عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ: أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُتِيَ بِلَحْمٍ فَرُفِعَ إِلَيْهِ الذِّرَاعُ، وَكَانَتْ تُعْجِبُهُ فَنَهَشَ مِنْهَا نَهْشَةً، ثُمَّ قَالَ:
«أَنَا سَيِّدُ النَّاسِ يَوْمَ القِيَامَةِ، وَهَلْ تَدْرُونَ مِمَّ ذَلِكَ؟ يَجْمَعُ اللَّهُ النَّاسَ الأَوَّلِينَ وَالآخِرِينَ فِي صَعِيدٍ وَاحِدٍ، يُسْمِعُهُمُ الدَّاعِي وَيَنْفُذُهُمُ البَصَرُ، وَتَدْنُو الشَّمْسُ، فَيَبْلُغُ النَّاسَ مِنَ الغَمِّ وَالكَرْبِ مَا لاَ يُطِيقُونَ وَلاَ يَحْتَمِلُونَ، فَيَقُولُ النَّاسُ: أَلاَ تَرَوْنَ مَا قَدْ بَلَغَكُمْ، أَلاَ تَنْظُرُونَ مَنْ يَشْفَعُ لَكُمْ إِلَى رَبِّكُمْ؟ فَيَقُولُ بَعْضُ النَّاسِ لِبَعْضٍ: عَلَيْكُمْ بِآدَمَ، فَيَأْتُونَ آدَمَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ فَيَقُولُونَ لَهُ: أَنْتَ أَبُو البَشَرِ، خَلَقَكَ اللَّهُ بِيَدِهِ، وَنَفَخَ فِيكَ مِنْ رُوحِهِ، وَأَمَرَ المَلاَئِكَةَ فَسَجَدُوا لَكَ، اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ، أَلاَ تَرَى إِلَى مَا نَحْنُ فِيهِ، أَلاَ تَرَى إِلَى مَا قَدْ بَلَغَنَا؟ فَيَقُولُ آدَمُ: إِنَّ رَبِّي قَدْ غَضِبَ اليَوْمَ غَضَبًا لَمْ يَغْضَبْ قَبْلَهُ مِثْلَهُ، وَلَنْ يَغْضَبَ بَعْدَهُ مِثْلَهُ، وَإِنَّهُ قَدْ نَهَانِي عَنِ الشَّجَرَةِ فَعَصَيْتُهُ، نَفْسِي نَفْسِي نَفْسِي، اذْهَبُوا إِلَى غَيْرِي، اذْهَبُوا إِلَى نُوحٍ، فَيَأْتُونَ نُوحًا فَيَقُولُونَ: يَا نُوحُ، إِنَّكَ أَنْتَ أَوَّلُ الرُّسُلِ إِلَى أَهْلِ الأَرْضِ، وَقَدْ سَمَّاكَ اللَّهُ عَبْدًا شَكُورًا، اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ، أَلاَ تَرَى إِلَى مَا نَحْنُ فِيهِ؟ فَيَقُولُ: إِنَّ رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ قَدْ غَضِبَ اليَوْمَ غَضَبًا لَمْ يَغْضَبْ قَبْلَهُ مِثْلَهُ، وَلَنْ يَغْضَبَ بَعْدَهُ مِثْلَهُ، وَإِنَّهُ قَدْ كَانَتْ لِي دَعْوَةٌ دَعَوْتُهَا عَلَى قَوْمِي، نَفْسِي نَفْسِي نَفْسِي، اذْهَبُوا إِلَى غَيْرِي، اذْهَبُوا إِلَى إِبْرَاهِيمَ، فَيَأْتُونَ إِبْرَاهِيمَ فَيَقُولُونَ: يَا إِبْرَاهِيمُ أَنْتَ نَبِيُّ اللَّهِ وَخَلِيلُهُ مِنْ أَهْلِ الأَرْضِ، اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ أَلاَ تَرَى إِلَى مَا نَحْنُ فِيهِ، فَيَقُولُ لَهُمْ: إِنَّ رَبِّي قَدْ غَضِبَ اليَوْمَ غَضَبًا لَمْ يَغْضَبْ قَبْلَهُ مِثْلَهُ، وَلَنْ يَغْضَبَ بَعْدَهُ مِثْلَهُ، وَإِنِّي قَدْ كُنْتُ كَذَبْتُ ثَلاَثَ كَذِبَاتٍ، نَفْسِي نَفْسِي نَفْسِي، اذْهَبُوا إِلَى غَيْرِي، اذْهَبُوا إِلَى مُوسَى فَيَأْتُونَ، مُوسَى فَيَقُولُونَ: يَا مُوسَى أَنْتَ رَسُولُ اللَّهِ، فَضَّلَكَ اللَّهُ بِرِسَالَتِهِ وَبِكَلاَمِهِ عَلَى النَّاسِ، اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ، أَلاَ تَرَى إِلَى مَا نَحْنُ فِيهِ؟ فَيَقُولُ: إِنَّ رَبِّي قَدْ غَضِبَ اليَوْمَ غَضَبًا لَمْ يَغْضَبْ قَبْلَهُ مِثْلَهُ، وَلَنْ يَغْضَبَ بَعْدَهُ مِثْلَهُ، وَإِنِّي قَدْ قَتَلْتُ نَفْسًا لَمْ أُومَرْ بِقَتْلِهَا، نَفْسِي نَفْسِي نَفْسِي، اذْهَبُوا إِلَى غَيْرِي، اذْهَبُوا إِلَى عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ، فَيَأْتُونَ عِيسَى، فَيَقُولُونَ: يَا عِيسَى أَنْتَ رَسُولُ اللَّهِ، وَكَلِمَتُهُ أَلْقَاهَا إِلَى مَرْيَمَ وَرُوحٌ مِنْهُ، وَكَلَّمْتَ النَّاسَ فِي المَهْدِ صَبِيًّا، اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ أَلاَ تَرَى إِلَى مَا نَحْنُ فِيهِ؟ فَيَقُولُ عِيسَى: إِنَّ رَبِّي قَدْ غَضِبَ اليَوْمَ غَضَبًا لَمْ يَغْضَبْ قَبْلَهُ مِثْلَهُ قَطُّ، وَلَنْ يَغْضَبَ بَعْدَهُ مِثْلَهُ، وَلَمْ يَذْكُرْ ذَنْبًا، نَفْسِي نَفْسِي نَفْسِي اذْهَبُوا إِلَى غَيْرِي اذْهَبُوا إِلَى مُحَمَّدٍ، فَيَأْتُونَ مُحَمَّدًا فَيَقُولُونَ: يَا مُحَمَّدُ أَنْتَ رَسُولُ اللَّهِ وَخَاتِمُ الأَنْبِيَاءِ، وَقَدْ غَفَرَ اللَّهُ لَكَ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ، اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ أَلاَ تَرَى إِلَى مَا نَحْنُ فِيهِ، فَأَنْطَلِقُ فَآتِي تَحْتَ العَرْشِ، فَأَقَعُ سَاجِدًا لِرَبِّي عَزَّ وَجَلَّ، ثُمَّ يَفْتَحُ اللَّهُ عَلَيَّ مِنْ مَحَامِدِهِ وَحُسْنِ الثَّنَاءِ عَلَيْهِ شَيْئًا، لَمْ يَفْتَحْهُ عَلَى أَحَدٍ قَبْلِي، ثُمَّ يُقَالُ: يَا مُحَمَّدُ ارْفَعْ رَأْسَكَ سَلْ تُعْطَهْ، وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ فَأَرْفَعُ رَأْسِي، فَأَقُولُ: أُمَّتِي يَا رَبِّ، أُمَّتِي يَا رَبِّ، أُمَّتِي يَا رَبِّ، فَيُقَالُ: يَا مُحَمَّدُ أَدْخِلْ مِنْ أُمَّتِكَ مَنْ لاَ حِسَابَ عَلَيْهِمْ مِنَ البَابِ الأَيْمَنِ مِنْ أَبْوَابِ الجَنَّةِ، وَهُمْ شُرَكَاءُ النَّاسِ فِيمَا سِوَى ذَلِكَ مِنَ الأَبْوَابِ، ثُمَّ قَالَ: وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ، إِنَّ مَا بَيْنَ المِصْرَاعَيْنِ مِنْ مَصَارِيعِ الجَنَّةِ، كَمَا بَيْنَ مَكَّةَ وَحِمْيَرَ -أَوْ كَمَا بَيْنَ مَكَّةَ وَبُصْرَى-».
المزيد
अबू हुरैराह यांच्याकडून असे सांगितले आहे की, ते म्हणाले: एके दिवशी आम्ही अल्लाहच्या रसूल (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) सोबत एका मेजवानीत होतो, तेव्हा त्यांच्याकडे मांस आणण्यात आले आणि त्यांना मांसाचा तुकडा आवडला म्हणून देण्यात आला. त्याने एकदा आपल्या पवित्र दातांनी ते खाल्ले आणि म्हणाला:
मी न्यायाच्या दिवशी सर्व मानवजातीचा नेता असेन. हे कसे घडेल हे तुम्हाला माहिती आहे का? न्यायाच्या दिवशी, अल्लाह सर्व भूतकाळ आणि भविष्यकाळ एका सपाट, समतल मैदानावर एकत्र करेल. एक द्रष्टा त्या सर्वांना पाहू शकेल आणि एक कॉलर त्यांचा आवाज सर्वांना ऐकवू शकेल. सूर्य जवळ येईल आणि लोकांना इतके दुःख आणि दु:ख होईल की ते त्यांच्या शक्तीपलीकडे आणि असह्य होईल , लोक एकमेकांना म्हणतील: तुम्ही कोणत्या अवस्थेत आहात ते तुम्हाला दिसत नाही का? तुमच्यावर काय संकट आले आहे ते तुम्हाला दिसत नाही का? तुम्ही अशा व्यक्तीची अपेक्षा करत नाही का जो तुमच्यासाठी अल्लाहकडे मध्यस्थी करेल? म्हणून लोक एकमेकांना म्हणतील, "तुमच्या वडिलांकडे जा." ते आदमकडे येतील आणि म्हणतील, "हे आदम (त्याच्यावर शांती असो)!" तुम्ही सर्व मानवजातीचे पिता आहात. अल्लाहने तुम्हाला स्वतःच्या हातांनी निर्माण केले आणि तुमच्यात आपला आत्मा फुंकला आणि देवदूतांना तुम्हाला सजदा करण्याची आज्ञा दिली. कृपया तुमच्या प्रभूसमोर आमच्यासाठी मध्यस्थी करा. आपण कोणत्या परिस्थितीत आहोत हे तुम्हाला दिसत नाही का? आपल्यावर किती मोठे संकट आले आहे ते तुम्हाला दिसत नाही का? आदम उत्तर देईल, "माझा प्रभु आज इतका रागावला आहे की तो पूर्वी कधीही नव्हता आणि पुन्हा कधीही येणार नाही, आणि त्याने मला एका विशिष्ट झाडापासून रोखले होते, परंतु मी त्याची आज्ञा मोडली. मला माझ्या जीवाची चिंता आहे, मला माझा जीव वाचवायचा आहे. दुसऱ्या कोणाकडे जा, नोहा (शांती असो) कडे जा." लोक नूह (अल्लाह अलैहि वसल्लम) कडे येतील आणि म्हणतील, "हे नूह (अल्लाह अलैहि वसल्लम)!" तुम्ही पृथ्वीवरील लोकांसाठी पाठविलेले पहिले प्रेषित आहात आणि अल्लाह सर्वशक्तिमानाने तुम्हाला कृतज्ञ दास असे नाव दिले आहे. आपण कोणत्या परिस्थितीत आहोत हे तुम्हाला दिसत नाही का? आपल्याला काय संकट आले आहे ते दिसत नाही का? ते त्यांना उत्तर देतील की आज माझा प्रभु पूर्वीपेक्षा जास्त रागावला आहे आणि पुन्हा कधीही रागावणार नाही. खरं म्हणजे माझ्यासाठी एक प्रार्थना (विशेषतः केलेली) होती आणि मी ती माझ्या लोकांविरुद्ध मागितली होती. (आज) मला माझ्या स्वतःच्या आयुष्याची काळजी आहे, मला माझ्या स्वतःच्या आयुष्याची काळजी आहे, माझ्याशिवाय दुसऱ्या कोणाकडे जा. अब्राहम (अल्लाह) कडे जा. म्हणून, लोक इब्राहीम (अल्लाह अलैहि वसल्लम) कडे येतील आणि म्हणतील, "तुम्ही अल्लाहचे पैगंबर आणि पृथ्वीवरील लोकांमध्ये त्याचे मित्र आहात. तुमच्या प्रभूकडे आमच्यासाठी मध्यस्थी करा. तुम्ही पाहत नाही का की आम्ही कोणत्या स्थितीत आहोत?" मग इब्राहीम (अल्लाह अलैहि वसल्लम) त्यांना म्हणतील, "माझा प्रभु इतका रागावला आहे की तो यापूर्वी कधीही इतका रागावला नव्हता आणि तो पुन्हा कधीही इतका रागावणार नाही, तर माझ्या स्वतःच्या तीन खोट्या गोष्टी आहेत: मी माझ्या आयुष्याबद्दल काळजीत आहे, मी माझ्या आयुष्याबद्दल काळजीत आहे, मी माझ्या आयुष्याबद्दल काळजीत आहे." दुसऱ्या कोणाकडे जा, मोशे (अल्लाह) कडे जा. लोक मूसा (अ.स.) कडे येतील आणि म्हणतील, "हे मूसा (अ.स.)!" तुम्ही अल्लाहचे पैगंबर आहात, अल्लाहने तुम्हाला त्याच्या संदेशाद्वारे आणि त्याच्या संदेशाद्वारे लोकांवर श्रेष्ठत्व दिले आहे. अल्लाहसमोर आमच्यासाठी मध्यस्थी करा. आपण कोणत्या अवस्थेत आहोत ते तुम्हाला दिसत नाही का? मूसा (अल्लाह अलैहि वसल्लम) त्यांना म्हणतील, "माझा प्रभु आज इतका रागावला आहे की तो यापूर्वी कधीही इतका रागावला नव्हता आणि नंतरही इतका रागावणार नाही." मी अशा व्यक्तीला मारले आहे ज्याला मारण्याचा मला आदेश नव्हता. माझा आत्मा (त्याचे काय होईल) माझा आत्मा, (त्याचे काय होईल), माझा आत्मा (त्याचे काय होईल) माझ्याशिवाय दुसऱ्या कोणाकडे जा, येशू (त्याच्यावर शांती असो) कडे जा. लोक येशू (त्याच्यावर शांती असो) कडे येतील आणि म्हणतील, "हे येशू (त्याच्यावर शांती असो)!" तू अल्लाहचा तो शब्द आहेस जो त्याने मरियम (तिच्यावर शांती असो) पर्यंत पोहोचवला आणि त्याचा आत्मा आहेस, म्हणून आमच्यासाठी तुझ्या प्रभूकडे मध्यस्थी कर. आपण कोणत्या अवस्थेत आहोत हे तुम्हाला दिसत नाही का? मग येशू (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) त्यांना उत्तर देतील, "माझा प्रभु पूर्वीपेक्षा जास्त क्रोधित आहे आणि पुन्हा कधीही होणार नाही." तो त्याच्या कोणत्याही पापांचा उल्लेख करणार नाही. तो म्हणेल, "मला माझ्या आयुष्याची काळजी आहे, मला माझ्या आयुष्याची काळजी आहे, मला माझ्या आयुष्याची काळजी आहे." माझ्याशिवाय इतर कोणाकडेही जा, जसे तुम्ही मुहम्मद (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) कडे जाता तसे करा. लोक माझ्याकडे येतील आणि म्हणतील, अशी एक परंपरा आहे की ते माझ्याकडे येतील आणि म्हणतील, "हे मुहम्मद (ﷺ)!" तुम्ही अल्लाहचे रसूल आणि शेवटचे रसूल आहात. अल्लाहने तुमचे सर्व भूतकाळातील आणि वर्तमानातील पापे माफ केली आहेत. तुमच्या प्रभूकडे आमच्यासाठी मध्यस्थी करा. आपण कोणत्या अवस्थेत आहोत हे तुम्हाला दिसत नाही का? मग मी जाऊन सिंहासनाखाली येईन आणि माझ्या प्रभूसमोर दंडवत घालेन. मग अल्लाह माझ्यासाठी त्याच्या अशा स्तुती आणि अशा उत्कृष्ट स्तुती उघडेल आणि माझ्या हृदयात त्या ठेवेल जे माझ्यापूर्वी कोणासाठीही उघडले नव्हते. मग (अल्लाह) म्हणेल: हे मुहम्मद! डोके वर करा, मागा, तुम्हाला मिळेल, शिफारस करा, तुमची शिफारस स्वीकारली जाईल. मग मी माझे डोके वर करून म्हणेन, "हे माझ्या पालनकर्त्या! माझ्या राष्ट्राचे! माझ्या राष्ट्राचे! तुम्हाला सांगितले जाईल, हे मुहम्मद! तुमच्या राष्ट्राचे ज्यांचा हिशोब नाही, त्यांनी उजव्या दरवाजाने स्वर्गाच्या दारात प्रवेश करा आणि ते लोकांसोबत स्वर्गाचे इतर दरवाजे सामायिक करतील." मग तो म्हणाला: ज्याच्या हातात मुहम्मद (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांचा प्राण आहे त्याची शपथ! स्वर्गाच्या दोन्ही अंगणांमधील अंतर मक्का आणि अल-हिजर किंवा मक्का आणि बसरा यांच्यातील अंतराइतकेच आहे.
