Category:

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ:
«إنَّ اللَّهَ طَيِّبٌ لَا يَقْبَلُ إلَّا طَيِّبًا، وَإِنَّ اللَّهَ أَمَرَ المُؤْمِنِينَ بِمَا أَمَرَ بِهِ المُرْسَلِينَ، فَقَالَ تَعَالَى: {يَا أَيُّهَا الرُّسُلُ كُلُوا مِنْ الطَّيِّبَاتِ وَاعْمَلُوا صَالِحًا}، وَقَالَ تَعَالَى: {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُلُوا مِنْ طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ} ثُمَّ ذَكَرَ الرَّجُلَ، يُطِيلُ السَّفَرَ، أَشْعَثَ، أَغْبَرَ، يَمُدُّ يَدَيْهِ إلَى السَّمَاءِ: يَا رَبِّ! يَا رَبِّ! وَمَطْعَمُهُ حَرَامٌ، وَمَشْرَبُهُ حَرَامٌ، وَمَلْبَسُهُ حَرَامٌ، وَغُذِيَ بِالحَرَامِ، فَأَنَّى يُسْتَجَابُ لَذلك».

[صحيح] - [رواه مسلم] - [الأربعون النووية: 10]
المزيــد ...

Translation Needs More Review.

ਅਬੁ-ਹੁਰੈਰਾ ਰਜ਼ੀਅੱਲਾਹੁ ਅਨਹੁ ਤੋਂ ਰਿਵਾਇਤ ਹੈ, ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਰਸੂਲ ﷺ ਨੇ ਫਰਮਾਇਆ:
\\"ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਅੱਲਾਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਸਿਰਫ਼ ਪਵਿੱਤਰ ਹੀ ਕਬੂਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਅੱਲਾਹ ਨੇ ਮੂਮਿਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨਬੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਫਿਰ ਅੱਲਾਹ ਤਆਲਾ ਨੇ ਫਰਮਾਇਆ: {ਹੇ ਰਸੂਲੋ! ਪਵਿੱਤਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਖਾਓ ਅਤੇ ਭਲਾ ਅਮਲ ਕਰੋ} ਅਤੇ ਅੱਲਾਹ ਤਆਲਾ ਨੇ ਫਰਮਾਇਆ: {ਹੇ ਜੋ ਇਮਾਨ ਲਿਆ ਹੈਂ! ਜੋ ਕੁਝ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਰਿਜ਼ਕ ਦੇ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ, ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਖਾਓ}। ਫਿਰ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਦਾ ਜਿਕਰ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਯਾਤਰਾ ਲੰਮੀ ਕਰਦਾ, ਬੇਸੁਤਰ ਅਤੇ ਧੂੜ-ਧੁੰਦ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੁੰਦਾ, ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਵਧਾਉਂਦਾ: 'ਹੇ ਮੇਰੇ ਰੱਬ! ਹੇ ਮੇਰੇ ਰੱਬ!' ਪਰ ਉਸ ਦਾ ਖਾਣਾ ਹਰਾਮ ਹੈ, ਪੀਣਾ ਹਰਾਮ ਹੈ, ਪਹਿਨਾਵਾ ਹਰਾਮ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਹਰਾਮ ਨਾਲ ਪਾਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਇਸ ਲਈ ਕਿਵੇਂ ਉਸ ਦੀ ਦुआ ਕਬੂਲ ਹੋਵੇਗੀ?"\\

[صحيح] - [رواه مسلم] - [الأربعون النووية - 10]

Explanation

ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਨਬੀ ﷺ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਬੇਸ਼ੱਕ ਅੱਲਾਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਮੁਕੱਦਸ (ਪਾਕ) ਹੈ, ਕਮੀਆਂ ਤੇ ਖਰਾਬੀਆਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੰਪੂਰਨ ਹੈ। ਉਹ ਕੇਵਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਅਮਲਾਂ (ਕਰਮਾਂ), ਸ਼ਬਦਾਂ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਨੂੰ ਕਬੂਲ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਣ ਅਤੇ ਖਾਲਸ ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਰਜ਼ਾ ਲਈ ਤੇ ਨਬੀ ﷺ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਣ। ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਨੇੜਤਾ ਕੇਵਲ ਇਸੇ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀਆਂ ਇਬਾਦਤਾਂ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਧਿਆਨ ਰਹੇ ਕਿ ਆਪਣੇ ਅਮਲਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸਾਧਨ ਹਲਾਲ ਖਾਣਾ ਖਾਣਾ ਹੈ। ਹਲਾਲ ਖਾਣਾ ਖਾਣ ਨਾਲ ਬੰਦੇ ਦਾ ਅਮਲ ਸਾਫ ਸੁਥਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹੋ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਅੱਲਾਹ ਨੇ ਰਸੂਲਾਂ ਨੂੰ ਹਲਾਲ ਖਾਣਾ ਖਾਣ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਉਵੇਂ ਹੀ ਮੋਮਿਨਾਂ (ਈਮਾਨ ਵਾਲਿਆਂ) ਨੂੰ ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਅੱਲਾਹ ਤਆਲਾ ਦਾ ਫਰਮਾਨ ਹੈ: "ਹੇ ਪੈਗ਼ੰਬਰੋ! ਪਾਕ ਚੀਜ਼ਾਂ ਖਾਓ ਅਤੇ ਨੇਕ ਕੰਮ ਕਰੋ" [ਸੂਰਤ ਅਲ-ਮੋਮਿਨੂਨ: 51] ਇੱਕ ਹੋਰ ਥਾਂ 'ਤੇ ਫ਼ਰਮਾਇਆ: "ਹੇ ਈਮਾਨ ਵਾਲਿਓ! ਤੁਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਪਾਕ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਖਾਓ ਜਿਹੜੀਆਂ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਖਾਣ ਲਈ ਬਖ਼ਸ਼ੀਆਂ ਹਨ।" [ਸੂਰਤ ਅਲ-ਬਕਰਹ:172]
ਫੇਰ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਨਬੀ ﷺ ਨੇ ਹਰਾਮ ਖਾਣਾ ਖਾਣ ਤੋਂ ਸਾਵਧਾਨ ਕੀਤਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਹਰਾਮ ਖਾਣਾ ਅਮਲ ਨੂੰ ਖਰਾਬ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅੱਲਾਹ ਅੱਗੇ ਕਬੂਲ ਨਹੀਂ ਹੋਣ ਦਿੰਦਾ। ਫੇਰ ਭਾਵੇਂ ਵੇਖਣ ਵਿੱਚ ਕਬੂਲ ਹੋਣ ਦੀਆਂ ਕਿੰਨੀਆਂ ਮਰਜ਼ੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਪਾਈਆਂ ਜਾਣ। ਉਦਾਹਰਣ ਲਈ:
1-ਕਿਸੇ ਨੇਕ ਕੰਮ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਹੱਜ, ਜਿਹਾਦ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਆਦਿ ਲਈ ਲੰਮਾ ਸਫਰ (ਯਾਤਰਾ) ਕਰਨਾ।
2- ਬੰਦੇ ਦਾ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀ ਵਿੱਚ ਹੋਣਾ। ਜਿਵੇਂ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਖਿੱਲਰੇ ਹੋਣ ਅਤੇ ਧੂੜ-ਮਿੱਟੀ ਕਾਰਨ ਉਸਦੇ ਕਪੜਿਆਂ ਦਾ ਰੰਗ ਉੱਡਿਆ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਸਭ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਸਬੂਤ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਬੰਦਾ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੈ।
3- ਦੁਆ ਲਈ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਹੱਥ ਚੁੱਕਣਾ।
4- ਅੱਲਾਹ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਨਾਵਾਂ ਦਾ ਵਾਸਤਾ ਦੇਣਾ ਅਤੇ ਗਿੜਗਿੜਾ ਕੇ ਦੁਆ ਕਰਨਾ। ਉਦਾਹਰਣ ਲਈ: ਹੇ ਰੱਬਾ! ਹੇ ਰੱਬਾ! ਕਹਿਣਾ
ਦੁਆ ਕਬੂਲ ਹੋਣ ਦੀਆਂ ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਦੁਆ ਕਬੂਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਦਾ ਖਾਣਾ ਹਰਾਮ, ਉਸਦਾ ਪੀਣਾ ਹਰਾਮ, ਉਸਦਾ ਪਹਿਰਾਵਾ ਹਰਾਮ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਪਾਲਨ-ਪੋਸ਼ਣ ਹਰਾਮ ਖਾਣੇ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਅਜਿਹੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਦੁਆ ਕਿਵੇਂ ਕਬੂਲ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ?

Benefits from the Hadith

  1. ਅੱਲਾਹ ਤਆਲਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਗੁਣਾਂ, ਸਿਫਤਾਂ, ਕੰਮਾਂ ਅਤੇ ਹੁਕਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਪੂਰਨ ਹੈ।
  2. ਕੇਵਲ ਅੱਲਾਹ ਤਆਲਾ ਦੀ ਰਜ਼ਾ ਲਈ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਨਬੀ ﷺ ਦੇ ਦੱਸੇ ਹੋਏ ਤਰੀਕੇ ਅਨੁਸਾਰ ਅਮਲ ਕਰਨ ਦਾ ਹੁਕਮ।
  3. ਅਜਿਹਾ ਸਾਧਨ ਅਪਣਾਉਣਾ ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਮਲ ਕਰਨ ਦੀ ਚਾਹ ਅਤੇ ਹੌਂਸਲਾ ਪੈਦਾ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਦੀ ਦਲੀਲ ਨਬੀ ﷺ ਦਾ ਇਹ ਫਰਮਾਨ ਹੈ: "ਅੱਲਾਹ ਨੇ ਮੋਮਿਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉਸੇ ਗੱਲ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਹੁਕਮ ਰਸੂਲਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।" ਕਿਉਂਕਿ ਜਦੋਂ ਮੋਮਿਨ ਨੂੰ ਇਹ ਪਤਾ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਉਹ ਜੋ ਕੰਮ ਕਰਨ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਸਦਾ ਹੁਕਮ ਰਸੂਲਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਰਸੂਲਾਂ ਦੇ ਨਕਸ਼ੇਕਦਮਾਂ 'ਤੇ ਚੱਲਣ ਦਾ ਹੌਂਸਲਾ ਪੈਦਾ ਹੋਵੇਗਾ।
  4. ਦੁਆ ਦੇ ਕਬੂਲ ਹੋਣ ਦੇ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਰੁਕਾਵਟ ਹਰਾਮ ਭੋਜਨ ਖਾਣਾ ਹੈ।
  5. ਇਸ ਹਦੀਸ ਵਿੱਚ ਦੁਆ ਦੇ ਕਬੂਲ ਹੋਣ ਦੇ ਪੰਜ ਕਾਰਨਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ:
  6. 1- ਲੰਮਾ ਸਫਰ। ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਨਾਲ ਨਿਮਰਤਾ (ਅਧੀਨਗੀ) ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਦੁਆ ਦੇ ਕਬੂਲ ਹੋਣ ਦਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਕਾਰਨ ਹੈ।
  7. **"ਕ਼ਾਜ਼ੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਪਵਿੱਤਰ' ਦਾ ਵਿਰੋਧੀ 'ਨਿੱਘੜਾ' ਹੈ। ਜਦੋਂ ਅੱਲਾਹ ਤਆਲਾ ਨਾਲ ਇਸ ਸ਼ਬਦ ਨਾਲ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਨੁਕਸਾਨਾਂ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ ਅਤੇ ਆਫ਼ਤਾਂ ਤੋਂ ਮਾੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਬੰਦੇ ਲਈ ਇਸ ਨਾਲ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਨੀਚੇ ਅਖਲਾਕ ਅਤੇ ਭਟਕੇ ਹੋਏ ਅਮਲਾਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉਲਟ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਧਨ ਲਈ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਧਨ ਹਲਾਲ ਹੈ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਧਨ ਵਿੱਚੋਂ ਚੁਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।"**
View Translations
Language: English Urdu Spanish More ... (54)
Categories
More ...