عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ رَضيَ اللهُ عنهُما قَالَ:
كُنْتُ عِنْدَ مِنْبَرِ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقَالَ رَجُلٌ: مَا أُبَالِي أَلَّا أَعْمَلَ عَمَلًا بَعْدَ الإِسْلَامِ إِلَّا أَنْ أُسْقِيَ الحَاجَّ، وَقَالَ آخَرُ: مَا أُبَالِي أَلَّا أَعْمَلَ عَمَلًا بَعْدَ الإِسْلَامِ إِلَّا أَنْ أَعْمُرَ المَسْجِدَ الحَرَامَ، وَقَالَ آخَرُ: الجِهَادُ فِي سَبِيلِ اللهِ أَفْضَلُ مِمَّا قُلْتُمْ، فَزَجَرَهُمْ عُمَرُ، وَقَالَ: لَا تَرْفَعُوا أَصْوَاتَكُمْ عِنْدَ مِنْبَرِ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَوْمُ الجُمُعَةِ، وَلَكِنْ إِذَا صَلَّيْتُ الجُمُعَةَ دَخَلْتُ فَاسْتَفْتَيْتُهُ فِيمَا اخْتَلَفْتُمْ فِيهِ، فَأَنْزَلَ اللهُ عَزَّ وَجَلَّ: {أَجَعَلْتُمْ سِقَايَةَ الْحَاجِّ وَعِمَارَةَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ كَمَنْ آمَنَ بِاللهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ} [التوبة: 19] الآيَةَ إِلَى آخِرِهَا.
المزيد
از نعمان بن بشیر رضی الله عنهما روایت است که می فرماید:
کنار منبر رسول الله صلی الله علیه وسلم بودم که مردی گفت: «بعد از اسلام، برایم اهمیتی ندارد که هیچ عملی انجام ندهم جز آب‌دادن به حاجیان»، و دیگری گفت: «بعد از اسلام، برایم اهمیتی ندارد که هیچ عملی انجام ندهم جز آباد ساختن مسجد الحرام»، و سومی گفت: «جهاد در راه الله از آنچه شما گفتید برتر است»، عمر آنان را به سکوت بیم داد و گفت: در کنار منبر رسول الله صلی الله علیه وسلم و در روز جمعه صدای خود را بلند نکنید! اما وقتی نماز جمعه به پایان رسید، نزد او می‌روم و در مورد آنچه در آن اختلاف کردید از او نظر می‌خواهم، آنگاه الله عزوجل این آیه را نازل فرمود: «آیا سقایت حاجیان و آباد ساختن مسجد الحرام را همانند کسی قرار دادید که به الله و روز آخرت ایمان آورده...؟» (سوره توبه، آیه ۱۹) تا پایان آیه.
