بروز رسانی: پیامبر صلی الله علیه وسلم محل جدایی سورهها از هم را نمیدانست تا آنکه {بسم الله الرحمن الرحیم} بر ایشان نازل شد
عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُمَا قَالَ:
كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَليهِ وَسَلَّمَ لا يَعْرِفُ فَصْلَ السُّورةِ حَتَّى تَنْزِلَ عَليْهِ {بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ}.
[صحيح] - [رواه أبو داود] - [سنن أبي داود: 788]
المزيــد ...
از ابن عباس رضی الله عنهما روایت است که گفت:
پیامبر صلی الله علیه وسلم محل جدایی سورهها از هم را نمیدانست تا آنکه {بسم الله الرحمن الرحیم} بر ایشان نازل شد.
[صحیح است] - [به روایت ابوداوود] - [سنن ابیداوود - 788]
ابن عباس رضی الله عنهما بیان میدارد که سورههای قرآن کریم بر پیامبر صلی الله علیه وسلم نازل میشد و فاصلهٔ بین سورهها و پایان آنها را نمیدانست تا آنکه «بسم الله الرحمن الرحیم» بر ایشان نازل شد و به این ترتیب میدانست که سورهٔ قبل پایان یافته و آن آغاز سورهٔ جدید است.
از نکات این حدیث
- به وسیلهی بسم الله الرحمن الرحیم سورهها از یکدیگر جدا شدند، به جز سورههای انفال و توبه.
طبقهبندیها
بیشتر
- بروز رسانی: اگر در هوای سرد صبح، بر رسول الله صلی الله علیه وسلم وحی نازل می شد، از پيشانی اش عرق سرازير می گشت.
- بروز رسانی: گاهی مانند صدای زنگ (يعنی بصورت زمزمه) نازل می شود و اين سخت ترين نوع آن است. و پس از فراگرفتن وحی، اين كيفيت خاتمه پيدا می كند. گاهی هم مَلَک وحی بصورت انسان می آيد و با من سخن می گويد و آنچه می گوید حفظ می كنم.
- بروز رسانی: وقتی بر رسول الله صلی الله علیه وسلم وحی نازل می شد، دچار سختی و مشقت می شد و چهره اش دگرگون می گشت.
- بروز رسانی: رسول الله صلى الله عليه وسلم هنگام نزول وحی، مشقت فراوانی را متحمل می شد. و لب هايش را تكان می داد.
- بروز رسانی: الله عز وجل پيش از وفات رسول الله صلى الله عليه وسلم، بيش از هر زمان ديگری، پياپی بر او وحی نازل می کرد تا اينکه رسول الله صلى الله عليه وسلم درگذشت.
- بروز رسانی: از زید بن ثابت انصاری رضی الله عنه که یکی از کاتبین وحی بود روایت است که می گوید: پس از نبرد یمامه (نبرد با مرتدین) ابوبکر به دنبال من فرستاد. (من نزد او رفتم) و عمر نیز آنجا بود.
- بروز رسانی: حذیفة بن یمان درحالی نزد عثمان رضی الله عنه آمد که عثمان مشغول تجهیز اهل شام برای نبرد ارمنستان و تجهیز اهل عراق برای نبرد آذربایجان بود؛ اختلاف مردم در قرائت قرآن حذیفه را ترسانده بود.