Hadis: Ben aranızda en çok Allah'tan korkan ve Allah'ı en iyi bilen kimseyim

عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ المُؤْمِنينَ رَضِيَ اللهُ عَنْها قَالَتْ:
كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَمَرَهُمْ أَمَرَهُمْ مِنَ الأَعْمَالِ بِمَا يُطِيقُونَ، قَالُوا: إِنَّا لَسْنَا كَهَيْئَتِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنَّ اللَّهَ قَدْ غَفَرَ لَكَ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ، فَيَغْضَبُ حَتَّى يُعْرَفَ الغَضَبُ فِي وَجْهِهِ، ثُمَّ يَقُولُ: «إِنَّ أَتْقَاكُمْ وَأَعْلَمَكُمْ بِاللَّهِ أَنَا».
[صحيح] - [رواه البخاري] - [صحيح البخاري: 20]

Bu tercümenin daha fazla incelenmesi ve araştırılması gerekiyor.

Müminlerin annesi Âişe -radıyallahu anha-'dan rivayet edildiğine göre, o şöyle demiştir:
Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- onlara yapabilecekleri amelleri emrettiğinde, "Ya Rasûlallah! Biz senin gibi değiliz. Allah senin geçmiş ve gelecek günahlarını bağışladı" dediler. Bunun üzerine öfkesi yüzünden okunacak kadar kızardı ve sonra şöyle derdi: «Ben aranızda en çok Allah'tan korkan ve Allah'ı en iyi bilen kimseyim.»
[Sahih Hadis] - [Buhârî rivayet etmiştir] - [Sahih-i Buhârî - 20]

Şerh

Müminlerin Annesi Âişe -radıyallahu anha-: Nebî -sallallahu aleyhi ve sellem- insanlara bir şey yapmalarını emrettiğinde, zor olanı değil, kolay olanı emrettiğini bildirdi. Çünkü zor olanı yapmaya devam edemeyeceklerinden korkardı. O da, onlara yapmalarını emrettiği gibi, işleri kolaylaştırmak için kendisi de aynısını yapardı. Ancak onlar, işleri daha zor hale getirmenin, derecelerini yükseltmek için gerekli olduğuna inandıkları için kendilerine zor olanı emretmesini isterlerdi. Onlar şöyle derlerdi: Ya Rasûlallah! Bizim durumumuz seninki gibi değil; çünkü Allah senin geçmiş ve gelecek günahlarını bağışladı. Bunun üzerine öfkesi yüzünden okunacak kadar artar, sonra şöyle derdi: Ben aranızda Allah'a karşı en takvalı ve Allah'ı en iyi bilenim; size emrettiğim her şeyi yapın.

Hadisten Çıkarılan Hükümler

1. İbn Hacer şöyle demiştir: Onlara sadece kolay olanı yapmalarını emretti ki, onu yapmaya devam etsinler. Başka bir hadiste de şöyle buyurmuştur: «Allah katında en sevilen amel, sürekli yapılan ameldir.»
2. Salih bir insan, salih olduğundan dolayı amel etmekten vazgeçmemelidir.
3. Kişinin, övünme veya kibir gösterme korkusu olmadığı sürece, gerektiğinde erdemlerinden bahsetmesi caizdir.
4. İbadette en önemli şey niyet ve tutarlılıktır, terk etmeye yol açan aşırılık değildir.
5. İbn Hacer şöyle demiştir: Bir kul ibadette nihai hedefe ve onun meyvelerine ulaştığında, bu onu ibadette sebat etmeye, bereketi korumaya ve şükrederek onu artırmaya teşvik eder.
6. Dini bir emrin ihlal edilmesi durumunda öfkelenmenin ve anlamı kavrayabilecek yetkin bir kişinin anlamakta yetersiz kalması durumunda onu uyararak uyanık olmaya teşvik etmenin meşruiyeti.
7. Nebî -sallallahu aleyhi ve sellem- ümmetine karşı nazik davranmıştır ve din kolaylıktır. İslam şeriatı ise dosdoğru ve hoşgörülü bir dindir.
8. Sahabelerin ibadete olan yoğun istekli olmaları ve daha fazla hayırlı iş yapma istekleri.
9. Şeriatın belirlediği azimet (asli, genel ve zorunlu olan) ve ruhsat (istisnai ve geçici kolaylık) sınırlarına bağlı kalmak ve şeriata uygun olan daha kolay seçeneğin, şeriata aykırı olan daha zor seçeneğe tercih edileceği sınırda durmak.