Hadis: Gücünüzün yettiği nispette ibadet etmeniz size yeter. Allah’a yemin ederim ki, siz bıkıp usanmadıkça Allah bıkıp usanmaz

عَنِ عَائِشَةَ أُمِّ المُؤْمِنين رَضيَ اللهُ عنها زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ:
أَنَّ الْحَوْلَاءَ بِنْتَ تُوَيْتِ بْنِ حَبِيبِ بْنِ أَسَدِ بْنِ عَبْدِ الْعُزَّى مَرَّتْ بِهَا وَعِنْدَهَا رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقُلْتُ: هَذِهِ الْحَوْلَاءُ بِنْتُ تُوَيْتٍ، وَزَعَمُوا أَنَّهَا لَا تَنَامُ اللَّيْلَ، فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا تَنَامُ اللَّيْلَ! خُذُوا مِنَ الْعَمَلِ مَا تُطِيقُونَ، فَوَاللهِ لَا يَسْأَمُ اللهُ حَتَّى تَسْأَمُوا».
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح مسلم: 785]

Bu tercümenin daha fazla incelenmesi ve araştırılması gerekiyor.

Müminlerin annesi, Nebî -sallallahu aleyhi ve sellem-'in eşi Âişe -radıyallahu anha-'dan rivayet edildiğine göre, o şöyle demiştir:
Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- yanında iken Havle binti Tüveyt b. Habîb b. Esed b. Abduluzzâ ona uğradı. (Âişe -radıyallahu anha-) ben dedim ki; bu Havle binti Tüveyt'tir. Onun, gece uyumadığını iddia ediyorlar, dedim. Bunun üzerine Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle buyurdu: «Gece uyumuyor mu! Gücünüzün yettiği nispette ibadet etmeniz size yeter. Allah’a yemin ederim ki, siz bıkıp usanmadıkça Allah bıkıp usanmaz.»
[Sahih Hadis] - [Muttefekun aleyh] - [Sahih-i Müslim - 785]

Şerh

Havle bint Tüveyt, Müminlerin Annesi Âişe -radıyallahu anha-'nın yanında iken Nebî -sallallahu aleyhi ve sellem-'in gelmesiyle onun (Âişe'nin) yanından çıktı. Âişe ona (Nebî -aleyhisselam-'a) şöyle dedi: Bu kadın geceleri uyumuyor, geceyi namaz kılarak geçiriyor. Nebî -sallallahu aleyhi ve sellem- onun kendine karşı çok katı olmasını onaylamayarak şöyle buyurmuştur: Geceleri uyumuyor mu? Sürekli olarak yapabildiğiniz kadar çok salih ameller yapın; çünkü Allah, salih ve itaatkâr kullarına itaatleri, salih amelleri ve doğru davranışları için sevap ve karşılık vermekten yorulmaz. Ta ki onlar yorulup çalışmayı bırakana kadar.

Hadisten Çıkarılan Hükümler

1. Bedenin kaldırabileceğinden fazla aşırı ibadet, can sıkıntısına ve ilgisizliğe yol açarak nefsin pes etmesine neden olur.
2. İbadetin eda edilmesinde ölçülü ve dengeli olmak, ibadetin devamlılığını ve sebatını teşvik eder.
3. Az ama düzenli amel, çok ama aralıklı amelden daha hayırlıdır.
4. Nevevî şöyle demiştir: Az ibadette istikrarlı olmak; zikir, uyanıklık, samimiyet ve Allah'a yönelme yoluyla itaati sürdürür. Oysa çok ve meşakkatli ibadette istikrar zordur. İstikrarlı olan az ibadet, aralıklı olan çok ibadeti kat kat aşacak noktaya kadar artar ve çoğalır.