្រើដុំថ្មតិចជាងបីដុំ”។