عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ: أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُتِيَ بِلَحْمٍ فَرُفِعَ إِلَيْهِ الذِّرَاعُ، وَكَانَتْ تُعْجِبُهُ فَنَهَشَ مِنْهَا نَهْشَةً، ثُمَّ قَالَ:
«أَنَا سَيِّدُ النَّاسِ يَوْمَ القِيَامَةِ، وَهَلْ تَدْرُونَ مِمَّ ذَلِكَ؟ يَجْمَعُ اللَّهُ النَّاسَ الأَوَّلِينَ وَالآخِرِينَ فِي صَعِيدٍ وَاحِدٍ، يُسْمِعُهُمُ الدَّاعِي وَيَنْفُذُهُمُ البَصَرُ، وَتَدْنُو الشَّمْسُ، فَيَبْلُغُ النَّاسَ مِنَ الغَمِّ وَالكَرْبِ مَا لاَ يُطِيقُونَ وَلاَ يَحْتَمِلُونَ، فَيَقُولُ النَّاسُ: أَلاَ تَرَوْنَ مَا قَدْ بَلَغَكُمْ، أَلاَ تَنْظُرُونَ مَنْ يَشْفَعُ لَكُمْ إِلَى رَبِّكُمْ؟ فَيَقُولُ بَعْضُ النَّاسِ لِبَعْضٍ: عَلَيْكُمْ بِآدَمَ، فَيَأْتُونَ آدَمَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ فَيَقُولُونَ لَهُ: أَنْتَ أَبُو البَشَرِ، خَلَقَكَ اللَّهُ بِيَدِهِ، وَنَفَخَ فِيكَ مِنْ رُوحِهِ، وَأَمَرَ المَلاَئِكَةَ فَسَجَدُوا لَكَ، اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ، أَلاَ تَرَى إِلَى مَا نَحْنُ فِيهِ، أَلاَ تَرَى إِلَى مَا قَدْ بَلَغَنَا؟ فَيَقُولُ آدَمُ: إِنَّ رَبِّي قَدْ غَضِبَ اليَوْمَ غَضَبًا لَمْ يَغْضَبْ قَبْلَهُ مِثْلَهُ، وَلَنْ يَغْضَبَ بَعْدَهُ مِثْلَهُ، وَإِنَّهُ قَدْ نَهَانِي عَنِ الشَّجَرَةِ فَعَصَيْتُهُ، نَفْسِي نَفْسِي نَفْسِي، اذْهَبُوا إِلَى غَيْرِي، اذْهَبُوا إِلَى نُوحٍ، فَيَأْتُونَ نُوحًا فَيَقُولُونَ: يَا نُوحُ، إِنَّكَ أَنْتَ أَوَّلُ الرُّسُلِ إِلَى أَهْلِ الأَرْضِ، وَقَدْ سَمَّاكَ اللَّهُ عَبْدًا شَكُورًا، اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ، أَلاَ تَرَى إِلَى مَا نَحْنُ فِيهِ؟ فَيَقُولُ: إِنَّ رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ قَدْ غَضِبَ اليَوْمَ غَضَبًا لَمْ يَغْضَبْ قَبْلَهُ مِثْلَهُ، وَلَنْ يَغْضَبَ بَعْدَهُ مِثْلَهُ، وَإِنَّهُ قَدْ كَانَتْ لِي دَعْوَةٌ دَعَوْتُهَا عَلَى قَوْمِي، نَفْسِي نَفْسِي نَفْسِي، اذْهَبُوا إِلَى غَيْرِي، اذْهَبُوا إِلَى إِبْرَاهِيمَ، فَيَأْتُونَ إِبْرَاهِيمَ فَيَقُولُونَ: يَا إِبْرَاهِيمُ أَنْتَ نَبِيُّ اللَّهِ وَخَلِيلُهُ مِنْ أَهْلِ الأَرْضِ، اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ أَلاَ تَرَى إِلَى مَا نَحْنُ فِيهِ، فَيَقُولُ لَهُمْ: إِنَّ رَبِّي قَدْ غَضِبَ اليَوْمَ غَضَبًا لَمْ يَغْضَبْ قَبْلَهُ مِثْلَهُ، وَلَنْ يَغْضَبَ بَعْدَهُ مِثْلَهُ، وَإِنِّي قَدْ كُنْتُ كَذَبْتُ ثَلاَثَ كَذِبَاتٍ، نَفْسِي نَفْسِي نَفْسِي، اذْهَبُوا إِلَى غَيْرِي، اذْهَبُوا إِلَى مُوسَى فَيَأْتُونَ، مُوسَى فَيَقُولُونَ: يَا مُوسَى أَنْتَ رَسُولُ اللَّهِ، فَضَّلَكَ اللَّهُ بِرِسَالَتِهِ وَبِكَلاَمِهِ عَلَى النَّاسِ، اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ، أَلاَ تَرَى إِلَى مَا نَحْنُ فِيهِ؟ فَيَقُولُ: إِنَّ رَبِّي قَدْ غَضِبَ اليَوْمَ غَضَبًا لَمْ يَغْضَبْ قَبْلَهُ مِثْلَهُ، وَلَنْ يَغْضَبَ بَعْدَهُ مِثْلَهُ، وَإِنِّي قَدْ قَتَلْتُ نَفْسًا لَمْ أُومَرْ بِقَتْلِهَا، نَفْسِي نَفْسِي نَفْسِي، اذْهَبُوا إِلَى غَيْرِي، اذْهَبُوا إِلَى عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ، فَيَأْتُونَ عِيسَى، فَيَقُولُونَ: يَا عِيسَى أَنْتَ رَسُولُ اللَّهِ، وَكَلِمَتُهُ أَلْقَاهَا إِلَى مَرْيَمَ وَرُوحٌ مِنْهُ، وَكَلَّمْتَ النَّاسَ فِي المَهْدِ صَبِيًّا، اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ أَلاَ تَرَى إِلَى مَا نَحْنُ فِيهِ؟ فَيَقُولُ عِيسَى: إِنَّ رَبِّي قَدْ غَضِبَ اليَوْمَ غَضَبًا لَمْ يَغْضَبْ قَبْلَهُ مِثْلَهُ قَطُّ، وَلَنْ يَغْضَبَ بَعْدَهُ مِثْلَهُ، وَلَمْ يَذْكُرْ ذَنْبًا، نَفْسِي نَفْسِي نَفْسِي اذْهَبُوا إِلَى غَيْرِي اذْهَبُوا إِلَى مُحَمَّدٍ، فَيَأْتُونَ مُحَمَّدًا فَيَقُولُونَ: يَا مُحَمَّدُ أَنْتَ رَسُولُ اللَّهِ وَخَاتِمُ الأَنْبِيَاءِ، وَقَدْ غَفَرَ اللَّهُ لَكَ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ، اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ أَلاَ تَرَى إِلَى مَا نَحْنُ فِيهِ، فَأَنْطَلِقُ فَآتِي تَحْتَ العَرْشِ، فَأَقَعُ سَاجِدًا لِرَبِّي عَزَّ وَجَلَّ، ثُمَّ يَفْتَحُ اللَّهُ عَلَيَّ مِنْ مَحَامِدِهِ وَحُسْنِ الثَّنَاءِ عَلَيْهِ شَيْئًا، لَمْ يَفْتَحْهُ عَلَى أَحَدٍ قَبْلِي، ثُمَّ يُقَالُ: يَا مُحَمَّدُ ارْفَعْ رَأْسَكَ سَلْ تُعْطَهْ، وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ فَأَرْفَعُ رَأْسِي، فَأَقُولُ: أُمَّتِي يَا رَبِّ، أُمَّتِي يَا رَبِّ، أُمَّتِي يَا رَبِّ، فَيُقَالُ: يَا مُحَمَّدُ أَدْخِلْ مِنْ أُمَّتِكَ مَنْ لاَ حِسَابَ عَلَيْهِمْ مِنَ البَابِ الأَيْمَنِ مِنْ أَبْوَابِ الجَنَّةِ، وَهُمْ شُرَكَاءُ النَّاسِ فِيمَا سِوَى ذَلِكَ مِنَ الأَبْوَابِ، ثُمَّ قَالَ: وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ، إِنَّ مَا بَيْنَ المِصْرَاعَيْنِ مِنْ مَصَارِيعِ الجَنَّةِ، كَمَا بَيْنَ مَكَّةَ وَحِمْيَرَ -أَوْ كَمَا بَيْنَ مَكَّةَ وَبُصْرَى-».
المزيد
ਅਬੂ ਹੁਰੀਰੇ ਰਜ਼ੀਅੱਲਾਹੁ ਅਨਹੁ ਤੋਂ ਰਿਵਾਇਤ ਹੈ ਕਿ ਰਸੂਲ ਅੱਲਾਹ ਸੱਲੱਲਾਹੁ ਅਲੈਹਿ ਵੱਸੱਲਮ ਕੋਲ ਮਾਸ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਥੇਲੀ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ। ਇਹ ਮਾਸ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਟੁਕੜਾ ਕੱਟਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਕਿਹਾ:
«ਮੈਂ ਕ਼ਿਆਮਤ ਦੇ ਦਿਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸਿਰਮੌਰ ਹੋਵਾਂਗਾ। ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਕੀ ਹੈ? ؟ ਅੱਲਾਹ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹੀ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਇਕੱਤਰ ਕਰੇਗਾ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਕਾਰਨ ਵਾਲਾ ਸਾਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਸੁਣਾਏਗਾ ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵੇਖਣਗੀਆਂ।، ਸੂਰਜ ਨੇੜੇ ਆਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਲੋਕਾਂ ਉਤੇ ਕਿੰਨਾ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਤੇ ਤਕਲੀਫ਼ ਆਵੇਗੀ ਜੋ ਉਹ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਣਗੇ। ਲੋਕ ਕਹਿਣਗੇ: “ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਦੇਖਦੇ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਤਕ ਕਿੰਨਾ ਦੁੱਖ ਪਹੁੰਚ ਚੁੱਕਾ ਹੈ? ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ ਕਿ ਕੌਣ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਕੋਲ ਸ਼ਫ਼ਾਅਤ ਕਰੇਗਾ?” ਫਿਰ ਕੁਝ ਲੋਕ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਕਹਿਣਗੇ: “ਤੁਸੀਂ ਆਦਮ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਓ।” ਉਹ ਆਦਮ ਅਲੈਹਿੱਸਲਾਮ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਕਹਿਣਗੇ: “ਤੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾ ਹੈ, ਅੱਲਾਹ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਹੱਥ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ, ਆਪਣੀ ਰੂਹ ਵਿੱਚੋਂ ਸੂੰਘਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਫਰਿਸ਼ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਸਜਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕਹਿ ਦਿੱਤੇ। ਸਾਡੇ ਲਈ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਕੋਲ ਸ਼ਫ਼ਾਅਤ ਕਰ, ਕੀ ਤੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ ਕਿ ਅਸੀਂ ਕਿੰਨੇ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਹਾਂ? ਕੀ ਤੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਕਿੰਨੀ ਤਕਲੀਫ਼ ਹੋਈ ਹੈ?”ਆਦਮ ਕਹੇਗਾ: “ਮੇਰਾ ਰੱਬ ਅੱਜ ਐਸਾ ਗੁੱਸਾ ਹੋਇਆ ਹੈ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦਰੱਖਤ ਤੋਂ ਰੋਕਿਆ ਸੀ ਪਰ ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਨਾ-ਮਾਨੀ ਕੀਤੀ। ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਮੇਰੀ ਜਾਨ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕੋਲ ਜਾਓ। ਨੂਹ (ਅਲੈਹਿਸਸਲਾਮ) ਕੋਲ ਜਾਓ।”
ਫਿਰ ਉਹ ਨੂਹ ਕੋਲ ਜਾਣਗੇ ਤੇ ਕਹਿਣਗੇ…»«ਹੇ ਨੂਹ! ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਰਸੂਲ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਅੱਲਾਹ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰ ਬੰਦਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਗਿਣਿਆ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਲਈ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਕੋਲ ਸ਼ਫਾਅਤ ਕਰ, ਕੀ ਤੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ ਕਿ ਅਸੀਂ ਕਿਸ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਹਾਂ?»ਨੂਹ ਅਜਿਹਾ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: «ਮੇਰਾ ਰੱਬ ਅੱਜ ਇੰਨਾ ਗੁੱਸਾ ਹੋਇਆ ਹੈ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਕੌਮ ਉਤੇ ਇੱਕ ਦुआ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਮੇਰੀ ਜਾਨ! ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕੋਲ ਜਾਓ, ਇਬਰਾਹੀਮ ਕੋਲ ਜਾਓ।»ਫਿਰ ਉਹ ਇਬਰਾਹੀਮ ਕੋਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: «ਹੇ ਇਬਰਾਹੀਮ! ਤੂੰ ਅੱਲਾਹ ਦਾ ਨਬੀ ਤੇ ਉਸਦਾ ਦੋਸਤ ਹੈ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਲਈ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਕੋਲ ਸ਼ਫਾਅਤ ਕਰ, ਕੀ ਤੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ ਕਿ ਅਸੀਂ ਕਿਸ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਹਾਂ?»ਇਬਰਾਹੀਮ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: «ਮੇਰਾ ਰੱਬ ਅੱਜ ਇੰਨਾ ਗੁੱਸਾ ਹੋਇਆ ਹੈ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਮੈਂ ਤਿੰਨ ਝੂਠ ਬੋਲ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ। ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਮੇਰੀ ਜਾਨ! ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕੋਲ ਜਾਓ, ਮੂਸਾ ਕੋਲ ਜਾਓ।»ਫਿਰ ਉਹ ਮੂਸਾ ਕੋਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: «ਹੇ ਮੂਸਾ! ਤੂੰ ਅੱਲਾਹ ਦਾ ਰਸੂਲ ਹੈਂ, ਅੱਲਾਹ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਗਾਅ ਤੇ ਕਲਮ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਲਈ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਕੋਲ ਸ਼ਫਾਅਤ ਕਰ, ਕੀ ਤੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ ਕਿ ਅਸੀਂ ਕਿਸ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਹਾਂ?»ਮੂਸਾ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: «ਮੇਰਾ ਰੱਬ ਅੱਜ ਇੰਨਾ ਗੁੱਸਾ ਹੋਇਆ ਹੈ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਮੈਂ ਇਕ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦਾ ਹੁਕਮ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਮੇਰੀ ਜਾਨ! ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕੋਲ ਜਾਓ, ਇਸਾ ਬਨ ਮਰਯਮ ਕੋਲ ਜਾਓ।»ਫਿਰ ਉਹ ਇਸਾ ਕੋਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ…
«ਹੇ ਇਸਾ! ਤੂੰ ਅੱਲਾਹ ਦਾ ਰਸੂਲ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਉਹ ਬੋਲਿਆ ਜੋ ਮਰੀਅਮ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਬੱਚਪਨ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਸਾਡੇ ਲਈ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਕੋਲ ਸ਼ਫਾਅਤ ਕਰ, ਕੀ ਤੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ ਕਿ ਅਸੀਂ ਕਿਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਹਾਂ?»
ਇਸਾ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: «ਮੇਰਾ ਰੱਬ ਅੱਜ ਇੰਨਾ ਗੁੱਸਾ ਹੋਇਆ ਹੈ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਮੈਂ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਮੇਰੀ ਜਾਨ! ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕੋਲ ਜਾਓ, ਮੁਹੰਮਦ ਕੋਲ ਜਾਓ।»ਫਿਰ ਉਹ ਮੁਹੰਮਦ ਕੋਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: «ਹੇ ਮੁਹੰਮਦ! ਤੂੰ ਅੱਲਾਹ ਦਾ ਰਸੂਲ ਅਤੇ ਨਬੀਆਂ ਦਾ ਆਖ਼ਰੀ ਨਬੀ ਹੈਂ। ਅੱਲਾਹ ਨੇ ਤੇਰੇ ਪਿਛਲੇ ਅਤੇ ਆਗਲੇ ਗੁਨਾਹ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਹਨ। ਸਾਡੇ ਲਈ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਕੋਲ ਸ਼ਫਾਅਤ ਕਰ, ਕੀ ਤੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ ਕਿ ਅਸੀਂ ਕਿਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਹਾਂ?»ਫਿਰ ਮੁਹੰਮਦ ਸੱਲੱਲਾਹੁ ਅਲੈਹਿ ਵੱਸੱਲਮ ਅਰਸ਼ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਜਾ ਕੇ ਰੱਬ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੱਜਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਅੱਲਾਹ ਆਪਣੇ ਮਾਹਿਮਾ ਅਤੇ ਸਿਰਾਹਤ ਦੀ ਸਿਫਤ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਖ਼ਾਸ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨਬੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ। ਫਿਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ:«ਹੇ ਮੁਹੰਮਦ! ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਉਠਾ, ਮੰਗ ਤੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਸ਼ਫਾਅਤ ਕਰ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਫਾਅਤ ਕਰਨ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ।»ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਉਠਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: «ਮੇਰੀ ਉਮਮਤ, ਮੇਰੀ ਉਮਮਤ, ਮੇਰੀ ਉਮਮਤ!»ਅਗਲਾ ਹੁਕਮ ਆਉਂਦਾ ਹੈ:«ਹੇ ਮੁਹੰਮਦ! ਆਪਣੀ ਉਮਮਤ ਵਿੱਚੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੰਨਤ ਦੇ ਸੱਜੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੋਂ ਅੰਦਰ ਲੈ ਜਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਹਿਸਾਬ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਹਿਯੋਗੀ ਹਨ ਬਾਕੀ ਸਾਰਿਆਂ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ।»ਫਿਰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ:«ਜੋ ਕੁਝ ਜੰਨਤ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਹੈ, ਉਹ ਮੱਕਾ ਅਤੇ ਹਿਮਿਆਰ (ਜਾਂ ਮੱਕਾ ਅਤੇ ਬੁਸਰਾ) ਦੇ ਦਰਮਿਆਨ ਦੀ ਦੂਰੀ ਵਰਗਾ ਹੈ।»
