عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ رَضيَ اللهُ عنهُما:
أَنَّ أُمَّهُ بِنْتَ رَوَاحَةَ سَأَلَتْ أَبَاهُ بَعْضَ الْمَوْهِبَةِ مِنْ مَالِهِ لِابْنِهَا، فَالْتَوَى بِهَا سَنَةً ثُمَّ بَدَا لَهُ، فَقَالَتْ: لَا أَرْضَى حَتَّى تُشْهِدَ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى مَا وَهَبْتَ لِابْنِي، فَأَخَذَ أَبِي بِيَدِي وَأَنَا يَوْمَئِذٍ غُلَامٌ، فَأَتَى رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللهِ، إِنَّ أُمَّ هَذَا بِنْتَ رَوَاحَةَ أَعْجَبَهَا أَنْ أُشْهِدَكَ عَلَى الَّذِي وَهَبْتُ لِابْنِهَا، فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «يَا بَشِيرُ، أَلَكَ وَلَدٌ سِوَى هَذَا؟» قَالَ: نَعَمْ، فَقَالَ: «أَكُلَّهُمْ وَهَبْتَ لَهُ مِثْلَ هَذَا؟» قَالَ: لَا، قَالَ: «فَلَا تُشْهِدْنِي إِذن، فَإِنِّي لَا أَشْهَدُ عَلَى جَوْرٍ»، ولِمُسْلِمٍ: «فَأَشْهِدْ عَلَى هَذَا غَيْرِي».
المزيد
अल-नुमान बिन बशीरच्या अधिकारावर, अल्लाह त्यांच्यावर प्रसन्न होऊ :
मुलासाठी (म्हणजे नुमानसाठी) काही माल भेट (हदिया) म्हणून देण्याची विनंती केली.
त्यांचे वडील (बशीर) यांनी एक वर्ष या बाबतीत विचार करत राहिले (निर्णय घेतला नाही), नंतर त्यांना ही गोष्ट पसंत पडली (की भेट द्यावी).
तेव्हा त्यांच्या आईने म्हटलं:
"मला तोपर्यंत समाधान होणार नाही, जोपर्यंत तुम्ही या भेटीवर रसूलुल्लाह ﷺ यांना साक्षीदार बनवत नाही."
मग माझ्या वडिलांनी माझा हात धरला — आणि त्या वेळी मी एक लहान मुलगा होतो — आणि ते मला घेऊन रसूलुल्लाह ﷺ यांच्या उपस्थितीत आले.
आणि त्यांनी عرض केलं:
"या रसूलल्लाह! या (मुलाच्या) आई बिंत रवाहा हिला हे आवडलं आहे की मी माझ्या मुलाला जी भेट दिली आहे, त्यावर तुम्ही साक्ष द्यावी."
तेव्हा रसूलुल्लाह ﷺ म्हणाले:
"अरे बशीर! तुला या मुलाशिवाय इतर मुलं आहेत का?"
त्यांनी म्हटलं: "होय."
नबी ﷺ म्हणाले:
"तू सर्वांना याचप्रमाणे भेट दिली आहेस का?"
त्यांनी उत्तर दिलं: "नाही."
मग नबी ﷺ म्हणाले: "मग मला यावर साक्षी बनवू नको, कारण मी अन्याय (जुलूम)वर साक्ष देत नाही ",आणि सही मुस्लिमच्या रिवायतीत असे शब्द आहेत:
"मग या (भेटी)वर माझ्याव्यतिरिक्त कोणाला तरी साक्षी बनव."
