ಹದೀಸ್: ಅಲ್ಲಾಹನ ಸಂದೇಶವಾಹಕರು (ಅವರ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಲಾಹನ ಕೃಪೆ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿಯಿರಲಿ) 'ಸಮಿಅಲ್ಲಾಹು ಲಿಮನ್ ಹಮಿದಹ್' (ತನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದವನ ಮಾತನ್ನು ಅಲ್ಲಾಹು ಕೇಳಲಿ) ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ, ಅವರು (ಅವರ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಲಾಹನ ಕೃಪೆ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿಯಿರಲಿ) ಸಾಷ್ಟಾಂಗ (ಸಜ್ದ) ಮಾಡುವವರೆಗೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ತಮ್ಮ ಬೆನ್ನನ್ನು ಬಾಗಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ನಂತರ ನಾವು ಅವರ ಹಿಂದೆ ಸಾಷ್ಟಾಂಗ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆವು

عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَزِيدَ الخَطْمِيِّ قَالَ: حَدَّثَنِي البَرَاءُ وَهُوَ غَيْرُ كَذُوبٍ، قَالَ:
كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قَالَ: سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ، لَمْ يَحْنِ أَحَدٌ مِنَّا ظَهْرَهُ حَتَّى يَقَعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَاجِدًا، ثُمَّ نَقَعُ سُجُودًا بَعْدَهُ.
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح البخاري: 690]

ಅಬ್ದುಲ್ಲಾ ಇಬ್ನ್ ಯಝೀದ್ ಅಲ್-ಖತ್ಮೀ ಅವರಿಂದ ವರದಿ: ಬರಾ ಇಬ್ನ್ ಆಝಿಬ್ (ಅಲ್ಲಾಹು ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಪ್ರೀತನಾಗಲಿ) ನನಗೆ ತಿಳಿಸಿದರು — ಅವರು ಎಂದೂ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುವವರಲ್ಲ — ಅವರು ಹೇಳಿದರು:
"ಅಲ್ಲಾಹನ ಸಂದೇಶವಾಹಕರು (ಅವರ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಲಾಹನ ಕೃಪೆ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿಯಿರಲಿ) 'ಸಮಿಅಲ್ಲಾಹು ಲಿಮನ್ ಹಮಿದಹ್' (ತನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದವನ ಮಾತನ್ನು ಅಲ್ಲಾಹು ಕೇಳಲಿ) ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ, ಅವರು (ಅವರ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಲಾಹನ ಕೃಪೆ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿಯಿರಲಿ) ಸಾಷ್ಟಾಂಗ (ಸಜ್ದ) ಮಾಡುವವರೆಗೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ತಮ್ಮ ಬೆನ್ನನ್ನು ಬಾಗಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ನಂತರ ನಾವು ಅವರ ಹಿಂದೆ ಸಾಷ್ಟಾಂಗ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆವು".
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح البخاري - 690]

ವಿವರಣೆ

ಅಲ್-ಬರಾ ಇಬ್ನ್ ಆಝಿಬ್ (ಅಲ್ಲಾಹು ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಪ್ರೀತನಾಗಲಿ) — ಅವರು ಸತ್ಯವಂತರು — ತಿಳಿಸುತ್ತಾರೆ: ಪ್ರವಾದಿಯವರು (ಅವರ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಲಾಹನ ಕೃಪೆ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿಯಿರಲಿ) ರುಕೂವಿನಿಂದ ತಮ್ಮ ತಲೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿ "ಸಮಿಅಲ್ಲಾಹು ಲಿಮನ್ ಹಮಿದಹ್" ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ, ಅವರ ಹಿಂದಿರುವವರು ನಿಂತುಕೊಂಡೇ ಇರುತ್ತಿದ್ದರು. ಪ್ರವಾದಿಯವರು (ಅವರ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಲಾಹನ ಕೃಪೆ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿಯಿರಲಿ) ತಮ್ಮ ಹಣೆಯನ್ನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಇಡುವವರೆಗೆ (ಹಿಂದೆ ನಿಂತಿರುವವರಲ್ಲಿ) ಯಾರೂ ಸಾಷ್ಟಾಂಗ ಮಾಡಲು ತಮ್ಮ ಬೆನ್ನನ್ನು ಬಾಗಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ನಂತರ ಅವರು ಅವರ (ಪ್ರವಾದಿಯವರ) ಹಿಂದೆ ಸಾಷ್ಟಾಂಗ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಹದೀಸಿನ ಪ್ರಯೋಜನಗಳು

1. ನಮಾಝ್‌ನಲ್ಲಿ ಸಹಾಬಿಗಳು ಪ್ರವಾದಿಯವರನ್ನು (ಅವರ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಲಾಹನ ಕೃಪೆ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿಯಿರಲಿ) ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ರೀತಿಯನ್ನು ತಿಳಿಸಲಾಗಿದೆ. ಪ್ರವಾದಿಯವರು ಸಾಷ್ಟಾಂಗ ಮಾಡುವವರೆಗೆ (ನೆಲ ಮುಟ್ಟುವವರೆಗೆ) ಅವರು ನಿಂತಿರುವ ಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಸಾಷ್ಟಾಂಗ ಮಾಡಲು ಬಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
2. ಇಬ್ನ್ ದಖೀಖುಲ್-ಈದ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಪ್ರವಾದಿಯವರ (ಅವರ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಲಾಹನ ಕೃಪೆ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿಯಿರಲಿ) 'ತುಮ್ಅನೀನ' (ತಟಸ್ಥತೆ) ದೀರ್ಘವಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಇದರಲ್ಲಿ ಪುರಾವೆಯಿದೆ.
3. ಅನುಸರಿಸುವ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ 'ಮಅಮೂಮ್' (ಹಿಂದೆ ಇರುವವರು) ಮತ್ತು ಇಮಾಮರ ನಡುವೆ ನಾಲ್ಕು ಸ್ಥಿತಿಗಳಿವೆ: 1. ಮುಸಾಬಖ (ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಮಾಡುವುದು/ಸ್ಪರ್ಧಿಸುವುದು): ಇಮಾಮರಿ‌ಗಿಂತ ಮೊದಲು ಒಂದು ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುವುದು. ಅಂದರೆ, ಇಮಾಮ್ ರುಕುನ್ (ಸ್ತಂಭ) ಅನ್ನು ತಲುಪುವ ಮೊದಲೇ ಮಅಮೂಮ್ ಅದನ್ನು ತಲುಪುವುದು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ: ಇಮಾಮ್ ರುಕೂ ಮಾಡುವ ಮೊದಲು ರುಕೂ ಮಾಡುವುದು, ಅಥವಾ ಇಮಾಮ್ ಸುಜೂದ್ ಮಾಡುವ ಮೊದಲು ಸುಜೂದ್ ಮಾಡುವುದು. ಇದು ಹರಾಮ್ (ನಿಷಿದ್ಧ). ಇದರ ನಿಷೇಧದ ಅರಿವಿದ್ದೂ ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಮಾಡಿದರೆ, ಆ ನಮಾಝ್ ಅಸಿಂಧುವಾಗುತ್ತದೆ. ಅವನು ಒಂದು ರುಕುನ್‌ನಷ್ಟು ಮುಂಚಿತವಾಗಿದ್ದರೂ ಅಥವಾ ರುಕುನ್‌ನ ಕಡೆಗೆ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಹೋದರೂ ಸರಿಯೇ. ಒಂದು ವೇಳೆ ತಕ್ಬೀರತುಲ್-ಇಹ್ರಾಮ್‌ನಲ್ಲಿ (ಆರಂಭದ ತಕ್ಬೀರ್) ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಅವನ ನಮಾಝ್ ಆರಂಭವೇ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅವನು ನಮಾಝ್ ಅನ್ನು ಮೊದಲಿನಿಂದಲೇ ಪುನಃ ನಿರ್ವಹಿಸಬೇಕು. 2. ಮುವಾಫಖ (ಜೊತೆಜೊತೆಗೆ ಮಾಡುವುದು): ಇಮಾಮ್‌ಗೆ ಸಮಾನವಾಗಿ ಮಾಡುವುದು. ಇಮಾಮರ ರುಕೂವಿನ ಜೊತೆ ರುಕೂ ಮಾಡುವುದು, ಇಮಾಮರ ಸುಜೂದ್ ಜೊತೆ ಸುಜೂದ್ ಮಾಡುವುದು ಮತ್ತು ಇಮಾಂ ಎದ್ದೇಳುವಾಗ ಅವರ ಜೊತೆ ಎದ್ದೇಳುವುದು. ಇದರ ಕನಿಷ್ಠ ತೀರ್ಪು 'ಮಕ್ರೂಹ್' (ಅನಪೇಕ್ಷಿತ) ಎಂದಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಪುರಾವೆಗಳ ಬಾಹ್ಯಾರ್ಥವು ಇದು ಕೂಡ 'ಹರಾಮ್' ಎಂದು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ತಕ್ಬೀರತುಲ್-ಇಹ್ರಾಮ್‌ನಲ್ಲಿ ಇಮಾಮರ ಜೊತೆಜೊತೆಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಅವನ ನಮಾಝ್ ಆರಂಭವೇ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಅವನು ಅದನ್ನು ಪುನಃ ನಿರ್ವಹಿಸಬೇಕು. 3. ಮುತಾಬಅ (ಅನುಸರಿಸುವುದು): ನಮಾಝ್‌ನ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಇಮಾಮ್ ಮಾಡಿದ ನಂತರ ಯಾವುದೇ ವಿಳಂಬವಿಲ್ಲದೆ ಮಾಡುವುದು. ಇದುವೇ ಸರಿಯಾದ ಮತ್ತು ಸುನ್ನತ್‌ಗೆ ಅನುಗುಣವಾದ ವಿಧಾನ. 4. ತಖಲ್ಲುಫ್ (ಹಿಂದುಳಿಯುವುದು): ಇಮಾಮರಿ‌ಗಿಂತ ತುಂಬಾ ತಡವಾಗಿ, ಅನುಸರಣೆಯಿಂದ ಹೊರಗುಳಿಯುವಷ್ಟು ವಿಳಂಬ ಮಾಡುವುದು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಇಮಾಮ್ ರುಕೂ ಮಾಡಿ, ರುಕೂವಿನಿಂದ ಎದ್ದೇಳಲು ಸಮೀಪಿಸುವವರೆಗೂ ಮಅಮೂಮ್ ನಿಂತೇ ಇರುವುದು. ಇದು ನಿಯಮಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಹರಾಮ್ ಆಗಿದೆ — ಅನಾರೋಗ್ಯ ಅಥವಾ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದಂತಹ ಕಾರಣವಿದ್ದರೆ ಹೊರತು.