عنْ ابنِ مَسْعُودٍ رَضيَ اللهُ عنهُ قَالَ:
كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ، فَانْطَلَقَ لِحَاجَتِهِ، فَرَأَيْنَا حُمَّرَةً مَعَهَا فَرْخَانِ، فَأَخَذْنَا فَرْخَيْهَا، فَجَاءَتِ الْحُمَرَةُ فَجَعَلَتْ تَفْرِشُ، فَجَاءَ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: «مَنْ فَجَعَ هَذِهِ بِوَلَدِهَا؟ رُدُّوا وَلَدَهَا إِلَيْهَا»، وَرَأَى قَرْيَةَ نَمْلٍ قَدْ حَرَّقْنَاهَا، فَقَالَ: «مَنْ حَرَّقَ هَذِهِ؟» قُلْنَا: نَحْنُ. قَالَ: «إِنَّهُ لَا يَنْبَغِي أَنْ يُعَذِّبَ بِالنَّارِ إِلَّا رَبُّ النَّارِ».
المزيد
हजरत अब्दुल्ला बिन मसुद रजिअल्लाहु अनहु वर्णन करतात की:
आम्ही प्रेषितां समवेत प्रवासात असतांना, प्रेषित सलामती असो त्यांच्यावर शौचाला गेले असतांना, आम्ही एक चिमणी बघितली जिच्या सोबत दोन पिल्लं होती, आम्ही त्या चिमणीच्या पिल्लांना पकडले, चिमणी ने बघितले व ती तडफडु लागली, तेवढ्यात प्रेषित सलामती असो त्यांच्यावर परत आले, व फरमाविले की:<<कुणी या चिमणी ला तिच्या पिलांमुळे त्रास दिला? तिच्या पिलांना परत करा>>
नंतर प्रेषितांनी सलामती असो त्यांच्यावर
एक मुंग्यांचं जळालेलं घरटं बघितलं ज्याला आम्ही जाळलं होतं, त्यावर दयाळु क्रुपाळु प्रेषित सलामती असो त्यांच्यावर म्हणाले:<<कुणी जाळलं?>>
आम्ही म्हणालो: हे प्रेषिता आम्ही.
त्यावर प्रेषित सलामती असो त्यांच्यावर फरमाविले:<<
अग्नी द्वारे सजा देणे कुणालाही वैध नाही, फक्त जो अग्नीचा [ रब ]पालनकर्ता आहे तोच ती सजा देऊ शकतो>>.