हदीस: जन्नत आणि जहनन्म माझ्या समोर सादर केले गेले, परंतु मी आज जितकी चांगली आणि वाईट गोष्ट पाहिली तितकी कधी पाहिली नाही. जर तुम्हाला माझ्यासारखे ज्ञान असते तर तुम्ही थोडे हसू लागले असते आणि बरेच रडले असते

عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رضي الله عنه قَالَ: بَلَغَ رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم ‌عَنْ ‌أَصْحَابِهِ ‌شَيْءٌ، فَخَطَبَ فَقَالَ:
«عُرِضَتْ عَلَيَّ الْجَنَّةُ وَالنَّارُ فَلَمْ أَرَ كَالْيَوْمِ فِي الْخَيْرِ وَالشَّرِّ، وَلَوْ تَعْلَمُونَ مَا أَعْلَمُ لَضَحِكْتُمْ قَلِيلًا وَلَبَكَيْتُمْ كَثِيرًا» قَالَ: فَمَا أَتَى عَلَى أَصْحَابِ رَسُولِ اللهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمٌ أَشَدُّ مِنْهُ، قَالَ: غَطَّوْا رُءُوسَهُمْ وَلَهُمْ خَنِينٌ، قَالَ: فَقَامَ عُمَرُ فَقَالَ: رَضِينَا بِاللهِ رَبًّا، وَبِالْإِسْلَامِ دِينًا، وَبِمُحَمَّدٍ نَبِيًّا، قَالَ: فَقَامَ ذَاكَ الرَّجُلُ فَقَالَ: مَنْ أَبِي؟ قَالَ: «أَبُوكَ فُلَانٌ»، فَنَزَلَتْ: {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَسْأَلُوا عَنْ أَشْيَاءَ إِنْ تُبْدَ لَكُمْ تَسُؤْكُمْ} [المائدة: 101].
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح مسلم: 2359]

या भाषांतराला अधिक पुनरावलोकन आणि छाननीची आवश्यकता आहे.

अनस बिन मालिक रजिअल्लाहु अन्हु ने सांगितले की, रसूलुल्लाह सलल्लाहु अलैहि व सलल्म‌‌‌ यांना त्यांच्या सहाब्यांकडून काही गोष्ट समजली, तेव्हा त्यांनी खुतबा दिला आणि म्हणाले:
जन्नत आणि जहनन्म माझ्या समोर सादर केले गेले, परंतु मी आज जितकी चांगली आणि वाईट गोष्ट पाहिली तितकी कधी पाहिली नाही. जर तुम्हाला माझ्यासारखे ज्ञान असते तर तुम्ही थोडे हसू लागले असते आणि बरेच रडले असते ", रसूलुल्लाह सल्लल्लाहू अलैहे व सलल्म‌‌‌ म्हणाले: "सहाब्यांवर असा दिवस कधी आला नाही जो या दिवसापेक्षा कठीण होता." सहाब्यांनी आपले डोके झाकले आणि त्यांचे हृदय कंपले. नंतर उमर रजिअल्लाहु अन्हु उभे राहिले आणि म्हणाले: "आम्ही अल्लाहला आपला रब, इस्लामला आपला धर्म, आणि मोहम्मद सल्लल्लाहू अलैहे व सलल्म‌‌‌ यांना आपला नबी मानतो." एक व्यक्ती उभा राहिला आणि विचारले: "माझा वडील कोण आहेत?" सांगितले गेले: "तुमचे वडील फुलान आहेत." त्यानंतर अल्लाहाची ही आयत उतरली: {हे विश्वास करणाऱ्यांनो! अशा गोष्टी विचारू नका ज्या जर तुम्हाला सांगितल्या गेल्या तर तुम्हाला त्रास देतील.} [मायदा: १०१]
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح مسلم - 2359]

स्पष्टीकरण

रसूलुल्लाह सल्लल्लाहू अलैहे व सलल्म‌‌‌ यांना त्यांच्या सहाब्यांकडून काही गोष्ट समजली, आणि ती गोष्ट अशी होती की त्यांनी त्यांच्याकडून खूप प्रश्न विचारले. ते संतप्त झाले आणि खुतबा दिला, म्हणाले: "मला जन्नत आणि दोजख दाखवले गेले; परंतु मी आज जशी चांगली गोष्ट जन्नतमध्ये पाहिली नाही आणि आज जशी वाईट गोष्ट दोजखात पाहिली नाही. जर तुम्ही ते पाहिले असते जे मी पाहिले आणि जे मी जाणले, जे मी आज आणि पूर्वी पाहिले, तर तुम्हाला तीव्र भीती आणि सहानुभूती वाटली असती, थोडे हसले असते आणि बरेच रडले असते." अनस, अल्लाह त्याच्यावर प्रसन्न होऊ, म्हणाला: आप सल्लल्लाहू अलैहे व सलल्मच्या सहाब्यांवर असा दिवस कधी आला नाही जो या दिवसापेक्षा अधिक कठीण होता. त्यांनी आपले डोके झाकले आणि त्यांच्या आवाजात रडण्यामुळे नाकातून एक घोंघाटट आवाज निघत होता. मग ओमर, अल्लाह त्याच्यावर प्रसन्न असेल, उभा राहिला आणि म्हणाला: आम्ही अल्लाहला आपला रब्ब मानतो, इस्लाम आपला धर्म मानतो आणि मुहम्मद आपला पैगंबर मानतो यावर आम्ही समाधानी आहोत. तो म्हणाला: मग तो माणूस उठला आणि म्हणाला: माझे वडील कोण आहेत?
त्यांनी म्हटले: "तुमचे वडील फुलान आहेत", त्यानंतर ही आयत उतरी. {हे श्रद्धावानांनो, अशा गोष्टींबद्दल विचारू नका, ज्या तुम्हाला कळवल्या गेल्या तर तुमचे नुकसान होईल} [अल-माऐदा: १०१].

हदिसचे फायदे

1. अल्लाहच्या शिक्षा भीतीमुळे रडणे शुभ आहे, आणि जास्त हसणे टाळावे; कारण जास्त हसणे दुर्लक्ष आणि हृदयाच्या कडकपणाचे चिन्ह आहे.
2. साथीदार,अल्लाह त्यांच्यावर प्रसन्न व्हावा, या प्रवचनाने प्रभावित झाले आणि त्यांना सर्वशक्तिमान अल्लाहच्या शिक्षेची भीती वाटली.
3. रडताना चेहरा झाकणे इष्ट आहे.
4. अल-खट्टाबी म्हणाले: हा हदीस अशा व्यक्तीबद्दल आहे जो संकोच किंवा आडमुठेपणाने एखाद्या गोष्टीबद्दल विचारतो ज्याची त्याला गरज नाही, जसे की ज्याने त्याच्यासाठी एखादी गोष्ट उद्भवली आणि त्याने त्याबद्दल विचारले तर त्यात कोणतेही पाप नाही. किंवा त्याला दोष द्या.
5. लोकांना अल्लाहच्या आज्ञेत स्थिर राहण्यास, अल्लाहची आज्ञा मोडण्यापासून दूर राहण्यास आणि अल्लाहच्या मर्यादेत राहण्यास प्रोत्साहित करते.
6. उपदेश आणि शिकवताना राग येण्यास परवानगी आहे.