Hadith: اللَّهُمَّ إنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ العَجْزِ وَالكَسَلِ، والبُخْلِ والهَرَمِ، وَعَذابِ القَبْرِ، اللَّهُمَّ آتِ نَفْسِي تَقْوَاهَا، وَزَكِّها أنْتَ خَيْرُ مَنْ زَكَّاهَا، أنْتَ وَلِيُّهَا وَمَوْلاَهَا، اللَّهُمَّ إنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ عِلْمٍ لا يَنْفَعُ، وَمِنْ قَلْبٍ لا يَخْشَعُ، وَمِنْ نَفْسٍ لا تَشْبَعُ، وَمِنْ دَعْوَةٍ لا يُسْتَجابُ لَهَا " “ឱអល់ឡោះជាម្ចាស់! ខ្ញុំសុំពីទ្រង់មេត្ដាបញ្ជៀសខ្ញុំពីការអសមត្ថភាព ភាពខ្ជិលច្រអូស ភាពកំណាញ់ ភាពទន់ខ្សោយពេលចាស់ជរា និងទណ្ឌកម្មក្នុងផ្នូរ។ ឱអល់ឡោះជាម្ចាស់! សូមទ្រង់មេត្តាផ្ដល់ឲ្យខ្លួនប្រាណរបស់ខ្ញុំនូវការកោតខ្លាចទ្រង់ផង។ សូមទ្រង់សម្អាតវា ព្រោះទ្រង់ជាអ្នកសម្អាតវាដ៏ល្អបំផុត។ ទ្រង់គឺជាអ្នកថែរក្សាវា និងគ្រប់គ្រងវា។ ឱអល់ឡោះជាម្ចាស់! សូមទ្រង់មេត្ដាបញ្ជៀសខ្ញុំពីចំណេះដឹងដែលគ្មានផលប្រយោជន៍ ចិត្ដដែលមិនចេះកោតខ្លាច ចិត្តកាយដែលមិនចេះគ្រប់គ្រាន់ និងការបួងសួងដែលគេមិនទទួលយកផង”។

عَنْ زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَ رَضيَ اللهُ عنه قَالَ: لَا أَقُولُ لَكُمْ إِلَّا كَمَا كَانَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: كَانَ يَقُولُ:
«اللهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْعَجْزِ وَالْكَسَلِ وَالْجُبْنِ وَالْبُخْلِ وَالْهَرَمِ وَعَذَابِ الْقَبْرِ، اللهُمَّ آتِ نَفْسِي تَقْوَاهَا، وَزَكِّهَا أَنْتَ خَيْرُ مَنْ زَكَّاهَا، أَنْتَ وَلِيُّهَا وَمَوْلَاهَا، اللهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ عِلْمٍ لَا يَنْفَعُ، وَمِنْ قَلْبٍ لَا يَخْشَعُ، وَمِنْ نَفْسٍ لَا تَشْبَعُ، وَمِنْ دَعْوَةٍ لَا يُسْتَجَابُ لَهَا».
[صحيح] - [رواه مسلم] - [صحيح مسلم: 2722]

អំពី ហ្សេទ ពិន អើរកំ رضي الله عنه បាននិយាយថា៖ ខ្ញុំមិននិយាយទៅកាន់ពួកអ្នកឡើយ លើកលែងតែអ្វីដែលរ៉ស៊ូលុលឡោះ ﷺ លោកបានមានប្រសាសន៍ប៉ុណ្ណោះ។ លោកធ្លាប់បានបួងសួងថា៖
اللَّهُمَّ إنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ العَجْزِ وَالكَسَلِ، والبُخْلِ والهَرَمِ، وَعَذابِ القَبْرِ، اللَّهُمَّ آتِ نَفْسِي تَقْوَاهَا، وَزَكِّها أنْتَ خَيْرُ مَنْ زَكَّاهَا، أنْتَ وَلِيُّهَا وَمَوْلاَهَا، اللَّهُمَّ إنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ عِلْمٍ لا يَنْفَعُ، وَمِنْ قَلْبٍ لا يَخْشَعُ، وَمِنْ نَفْسٍ لا تَشْبَعُ، وَمِنْ دَعْوَةٍ لا يُسْتَجابُ لَهَا " “ឱអល់ឡោះជាម្ចាស់! ខ្ញុំសុំពីទ្រង់មេត្ដាបញ្ជៀសខ្ញុំពីការអសមត្ថភាព ភាពខ្ជិលច្រអូស ភាពកំណាញ់ ភាពទន់ខ្សោយពេលចាស់ជរា និងទណ្ឌកម្មក្នុងផ្នូរ។ ឱអល់ឡោះជាម្ចាស់! សូមទ្រង់មេត្តាផ្ដល់ឲ្យខ្លួនប្រាណរបស់ខ្ញុំនូវការកោតខ្លាចទ្រង់ផង។ សូមទ្រង់សម្អាតវា ព្រោះទ្រង់ជាអ្នកសម្អាតវាដ៏ល្អបំផុត។ ទ្រង់គឺជាអ្នកថែរក្សាវា និងគ្រប់គ្រងវា។ ឱអល់ឡោះជាម្ចាស់! សូមទ្រង់មេត្ដាបញ្ជៀសខ្ញុំពីចំណេះដឹងដែលគ្មានផលប្រយោជន៍ ចិត្ដដែលមិនចេះកោតខ្លាច ចិត្តកាយដែលមិនចេះគ្រប់គ្រាន់ និងការបួងសួងដែលគេមិនទទួលយកផង”។
[صحيح] - [رواه مسلم] - [صحيح مسلم - 2722]

Explanation

اللَّهُمَّ إنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ العَجْزِ وَالكَسَلِ، والجبن والبُخْلِ والهَرَمِ، وَعَذابِ القَبْرِ، اللَّهُمَّ آتِ نَفْسِي تَقْوَاهَا، وَزَكِّها أنْتَ خَيْرُ مَنْ زَكَّاهَا، أنْتَ وَلِيُّهَا وَمَوْلاَهَا، اللَّهُمَّ إنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ عِلْمٍ لا يَنْفَعُ، وَمِنْ قَلْبٍ لا يَخْشَعُ، وَمِنْ نَفْسٍ لا تَشْبَعُ، وَمِنْ دَعْوَةٍ لا يُسْتَجابُ لَهَا " “ឱអល់ឡោះជាម្ចាស់! ខ្ញុំសុំពីទ្រង់មេត្ដាបញ្ជៀសខ្ញុំពីការអសមត្ថភាព ភាពខ្ជិលច្រអូស ភាពកំសាក ចំពោះអ្វីដែលមានផលប្រយោជន៍ ភាពកំណាញ់មិនហ៊ានលះបង់នូវអ្វីដែលចាំបាច់ ភាពទន់ខ្សោយនៃរាងកាយពេលចាស់ជរា និងទណ្ឌកម្មក្នុងផ្នូរ និងមូលហេតុដែលនាំទៅរកវា។ ឱអល់ឡោះជាម្ចាស់! សូមទ្រង់មេត្តាផ្ដល់ខ្លួនប្រាណរបស់ខ្ញុំនូវការកោតខ្លាចទ្រង់ផង។ សូមទ្រង់សម្អាតវា ដើម្បីបង្កើននូវទង្វើល្អ និងបោះបង់នូវទង្វើអាក្រក់ ព្រោះទ្រង់ជាអ្នកសម្អាតវាដ៏ល្អបំផុត។ ទ្រង់គឺជាអ្នកថែរក្សាវា គ្រប់គ្រងវា និងជាអ្នកផ្តល់លាភសក្ការៈដល់វា។ ឱអល់ឡោះជាម្ចាស់! សូមទ្រង់មេត្ដាបញ្ជៀសខ្ញុំពីចំណេះដឹងដែលគ្មានផលប្រយោជន៍ ចិត្ដដែលមិនចេះកោតខ្លាច គ្មានភាពនឹងនរ និងចិត្តកាយដែលមិនចេះគ្រប់គ្រាន់ចំពោះអ្វីដែលទ្រង់បានផ្តល់ឲ្យ និងការបួងសួងដែលគេបដិសេធមិនទទួលយកផង”។ ឱអល់ឡោះជាម្ចាស់! សូមទ្រង់មេត្តាផ្ដល់ខ្លួនប្រាណរបស់ខ្ញុំនូវការកោតខ្លាចទ្រង់ផង។ សូមទ្រង់សម្អាតវា ដើម្បីបង្កើននូវទង្វើល្អ និងបោះបង់នូវទង្វើអាក្រក់ ព្រោះទ្រង់ជាអ្នកសម្អាតវាដ៏ល្អបំផុត។ ទ្រង់គឺជាអ្នកថែរក្សាវា គ្រប់គ្រងវា និងជាអ្នកផ្តល់លាភសក្ការៈដល់វា។ ឱអល់ឡោះជាម្ចាស់! សូមទ្រង់មេត្ដាបញ្ជៀសខ្ញុំពីចំណេះដឹងដែលគ្មានផលប្រយោជន៍ ចិត្ដដែលមិនចេះកោតខ្លាច គ្មានភាពនឹងនរ និងចិត្តកាយដែលមិនចេះគ្រប់គ្រាន់ចំពោះអ្វីដែលទ្រង់បានផ្តល់ឲ្យ និងការបួងសួងដែលគេបដិសេធមិនទទួលយកផង។

Benefits from the Hadith

1. ស៊ូណិតសុំការបញ្ចៀសពីអល់ឡោះអំពីប្រការទាំងឡាយដូចដែលបានលើកឡើងក្នុងហាទីស្ហនេះ។
2. ជំរុញឲ្យមានការកោតខ្លាចអល់ឡោះ ចែករំលែកចំណេះដឹង និងអនុវត្តតាមចំណេះដឹងនោះ។
3. ជំរុញឲ្យមានការកោតខ្លាចអល់ឡោះ ចែករំលែកចំណេះដឹង និងអនុវត្តតាមចំណេះដឹងនោះ។
4. ដួងចិត្តដែលខ្លាចអល់ឡោះ គឺជាដួងចិត្តដែលខ្លាច ញាប់ញ័រនៅពេលដែលរំលឹកចំពោះអល់ឡោះ។ ក្រោយមក វាក្លាយជាទន់ភ្លន់ និងនឹងនរ។
5. រិះគន់ចំពោះការយកចិត្តទុកដាក់នឹងលោកិយ ហើយមិនចេះឆ្អែតឆ្អន់នឹងការត្រេកត្រអាល និងភាពស្រស់បំព្រងនៃលោកិយ។ ជាការពិតណាស់ ដួងចិត្តដែលមិនចេះគ្រប់គ្រាន់ដែលយកចិត្តទុកដាក់តែនឹងលោកិយ គឺជាសត្រូវធំជាងគេបំផុតរបស់មនុស្ស។ ហេតុនេះហើយទើបរ៉ស៊ូលុលឡោះ ﷺ លោកសុំការបញ្ចៀសអំពីវា។
6. ចាំបាច់លើខ្ញុំបម្រើអល់ឡោះត្រូវចៀសវាងពីមូលហេតុទាំងឡាយដែលនាំឲ្យការបួងសួងមិនត្រូវបានគេទទួលយក និងបដិសេធ។
7. អាន់ណាវ៉ាវី បាននិយាយថា៖ ហាទីស្ហនេះ ក៏ដូចជាហាទីស្ហផ្សេងទៀតដែលផ្ទុកនូវពាក្យចួននៅក្នុងការបួងសួង គឺជាភស្តុតាងនៃអ្វីដែលអ្នកប្រាជ្ញបាននិយាយថា៖ ពិតណាស់ ពាក្យចួនដែលគេស្តីបន្ទោសនៅក្នុងការបួងសួង ដោយសារវាគឺជាបន្ទុក ព្រោះវាបំបាត់នូវភាពស្មិងស្មាធិ៍ ការបន្ទាបខ្លួន ការចុះចូល ភាពស្មោះស និងជាការរំខានដល់ការទទូចអង្វរ ភាពនឹងនរ និងបរិសុទ្ធនៅក្នុងចិត្ត។ រីឯពាក្យចួនដែលមិនមែនជាបន្ទុក ឬមិនត្រូវការគិតដោយសារតែមានជំនាញប្រើពាក្យច្បាស់លាស់ ឬក៏ទន្ទេញចាំនោះ គឺគ្មានបញ្ហានោះឡើយ ផ្ទុយទៅវិញ វាគឺជាការល្អប្រសើរ។