عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ المُؤْمِنينَ رَضِيَ اللهُ عَنْها قَالَتْ:
كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَمَرَهُمْ أَمَرَهُمْ مِنَ الأَعْمَالِ بِمَا يُطِيقُونَ، قَالُوا: إِنَّا لَسْنَا كَهَيْئَتِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنَّ اللَّهَ قَدْ غَفَرَ لَكَ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ، فَيَغْضَبُ حَتَّى يُعْرَفَ الغَضَبُ فِي وَجْهِهِ، ثُمَّ يَقُولُ: «إِنَّ أَتْقَاكُمْ وَأَعْلَمَكُمْ بِاللَّهِ أَنَا».
المزيد
ਹਜ਼ਰਤ ਆਇਸ਼ਾ, ਮੋਮਿਨਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ (ਰਜ਼ੀਅੱਲਾਹੁ ਅਨਹਾ) ਨੇ ਕਿਹਾ:
ਜਦੋਂ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਰਸੂਲ ﷺ ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੰਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਇਹ ਹੁਕਮ ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿੰਦਾ ਕਿ ਉਹ ਲੋਕ ਉਸਨੂੰ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਕਰ ਸਕਣ। ਉਹਨਾਂ ਕਿਹਾ: "ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਵਰਗੇ ਨਹੀਂ ਹਾਂ, ਏ ਰਸੂਲੁ ਅੱਲਾਹ ﷺ। ਅੱਲਾਹ ਨੇ ਤੇਰੇ ਪਿਛਲੇ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਗੁਨਾਹ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਹਨ।" ਫਿਰ ਨਬੀ ﷺ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹੋ ਜਾਂਦੇ, ਤਾਂ ਕਿ ਉਸ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਚਿਹਰੇ ‘ਤੇ ਸਪਸ਼ਟ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕੇ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਕਹਿੰਦੇ: "ਬੇਸ਼ਕ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਤਕਵਾਵਾਨ ਅਤੇ ਅੱਲਾਹ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ।"