عَنْ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ رَضيَ اللهُ عنهُ قَالَ:
كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِذِي الحُلَيْفَةِ، فَأَصَابَ النَّاسَ جُوعٌ، فَأَصَابُوا إِبِلًا وَغَنَمًا، قَالَ: وَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي أُخْرَيَاتِ القَوْمِ، فَعَجِلُوا، وَذَبَحُوا، وَنَصَبُوا القُدُورَ، فَأَمَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالقُدُورِ، فَأُكْفِئَتْ، ثُمَّ قَسَمَ، فَعَدَلَ عَشَرَةً مِنَ الغَنَمِ بِبَعِيرٍ فَنَدَّ مِنْهَا بَعِيرٌ، فَطَلَبُوهُ، فَأَعْيَاهُمْ وَكَانَ فِي القَوْمِ خَيْلٌ يَسِيرَةٌ، فَأَهْوَى رَجُلٌ مِنْهُمْ بِسَهْمٍ، فَحَبَسَهُ اللَّهُ، ثُمَّ قَالَ: «إِنَّ لِهَذِهِ البَهَائِمِ أَوَابِدَ كَأَوَابِدِ الوَحْشِ، فَمَا غَلَبَكُمْ مِنْهَا فَاصْنَعُوا بِهِ هَكَذَا»، فَقَالَ أي رافع: إِنَّا نَرْجُو -أَوْ نَخَافُ- العَدُوَّ غَدًا، وَلَيْسَتْ مَعَنَا مُدًى، أَفَنَذْبَحُ بِالقَصَبِ؟ قَالَ: «مَا أَنْهَرَ الدَّمَ، وَذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ فَكُلُوهُ، لَيْسَ السِّنَّ وَالظُّفُرَ، وَسَأُحَدِّثُكُمْ عَنْ ذَلِكَ: أَمَّا السِّنُّ فَعَظْمٌ، وَأَمَّا الظُّفُرُ فَمُدَى الحَبَشَةِ».
المزيد
អំពី រ៉ហ្វៀក ពិន ខទីច رضي الله عنه បាននិយាយថា៖
ពួកយើងធ្លាប់នៅជាមួយណាពី ﷺ នៅឯហ្ស៊ុលហ៊ូឡៃហ្វះ។ ពេលនោះ មនុស្សម្នាមានការស្រេកឃ្លាន ហើយពួកគេបានទទួលជ័យភណ្ឌនៃអូដ្ឋ និងពពែ ខណៈដែលព្យាការី ﷺ នៅជួរខាងក្រោយពួកគេ។ ពួកគេមិនអាចរង់ចាំបានទេ ទើបពួកគេសំឡះវា ហើយរៀបចំឆ្នាំង (សម្រាប់ធ្វើម្ហូប)។ បន្ទាប់មក ព្យាការី ﷺ បានបញ្ជាឱ្យចាក់វាចេញពីឆ្នាំង។ បន្ទាប់មកទៀត គាត់បានចែកសត្វទាំងនោះ ហើយកំណត់ពពែដប់ក្បាលស្មើនឹងអូដ្ឋមួយក្បាល។ ប៉ុន្តែពេលនោះសត្វអូដ្ឋមួយក្បាលបានរបូត ហើយពួកគេព្យាយាមដេញចាប់វាតែមិនបានផលអ្វីសោះ។ នៅជាមួយពួកគេមានតែសេះពីរបីក្បាលប៉ុណ្ណោះ។ ពេលនោះមានម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេបានបាញ់សំដៅទៅលើវាដោយព្រួញ រហូតដល់អល់ឡោះរារាំងសត្វអូដ្ឋនោះ។ រួចគាត់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ “ពិតណាស់ សត្វទាំងនេះមានធម្មជាតិដូចសត្វព្រៃកាចសាហាវ បើមានសត្វណាដែលចាប់មិនបាន ចូរធ្វើចំពោះវាបែបនេះ”។ ពេលនោះ រ៉ហ្វៀក رضي الله عنه បានសួរថា៖ "ឱរ៉សូលរបស់អល់ឡោះ! យើងសង្ឃឹម - ឬគេបាននិយាយថា៖ យើងព្រួយបារម្ភ - ថាយើងនឹងជួបសត្រូវនៅថ្ងៃស្អែកខណៈពេលដែលយើងមិនមានព្រួញកាំបិត។ តើយើងអាចសំឡះវាដោយឫស្សីបានទេ? គាត់បានឆ្លើយថា៖ “អ្វីៗដែលអាចឲ្យឈាមហូរបាន ហើយព្រះនាមរបស់អល់ឡោះត្រូវបានសូត្រនៅលើវា ចូរបរិភោគវាចុះ លើកលែងតែធ្មេញ និងក្រចកប៉ុណ្ណោះ។ ខ្ញុំនឹងប្រាប់អ្នកពីមូលហេតុនេះ ដោយធ្មេញគឺជាឆ្អឹង ចំណែកក្រចកគឺជាកាំបិតរបស់ជនជាតិអេត្យូពី”។
