Hadis: Yalan yere yemin ederek malını cazip kılan kimse, Müslüman bir kimsenin malını gasp etmiş olduğu için kendisine gazap edilmiş olarak Allah'a kavuşur

عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بنِ مَسْعُودٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ:
«مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ وَهُوَ فِيهَا فَاجِرٌ لِيَقْتَطِعَ بِهَا مَالَ امْرِئٍ مُسْلِمٍ، لَقِيَ اللَّهَ وَهُوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ». قَالَ: فَقَالَ الْأَشْعَثُ: فِيَّ وَاللَّهِ كَانَ ذَلِكَ؛ كَانَ بَيْنِي وَبَيْنَ رَجُلٍ مِنَ الْيَهُودِ أَرْضٌ، فَجَحَدَنِي، فَقَدَّمْتُهُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَلَكَ بَيِّنَةٌ؟» قُلْتُ: لَا. قَالَ: فَقَالَ لِلْيَهُودِيِّ: «احْلِفْ». قَالَ: قُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِذَنْ يَحْلِفَ وَيَذْهَبَ بِمَالِي. فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى: {إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلًا}. إِلَى آخِرِ الْآيَةِ.
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح البخاري: 2416]

Bu tercümenin daha fazla incelenmesi ve araştırılması gerekiyor.

Abdullah b. Mes'ûd -radıyallahu anh-'tan rivayet edildiğine göre o şöyle demiştir: Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle buyurmuştur:
«Yalan yere yemin ederek malını cazip kılan kimse, Müslüman bir kimsenin malını gasp etmiş olduğu için kendisine gazap edilmiş olarak Allah'a kavuşur.» Dedi ki: Eş'as şöyle söyledi: Allah'a yemin ederim ki, bu benim başıma geldi. Benimle bir Yahudi arasında bir toprak parçası vardı ve o bana bunu vermedi. Ben de onu Nebî -sallallahu aleyhi ve sellem-'in huzuruna getirdim. Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- bana, «Bir delilin var mı?» diye sordu. Ben de, "Hayır" dedim. Nebî -aleyhisselam- Yahudi'ye, «Yemin et» dedi. Eş'as dedi ki "Ey Allah'ın Rasûlü! O zaman yemin eder ve malımı alır. Bunun üzerine Allah Teâlâ şu ayeti indirdi: {Şüphesiz ki, Allah’a verdikleri sözü ve yeminlerini az bir bedelle satanlara gelince, işte onların ahirette hiç nasipleri yoktur.}. Ayetin sonuna kadar.
[Sahih Hadis] - [Muttefekun aleyh] - [Sahih-i Buhârî - 2416]

Şerh

Nebî -sallallahu aleyhi ve sellem- başkasının malını bu yeminle elde etmek amacıyla, yeminin yalan olduğunu bilerek Allah adına yemin etmenin sakıncalı olduğunu; çünkü böyle birinin Allah'ın kendisine kızgın olduğu bir halde Allah'ın huzuruna çıkacağını bildirmiştir. Eş'as b. Kays -radıyallahu anh-'ın rivayet ettiğine göre, Nebî -sallallahu aleyhi ve sellem- bir Yahudi ile toprak mülkiyeti konusunda anlaşmazlık yaşadıklarında bu durumu Nebî -sallallahu aleyhi ve sellem-'e bildirip aralarında hüküm vermesini istediklerinde Nebî -aleyhisselam- Eş'as'a şöyle buyurmuştur: İddianı ispatlamak için delil sunmalısın. Bunu yapamazsanız, karşındaki kişinin, yani davalının yeminini istemekten başka çaren kalmaz. Eş'as şöyle dedi: Ey Allah'ın Rasûlü, Yahudi adam yemin eder ve paramı almaktan çekinmez ise; bunun üzerine Allah Teâlâ Kur'an'da bunu doğrulayan bir ayet indirmiştir. Allah -Subhânehû ve Teâlâ-'nın sözleri şöyledir: {Şüphesiz satın alanlar}, değiştirenler {Allah'ın ahdini} ve Müminlere verdiği emaneti yerine getirme emrini ve {yeminlerini} Allah'ın adına yalan atarak yemin edenler {az bir bedel karşılığında değiştirenler} dünya mallarıyla {ahirette hiçbir paya sahip olmayacaklar} onların hiç nasipleri olmayacak {Allah onlarla konuşmayacak} onların hoşuna giden ve faydalı sözler söylemeyecek, aksine onlara gazaplanacak, {Kıyamet Günü'nde onlara bakmayacak} merhametle ve şefkatle bakmayacak, {onları temize çıkarmayacak} onları güzel övgülerle övmeyecek, işledikleri günah ve kirliliklerden onları temizlemeyecek {onlara elem verici bir azap vardır} işledikleri günah karşılığında onlar için acı veren bir azap vardır.

Hadisten Çıkarılan Hükümler

1. İnsanların mallarının batıl yollarla yenmesi haram kılınmıştır.
2. Müslümanların hem az hem de çok olan haklarını pekiştirmek.
3. Delil gösterme davacıya aittir ve davalı bunu reddederse yemin etmek zorundadır.
4. Hak, iki şahitle ispatlanır. Davacının delili yoksa, davalının yemin etmesi gerekir.
5. Yalan yere yemin etmek (Yemîn-i gamûs) haramdır; bu yemin, yemin eden kimsenin diğerinin hakkını elinden alması anlamına gelir. Büyük günahlardan biridir, bunu yapanı Allah Teâlâ'nın gazabına ve cezasına maruz bırakır.
6. Yargıç, husumetli kimselere nasihat eder, özellikle de yemin etmek istediği zaman.