عَن أَبِي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ:
«لاَ يَقُلْ أَحَدُكُمْ: اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي إِنْ شِئْتَ، ارْحَمْنِي إِنْ شِئْتَ، ارْزُقْنِي إِنْ شِئْتَ، وَليَعْزِمْ مَسْأَلَتَهُ، إِنَّهُ يَفْعَلُ مَا يَشَاءُ، لاَ مُكْرِهَ لَهُ».
ولمسلم: «وَلَكِنْ لِيَعْزِمِ الْمَسْأَلَةَ وَلْيُعَظِّمِ الرَّغْبَةَ، فَإِنَّ اللهَ لَا يَتَعَاظَمُهُ شَيْءٌ أَعْطَاهُ».
المزيد
გადმოცემულია აბუ ჰურაირასგან (ალლაჰი იყოს მისით კმაყოფილი), რომ მოციქულმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) თქვა:
«თქვენგან არავინ თქვას: "ო, ალლაჰ, მაპატიე, თუ ინებებ", ან "შემიწყალე, თუ ინებებ", ან "მომმადლე საზრდო, თუ ინებებ". მან უნდა ითხოვოს მტკიცედ, რადგან ალლაჰი მხოლოდ იმას ახორციელებს, რაც თავად ინებებს, და არავის შეუძლია აიძულოს მას რაიმე». მუსლიმის გადმოცემაში კი ნათქვამია: «და მან უნდა ითხოვოს მტკიცედ და დიდი სიკეთე, რადგან, მართლაც, არ არსებობს ისეთი ძღვენი, რომელიც ალლაჰისთვის მეტისმეტად დიდი იყოს».