عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ المُؤْمِنينَ رَضِيَ اللهُ عَنْها قَالَتْ:
كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَمَرَهُمْ أَمَرَهُمْ مِنَ الأَعْمَالِ بِمَا يُطِيقُونَ، قَالُوا: إِنَّا لَسْنَا كَهَيْئَتِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنَّ اللَّهَ قَدْ غَفَرَ لَكَ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ، فَيَغْضَبُ حَتَّى يُعْرَفَ الغَضَبُ فِي وَجْهِهِ، ثُمَّ يَقُولُ: «إِنَّ أَتْقَاكُمْ وَأَعْلَمَكُمْ بِاللَّهِ أَنَا».
المزيد
Aisha, az Igazhívők Anyja (Allah legyen elégedett vele), azt mondta:
Ha Allah Küldötte (Allah áldja meg és adjon neki örök üdvösséget) megparancsolt nekik valamit, akkor olyanokat parancsolt meg nekik, amelyekre képesek voltak. Mondták: Mi nem vagyunk olyanok, mint te! Ó, Allah Küldötte! Allah, bizony, már megbocsátotta neked a korábbi és a későbbi bűnöket is. Ekkor Ő erre haragossá vált és haragja meglátszott az arcán; majd így szólt. "Én vagyok a legistenfélőbb köztetek és én ismerem a legjobban Allahot!"
