عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ:
بَعَثَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَرِيَّةً فَاسْتَعْمَلَ رَجُلًا مِنَ الأَنْصَارِ، وَأَمَرَهُمْ أَنْ يُطِيعُوهُ، فَغَضِبَ، فَقَالَ: أَلَيْسَ أَمَرَكُمُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ تُطِيعُونِي؟ قَالُوا: بَلَى، قَالَ: فَاجْمَعُوا لِي حَطَبًا، فَجَمَعُوا، فَقَالَ: أَوْقِدُوا نَارًا، فَأَوْقَدُوهَا، فَقَالَ: ادْخُلُوهَا، فَهَمُّوا، وَجَعَلَ بَعْضُهُمْ يُمْسِكُ بَعْضًا، وَيَقُولُونَ: فَرَرْنَا إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنَ النَّارِ، فَمَا زَالُوا حَتَّى خَمَدَتِ النَّارُ، فَسَكَنَ غَضَبُهُ، فَبَلَغَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقَالَ: «لَوْ دَخَلُوهَا مَا خَرَجُوا مِنْهَا إِلَى يَوْمِ القِيَامَةِ؛ الطَّاعَةُ فِي المَعْرُوفِ».

[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح البخاري: 4340]
المزيــد ...

Bu tercümenin daha fazla incelenmesi ve araştırılması gerekiyor.

Ali -radıyallahu anh-'tan rivayet edildiğine göre o şöyle demiştir:
Nebî -sallallahu aleyhi ve sellem- bir birlik gönderdi ve Ensar'dan birini komutan olarak atadı ve onlara kendisine itaat etmelerini emretti. Adam öfkelenerek şöyle dedi: "Nebî -sallallahu aleyhi ve sellem- size bana itaat etmenizi emretmedi mi?" Onlar da "Evet" dediler. Adam, "Öyleyse bana odun toplayın" dedi. Onlar da topladılar. "Ateş yakın" dedi. Onlar da yaktılar. "İçine girin" dedi. Tam girecekken, bazıları geri çekilerek, "Biz ateşten Nebî -sallallahu aleyhi ve sellem-'e kaçtık" dediler. Ateş sönene ve öfkesi yatışıncaya kadar devam ettiler. Bu durum Nebî -sallallahu aleyhi ve sellem-'e ulaştı ve şöyle buyurdu: «Eğer içeri girmiş olsalardı,... Kıyamet gününe kadar oradan çıkamayacaklardı; itaat ancak doğru olan şeyi yapmadadır».

[Sahih Hadis] - [Muttefekun aleyh] - [Sahih-i Buhârî - 4340]

Şerh

Nebî -sallallahu aleyhi ve sellem- bir ordu gönderdi ve Ensar'dan birini komutan olarak atadı ve onlara kendisine itaat etmelerini emretti. Komutan onlara kızdı ve şöyle dedi: Nebî -sallallahu aleyhi ve sellem- size bana itaat etmenizi emretmedi mi?

Hadisten Çıkarılan Hükümler

  1. İtaatin yalnızca doğru işlerde gerekli olduğunu, yanlış olan işlerde ise gerekli olmadığını, emri veren kişi itaat edilmesi gereken biri olsa bile bunun geçerli olduğunu belirten bir ifade.
  2. İsyankâr muvahhit cehennem ateşiyle tehdit edilir, ancak Allah onu affedebilir.
  3. Savaşta olduğu gibi yolculukta da emir (lider) atamanın meşruiyeti.
Tercümeleri Görüntüle
Geçerli Dil: İngilizce Endonezce Bengalce Daha Fazla (25)
Daha Fazla