عَنْ حَكِيمِ بْنِ حِزَامٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ:
سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَعْطَانِي، ثُمَّ سَأَلْتُهُ فَأَعْطَانِي، ثُمَّ قَالَ لِي: «يَا حَكِيمُ، إِنَّ هَذَا المَالَ خَضِرٌ حُلْوٌ، فَمَنْ أَخَذَهُ بِسَخَاوَةِ نَفْسٍ، بُورِكَ لَهُ فِيهِ، وَمَنْ أَخَذَهُ بِإِشْرَافِ نَفْسٍ لَمْ يُبَارَكْ لَهُ فِيهِ، وَكَانَ كَالَّذِي يَأْكُلُ وَلاَ يَشْبَعُ، وَاليَدُ العُلْيَا خَيْرٌ مِنَ اليَدِ السُّفْلَى»، قَالَ حَكِيمٌ: فَقُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالحَقِّ لاَ أَرْزَأُ أَحَدًا بَعْدَكَ شَيْئًا حَتَّى أُفَارِقَ الدُّنْيَا، فَكَانَ أَبُو بَكْرٍ يَدْعُو حَكِيمًا لِيُعْطِيَهُ العَطَاءَ، فَيَأْبَى أَنْ يَقْبَلَ مِنْهُ شَيْئًا، ثُمَّ إِنَّ عُمَرَ دَعَاهُ لِيُعْطِيَهُ، فَيَأْبَى أَنْ يَقْبَلَهُ، فَقَالَ: يَا مَعْشَرَ المُسْلِمِينَ، إِنِّي أَعْرِضُ عَلَيْهِ حَقَّهُ الَّذِي قَسَمَ اللَّهُ لَهُ مِنْ هَذَا الفَيْءِ، فَيَأْبَى أَنْ يَأْخُذَهُ. فَلَمْ يَرْزَأْ حَكِيمٌ أَحَدًا مِنَ النَّاسِ بَعْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى تُوُفِّيَ رَحِمَهُ اللَّهُ.
المزيد
Hakím bin Hizám (Allah legyen elégedett vele) azt mondta:
Kértem valamit Allah Küldöttétől (Allah áldja meg és adjon Neki örök üdvösséget!) és Ő adott nekem. Majd újból kértem és Ő adott nekem. Majd mondta: "Ó, Hakím! Bizony ez a vagyon zöld és édes. Aki megszerzi azt a lélek nagylelkűségével, az általa áldásban részesül. Ám az, aki túlfűtöttségből szerzi azt meg, az nem részesül áldásban. Olyan ez, mint az, aki eszik, ám nem lakik jól. A felső kéz jobb, mint az alsó kéz." Hakím azt mondta: Ó, Allah Küldötte! Arra, Aki Téged az Igazsággal küldött el! Én, soha többé, Teutánad, senkitől, semmit nem fogok kérni míg ezen a világon leszek. Abu Bakr (Allah legyen elégedett vele!) többször hívatta Hakím-ot, hogy a részesedését megadja neki. Ám ő megtagadta annak elfogadását. Majd Umar (Allah legyen elégedett Vele!) hívatta őt, hogy a részét megadja neki, ám visszautasította annak elfogadását. Erre Umar azt mondta: Ó, muszlimok népe! Én tanúnak hívlak benneteket Hakímmal szemben, hogy én felajánlottam neki a részesedését, abból a zsákmányból, amit a Magasztos Allah juttatott nekünk. Ám ő visszautasítja annak elfogadását. Hakím, amíg él, nem kér és nem fogad el senkitől, semmit, a Próféta (Allah áldja meg és adjon Neki örök üdvösséget!) után. Tette ezt így, amíg meg nem halt - Allah könyörüljön rajta.
