عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ رَضيَ اللهُ عَنْهُ:
أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا صَلَّى الفَجْرَ جَلَسَ فِي مُصَلَّاهُ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ حَسَنًا، وَقَالَ: كَانَ لَا يَقُومُ مِنْ مُصَلَّاهُ الَّذِي يُصَلِّي فِيهِ الصُّبْحَ أَوِ الغَدَاةَ، حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ، فَإِذَا طَلَعَتِ الشَّمْسُ قَامَ، وَكَانُوا يَتَحَدَّثُونَ فَيَأْخُذُونَ فِي أَمْرِ الجَاهِلِيَّةِ، فَيَضْحَكُونَ وَيَتَبَسَّمُ.
المزيد
จากญาบีร อิบนุ ซามูเราะฮ์ เราะฎิยัลลอฮุ อันฮุ เล่าว่า:
แท้จริงแล้วท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิวะสัลลัม เมื่อท่านทำการละหมาดตอนรุ่งสาง ท่านจะนั่งในที่ละหมาดจนกระทั่งพระอาทิตย์ขึ้น ท่านกล่าวว่า: ท่านจะไม่ลุกจากที่ที่ท่านละหมาดยามรุ่งอรุณหรือละหมาดเช้า จนกว่าพระอาทิตย์จะขึ้น เมื่อพระอาทิตย์ขึ้น ท่านก็จะลุกขึ้น และพวกเขาจะพูดคุยและอภิปรายเรื่องราวในยุคก่อนอิสลาม พวกเขาจะหัวเราะ และท่านก็จะยิ้ม
