حدیث: تر ټولو لوی ګناهونه: له الله سره شرک کول، د الله له مکر څخه بې پروا کېدل، د الله له رحمت څخه نا امیدي او د الله له هیلي او امید قطع کول.
عن عبد الله بن مسعود رضي الله عنه عن النبي صلى الله عليه وسلم أنه قال: "أكبر الكبائر: الإشراك بالله، والأمن من مَكْرِ الله، والقُنُوطُ من رحمة الله، واليَأْسُ من رَوْحِ الله".
[إسناده صحيح] - [رواه عبد الرزاق]
المزيــد ...
عبد الله بن مسعود - رضي الله عنه - له نبي کریم صلی الله علیه وسلم څخه روایت کوي چې هغه وفرمایل: د کبیره ګناهونه تر ټولو لویه یې : د الله سره شرک کول، د الله له مکر څخه بې پروا کيدل، او د الله له رحمت څخه امید قطع کول، او د الله له رحمت څخه نا هیله كيدل.
[إسناد يې صحيح دی] - [عبدالرزاق روايت کړی دی]
رسول الله - صلی الله علیه وسلم - پدې حدیث کې د هغه ګناهونو یادونه کړې چې له کبیره ګناهونو څخه ګڼل کیږي او هغه دا دي چې: د الله - پاک - سره په ربوبیت او عبادت کې شریک وګرځول شي او په همدې یې پیل وکړ، ځکه چې دا تر ټولو لویه ګناه او له الله تعالی څخه د هیلې او امید پرې کول دي؛ او ځکه چې دا په الله تعالی بدګماني او د هغه د پراخه رحمت په اړه ناپوهي ده،او بنده د نعمتونو په ورکولو سره ځان له نیونې څخه ساتلی بولي تر دې چې په تدریجي توګه یې ناپامۍ کې راونیسي. او پدې حدیث کې موخه د لویو ګناهونو د شمېر محدودول ندي کوم چې یاد شول، ځکه چې لوی ګناهونه زیات دي، بلکه موخه ترې د تر ټولو لویو ګناهونه څخه یادونه ده.
د حديث له ګټو څخه
- د ګناهونو ویش؛ لویو او کوچنیو ته.
- شرک تر ټولو لویه ګناه او د کبیره ګناهونو تر ټولو لویه یې ده.
- د الله - پاک - له مکر څخه د بې غمي او د هغه له رحمت څخه د نا امیدۍ حراموالي، او دا دواړه له لویو ګناهونو څخه دي.
- د مکارو خلکو په مقابل کې په مکر سره د الله - تعالی - د موصوفولو جواز، او دا د کمال صفت دی. او بد مکر هغه دی چې د یو چا په مقابل کې وشي چې هغه د مکر کولو وړ نه وي چې ورسره وشي.
- بنده اړ دی چې تل له - الله تعالی- څخه د ویرې او امیدوارۍ تر منځه اوسي، نو کله چې وویریږي نه ناامیده کیږي، او کله چې امید وساتي، د الله - له نیونې - څخه ځان په امن کې نه محسوسوي.
- الله - تعالی - ته د رحمت د صفت ثبوت؛ په داسې طریقه چې د هغه د عظمت سره ښایې.
- په الله - تعالی - د نیک ګمان کولو وجوب.
ډلبندیانې
نور
- حدیث: په یهودانو او نصاراوو دې د الله لعنت وي، دوی د خپلو پیغمبرانو قبرونه د جوماتونو په توګه نیولي - له هغه څه خبرداری ورکوي چې هغوی کړي - او که داسې نه وای، نو د هغه قبر به ښکاره کړای شوی و ، خو له دې وېرې دا کار ونشو چې هسی نه جومات وګرځول شي.
- حدیث: زه د شریکانو له شراکت څخه تر ټولو زیات مستغني یم، نو چا چې یو کار وکړ او په هغه کې یې زما سره بل څوک شریک کړ، زه به هغه کس د هغه شرک ته پریږدم.
- حدیث: زه د الله تعالی په وړاندې لدې بیزاره یم چې له تاسو څخه یو څوک په دوستۍ ونیسم، ځکه چې الله جل جلاله زه په دوستۍ سره داسې نیولی یم لکه څرنګه یې چې ابراهیم په دوستۍ سره نیولی، او که چېرته ما له خپل امت څخه څوک په خالصې دوستۍ سره نیوه، نو خامخا به مې ابوبکر په دوستۍ سره نیولی و.
- حدیث: زما په صفت کې له حد نه مه اوړئ لکه څرنګه چې مسیحیانو د مریم د زوی په صفت کې له حد نه اوړیدلي دي، زه یو بنده یم، نو ووایئ: د الله بنده او پیغمبر.
- حدیث: ستا په شفاعت تر ټولو نیکمرغه خلک څوک دي؟ ويې فرمايل: څوک چې د زړه له اخلاصه ووايي چې له الله پرته بل معبود نشته.
- حدیث: چا چې - پدې خبره - ګواهي ورکړه چې نشته دی په حقه سره معبود مګر یوازې الله دی، شریک نه لري او محمد د الله بنده او رسول دی، او عیسی د الله بنده او رسول دی، او د هغه - کلمه - (په کلمه د کن سره پیدا شو)، او د هغه له روح ( د الله تعالی د طرفه) څخه دی، او دا چې جنت حق او اور(دوزخ) حق دی، الله به یې جنت ته ننباسي که هر عمل یې کړی وي.
- حدیث: څوک چې مړ شو او له الله پرته یې بل شریک راباله اور ته داخلیږي.