ایمان هفتاد و چند - یا شصت و چند - شعبه است که برترین آنها گفتن لا اله الا الله است و پایینترین آن برداشتن سبب اذیت و آزار از راه
هریک از شما که منکری دید آن را با دستش تغییر دهد، پس اگر نتوانست با زبانش آن را تغییر دهد و اگر نتوانست با دلش آن را (بد بداند)، و آن ضعیفترین (مرتبهی) ایمان است
هرکس در اسلام نیکی کند، برای کاری که در جاهلیت انجام داده بازخواست نمیشود؛ و هرکس در اسلام بدی کند، برای [گناهان] اول و آخرش مورد بازخواست قرار میگیرد
هیچ پيامبری نیست که الله متعال در امتهای پيش از من مبعوث نموده، مگر ياران مخلص و اصحابی از امتش داشته که راه و روش او را در پيش میگرفتند و از دستورهای او پيروی میکردند
مسلمان کسی است که مسلمانان از زبان و دست او در امان باشند؛ و مهاجر کسی است که آنچه را الله از آن نهی کرده، ترک گوید
ما در درون خود چیزهایی [از شک و کفر] مییابیم که هریک از ما به زبان آوردن آن را بزرگ میدارد. فرمود: «آیا آن را [در درون خود] مییابید؟» گفتند: آری. فرمود: «این صریح ایمان است
ایمان در دل هریک از شما مندرس میشود همانطور که لباس کهنه مندرس میگردد، پس از الله بخواهید که ایمان را در دلهایتان نو سازد
طعم ایمان را کسی میچشد که از الله به عنوان پروردگار و اسلام به عنوان دین و محمد به عنوان پیامبر خشنود باشد