عَنْ عَبْدِ اللهِ بنِ مَسْعُودٍ رَضيَ اللهُ عنهُ قَالَ: نَامَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى حَصِيرٍ، فَقَامَ وَقَدْ أَثَّرَ فِي جَنْبِهِ، فَقُلْنَا: يَا رَسُولَ اللهِ، لَوِ اتَّخَذْنَا لَكَ وِطَاءً، فَقَالَ:
«مَا لِي وَلِلدُّنْيَا، مَا أَنَا فِي الدُّنْيَا إِلاَّ كَرَاكِبٍ اسْتَظَلَّ تَحْتَ شَجَرَةٍ ثُمَّ رَاحَ وَتَرَكَهَا».
المزيد
अब्दुल्लाह बिन मसऊद रजिअल्लाहु अन्हु यांच्याकडून सांगितले आहे की, त्यांनी म्हटले: रसूल अल्लाह सल्लल्लाहू अलैहे व सलल्म खजूरच्या झाडाची चटईवर झोपत असत, आणि उठल्यावर त्यांच्या बाजूवर ठसा दिसत असे. आम्ही म्हणालो: "ऐ रसूल अल्लाह सलल्लाहु अलैहि व सलल्म! आम्ही तुमच्यासाठी गादी ठेवू का?" तर त्यांनी उत्तर दिले:
"मला या जगाशी काय देणेघेणे आहे, मी या जगात काही नसून झाडाखाली सावली घेऊन निघून गेलेल्या स्वारासारखा आहे."
