عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِبِلاَلٍ عِنْدَ صَلاَةِ الفَجْرِ:
«يَا بِلاَلُ، حَدِّثْنِي بِأَرْجَى عَمَلٍ عَمِلْتَهُ فِي الإِسْلاَمِ، فَإِنِّي سَمِعْتُ دَفَّ نَعْلَيْكَ بَيْنَ يَدَيَّ فِي الجَنَّةِ» قَالَ: مَا عَمِلْتُ عَمَلًا أَرْجَى عِنْدِي أَنِّي لَمْ أَتَطَهَّرْ طَهُورًا، فِي سَاعَةِ لَيْلٍ أَوْ نَهَارٍ، إِلَّا صَلَّيْتُ بِذَلِكَ الطُّهُورِ مَا كُتِبَ لِي أَنْ أُصَلِّيَ.
المزيد
Abu Hurayra-tól (Allah legyen elégedett vele), miszerint a Próféta (Allah áldja meg és adjon neki örök üdvösséget) azt mondta Bilál-nak a fadzsr ima idején:
"Ó Bilál, mesélj nekem a leginkább Isten jutalmára számító cselekedetedről, amit az iszlámban tettél Hiszen én hallottam a lábbelid surranásának a hangját magam előtt, a Paradicsomban." Bilál így válaszolt: Nem tettem semmilyen olyan cselekedetet, amiben jobban reménykednék, mint azt, hogy valahányszor megtisztálkodtam – akár nappal, akár éjjel –, mindig imádkoztam azzal a tisztasággal annyit, amennyit számomra elő volt írva.
