عَنْ صُهَيْبٍ رَضيَ اللهُ عنه أَنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ:
"كَانَ مَلِكٌ فِيمَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ، وَكَانَ لَهُ سَاحِرٌ، فَلَمَّا كَبِرَ، قَالَ لِلْمَلِكِ: إِنِّي قَدْ كَبِرْتُ، فَابْعَثْ إِلَيَّ غُلَامًا أُعَلِّمْهُ السِّحْرَ، فَبَعَثَ إِلَيْهِ غُلَامًا يُعَلِّمُهُ، فَكَانَ فِي طَرِيقِهِ إِذَا سَلَكَ رَاهِبٌ فَقَعَدَ إِلَيْهِ وَسَمِعَ كَلَامَهُ، فَأَعْجَبَهُ، فَكَانَ إِذَا أَتَى السَّاحِرَ مَرَّ بِالرَّاهِبِ وَقَعَدَ إِلَيْهِ، فَإِذَا أَتَى السَّاحِرَ ضَرَبَهُ، فَشَكَا ذَلِكَ إِلَى الرَّاهِبِ، فَقَالَ: إِذَا خَشِيتَ السَّاحِرَ، فَقُلْ: حَبَسَنِي أَهْلِي، وَإِذَا خَشِيتَ أَهْلَكَ فَقُلْ: حَبَسَنِي السَّاحِرُ، فَبَيْنَمَا هُوَ كَذَلِكَ إِذْ أَتَى عَلَى دَابَّةٍ عَظِيمَةٍ قَدْ حَبَسَتِ النَّاسَ، فَقَالَ: الْيَوْمَ أَعْلَمُ آلسَّاحِرُ أَفْضَلُ أَمِ الرَّاهِبُ أَفْضَلُ؟ فَأَخَذَ حَجَرًا، فَقَالَ: اللهُمَّ إِنْ كَانَ أَمْرُ الرَّاهِبِ أَحَبَّ إِلَيْكَ مِنْ أَمْرِ السَّاحِرِ فَاقْتُلْ هَذِهِ الدَّابَّةَ، حَتَّى يَمْضِيَ النَّاسُ، فَرَمَاهَا فَقَتَلَهَا، وَمَضَى النَّاسُ، فَأَتَى الرَّاهِبَ فَأَخْبَرَهُ، فَقَالَ لَهُ الرَّاهِبُ: أَيْ بُنَيَّ أَنْتَ الْيَوْمَ أَفْضَلُ مِنِّي، قَدْ بَلَغَ مِنْ أَمْرِكَ مَا أَرَى، وَإِنَّكَ سَتُبْتَلَى، فَإِنِ ابْتُلِيتَ فَلَا تَدُلَّ عَلَيَّ، وَكَانَ الْغُلَامُ يُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَالْأَبْرَصَ، وَيُدَاوِي النَّاسَ مِنْ سَائِرِ الْأَدْوَاءِ، فَسَمِعَ جَلِيسٌ لِلْمَلِكِ كَانَ قَدْ عَمِيَ، فَأَتَاهُ بِهَدَايَا كَثِيرَةٍ، فَقَالَ: مَا هَاهُنَا لَكَ أَجْمَعُ، إِنْ أَنْتَ شَفَيْتَنِي، فَقَالَ: إِنِّي لَا أَشْفِي أَحَدًا إِنَّمَا يَشْفِي اللهُ، فَإِنْ أَنْتَ آمَنْتَ بِاللهِ دَعَوْتُ اللهَ فَشَفَاكَ، فَآمَنَ بِاللهِ فَشَفَاهُ اللهُ، فَأَتَى الْمَلِكَ فَجَلَسَ إِلَيْهِ كَمَا كَانَ يَجْلِسُ، فَقَالَ لَهُ الْمَلِكُ: مَنْ رَدَّ عَلَيْكَ بَصَرَكَ؟ قَالَ: رَبِّي، قَالَ: وَلَكَ رَبٌّ غَيْرِي؟ قَالَ: رَبِّي وَرَبُّكَ اللهُ، فَأَخَذَهُ فَلَمْ يَزَلْ يُعَذِّبُهُ حَتَّى دَلَّ عَلَى الْغُلَامِ، فَجِيءَ بِالْغُلَامِ، فَقَالَ لَهُ الْمَلِكُ: أَيْ بُنَيَّ قَدْ بَلَغَ مِنْ سِحْرِكَ مَا تُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَالْأَبْرَصَ، وَتَفْعَلُ وَتَفْعَلُ، فَقَالَ: إِنِّي لَا أَشْفِي أَحَدًا، إِنَّمَا يَشْفِي اللهُ، فَأَخَذَهُ فَلَمْ يَزَلْ يُعَذِّبُهُ حَتَّى دَلَّ عَلَى الرَّاهِبِ، فَجِيءَ بِالرَّاهِبِ، فَقِيلَ لَهُ: ارْجِعْ عَنْ دِينِكَ، فَأَبَى، فَدَعَا بِالْمِئْشَارِ، فَوَضَعَ الْمِئْشَارَ فِي مَفْرِقِ رَأْسِهِ، فَشَقَّهُ حَتَّى وَقَعَ شِقَّاهُ، ثُمَّ جِيءَ بِجَلِيسِ الْمَلِكِ فَقِيلَ لَهُ: ارْجِعْ عَنْ دِينِكَ، فَأَبَى فَوَضَعَ الْمِئْشَارَ فِي مَفْرِقِ رَأْسِهِ، فَشَقَّهُ بِهِ حَتَّى وَقَعَ شِقَّاهُ، ثُمَّ جِيءَ بِالْغُلَامِ فَقِيلَ لَهُ ارْجِعْ عَنْ دِينِكَ، فَأَبَى فَدَفَعَهُ إِلَى نَفَرٍ مِنْ أَصْحَابِهِ، فَقَالَ: اذْهَبُوا بِهِ إِلَى جَبَلِ كَذَا وَكَذَا، فَاصْعَدُوا بِهِ الْجَبَلَ، فَإِذَا بَلَغْتُمْ ذُرْوَتَهُ، فَإِنْ رَجَعَ عَنْ دِينِهِ، وَإِلَّا فَاطْرَحُوهُ، فَذَهَبُوا بِهِ فَصَعِدُوا بِهِ الْجَبَلَ، فَقَالَ: اللهُمَّ اكْفِنِيهِمْ بِمَا شِئْتَ، فَرَجَفَ بِهِمِ الْجَبَلُ فَسَقَطُوا، وَجَاءَ يَمْشِي إِلَى الْمَلِكِ، فَقَالَ لَهُ الْمَلِكُ: مَا فَعَلَ أَصْحَابُكَ؟ قَالَ: كَفَانِيهِمُ اللهُ، فَدَفَعَهُ إِلَى نَفَرٍ مِنْ أَصْحَابِهِ، فَقَالَ: اذْهَبُوا بِهِ فَاحْمِلُوهُ فِي قُرْقُورٍ، فَتَوَسَّطُوا بِهِ الْبَحْرَ، فَإِنْ رَجَعَ عَنْ دِينِهِ وَإِلَّا فَاقْذِفُوهُ، فَذَهَبُوا بِهِ، فَقَالَ: اللهُمَّ اكْفِنِيهِمْ بِمَا شِئْتَ، فَانْكَفَأَتْ بِهِمِ السَّفِينَةُ فَغَرِقُوا، وَجَاءَ يَمْشِي إِلَى الْمَلِكِ، فَقَالَ لَهُ الْمَلِكُ: مَا فَعَلَ أَصْحَابُكَ؟ قَالَ: كَفَانِيهِمُ اللهُ، فَقَالَ لِلْمَلِكِ: إِنَّكَ لَسْتَ بِقَاتِلِي حَتَّى تَفْعَلَ مَا آمُرُكَ بِهِ، قَالَ: وَمَا هُوَ؟ قَالَ: تَجْمَعُ النَّاسَ فِي صَعِيدٍ وَاحِدٍ، وَتَصْلُبُنِي عَلَى جِذْعٍ، ثُمَّ خُذْ سَهْمًا مِنْ كِنَانَتِي، ثُمَّ ضَعِ السَّهْمَ فِي كَبِدِ الْقَوْسِ، ثُمَّ قُلْ: بِاسْمِ اللهِ رَبِّ الْغُلَامِ، ثُمَّ ارْمِنِي، فَإِنَّكَ إِذَا فَعَلْتَ ذَلِكَ قَتَلْتَنِي، فَجَمَعَ النَّاسَ فِي صَعِيدٍ وَاحِدٍ، وَصَلَبَهُ عَلَى جِذْعٍ، ثُمَّ أَخَذَ سَهْمًا مِنْ كِنَانَتِهِ، ثُمَّ وَضَعَ السَّهْمَ فِي كَبْدِ الْقَوْسِ، ثُمَّ قَالَ: بِاسْمِ اللهِ، رَبِّ الْغُلَامِ، ثُمَّ رَمَاهُ فَوَقَعَ السَّهْمُ فِي صُدْغِهِ، فَوَضَعَ يَدَهُ فِي صُدْغِهِ فِي مَوْضِعِ السَّهْمِ فَمَاتَ، فَقَالَ النَّاسُ: آمَنَّا بِرَبِّ الْغُلَامِ، آمَنَّا بِرَبِّ الْغُلَامِ، آمَنَّا بِرَبِّ الْغُلَامِ، فَأُتِيَ الْمَلِكُ فَقِيلَ لَهُ: أَرَأَيْتَ مَا كُنْتَ تَحْذَرُ؟ قَدْ وَاللهِ نَزَلَ بِكَ حَذَرُكَ، قَدْ آمَنَ النَّاسُ، فَأَمَرَ بِالْأُخْدُودِ فِي أَفْوَاهِ السِّكَكِ، فَخُدَّتْ وَأَضْرَمَ النِّيرَانَ، وَقَالَ: مَنْ لَمْ يَرْجِعْ عَنْ دِينِهِ فَأَحْمُوهُ فِيهَا، أَوْ قِيلَ لَهُ: اقْتَحِمْ، فَفَعَلُوا حَتَّى جَاءَتِ امْرَأَةٌ وَمَعَهَا صَبِيٌّ لَهَا فَتَقَاعَسَتْ أَنْ تَقَعَ فِيهَا، فَقَالَ لَهَا الْغُلَامُ: يَا أُمَّهْ اصْبِرِي فَإِنَّكِ عَلَى الْحَقِّ".
المزيد
စုဟိုင်ဘ် (ရဿွိယလ္လာဟုအန်ဟု) မှ ဆင့်ပြန်ခဲ့သည်။ တမန်တော်မြတ် (ဆွလ္လလ္လာဟုအလိုင်ဟိဝစလ္လမ်) မိန့်ကြားတော်မူသည်။
သင်တို့ မတိုင်မီ ခေတ်ကာလ၌ ဘုရင်တစ်ပါးရှိခဲ့ပြီး၊ ထိုဘုရင့်ထံတွင် စာဟိရ်( ဂျာဒူမှော်အတတ်ပညာတတ်ကျွမ်းသူ )တစ်ဦးရှိခဲ့သည်။ ထိုမှော်ဆရာသည် အသက်ကြီးလာသောအခါ ဘုရင်အား ‘ကျွန်တော်မျိုးသည် အသက်ကြီးရင့်လာပါပြီ။ သို့ဖြစ်ပါ၍ ဂျာဒူမှော်အတတ်ပညာကို ကျွန်တော်မျိုး သင်ပေးနိုင်ရန် လူငယ်တစ်ဦးကို ကျွန်တော်မျိုးထံ စေလွှတ်တော်မူပါ’ ဟု တင်ပြလေသည်။သို့ရှိရာ ဘုရင်သည် မှော်ပညာသင်ကြားရန် လူငယ်တစ်ဦးကို စေလွှတ်လိုက်လေသည်။ ထိုလူငယ်သွားသော လမ်းတွင် နစွရာနီဘုန်းတော်ကြီး (ရာဟိဘ်) တစ်ပါးရှိ၏။ လူငယ်သည် ထိုဘုန်းတော်ကြီးထံ ထိုင်ကာ သူ၏စကားကို နားထောင်မိ၏။ ထိုစကားများက သူ့အား အလွန်နှစ်သက်စေခဲ့သည်။ ထို့နောက်မှစ၍ မှော်ဆရာထံသို့သွားတိုင်း ဘုန်းတော်ကြီးထံ ခေတ္တဝင်ရောက်၍ ထိုင်လေ့ရှိလာသည်။ ဤသို့ဖြင့် မှော်ဆရာထံ(နောက်ကျမှရောက်သောကြောင့် မှော်ဆရာက သူ့အား ရိုက်နှက်လေ့ရှိသည်။ ထိုအခါ လူငယ်သည် ဤဒုက္ခကို ဘုန်းတော်ကြီးထံ ညည်းငြူတိုင်တန်းရာ ဘုန်းတော်ကြီးက “ အကယ်၍ အသင်သည် မှော်ဆရာကို ကြောက်ရသည့်အခါတွင် ‘မိသားစုက ချုပ်နှောင်ထားသဖြင့်(နှောင့်နှေးကြန့်ကြာစေပါသည်’ )ဟု ပြောလိုက်ပါ။ အကယ်၍ မိသားစုကို ကြောက်ရသည့်အခါတွင် ‘မှော်ဆရာက ချုပ်နှောင်ထားသဖြင့် ( နှောင့်နှေးကြန့်ကြာစေပါသည်’) ဟု ပြောလိုက်ပါ” ဟု အကြံပေးလေသည်။
ဤသို့ရှိနေစဉ် တစ်နေ့တွင် လူအုပ်ကြီးကို ခြောက်လှန့်ပိတ်ဆို့ထားသော ကြီးမားသည့် သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင်နှင့် လူငယ်တို့ဆုံမိလေသည်။ ထိုအခါ လူငယ်က ဤသို့ဆို၏- “ယနေ့ပင် မှော်ဆရာနှင့် ဘုန်းတော်ကြီး မည်သူက ပိုမိုမြင့်မြတ်သည်ကို ကျွန်ုပ် သိရတော့မည်”။ ထို့နောက် သူသည် ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို ကောက်ယူကာ “အို-အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်၊ အကယ်၍ ဤဘုန်းတော်ကြီး၏ ရပ်တည်ချက်မှာ မှော်ဆရာ၏ ရပ်တည်ချက်ထက် အရှင်မြတ်ထံတွင် ပိုနှစ်သက်မြတ်နိုးဖွယ်ဖြစ်လျှင် လူအများသွားလာနိုင်ရန် အတွက် ဤသတ္တဝါကို အရှင်မြတ် သတ်ပစ်တော်မူပါ' ဟုဆုတောင်းကာ ကျောက်တုံးကို ပစ်လိုက်သည်။ ကျောက်တုံးသည် သတ္တဝါကို ထိမှန်ကာ သေစေလိုက်၏။ လူများလည်း ဆက်လက်သွားလာနိုင်ကြလေသည်။
လူငယ်သည် ဘုန်းတော်ကြီးထံသို့သွားကာ ဖြစ်စဉ်ကို ပြောပြလေသည်။ ထိုအခါ ဘုန်းတော်ကြီးက “ချစ်သား၊ ယနေ့ သင်သည် ကျွန်ုပ်ထက် သာလွန်မြင့်မြတ်သွားပြီ။ သင်၏အဆင့်အတန်းသည် ကျွန်ုပ်မြင်ရသည်ထက် ကျော်လွန်နေပြီ။ သင်သည် စမ်းသပ်ခြင်းကို ခံရတော့မည်။ အကယ်၍ စမ်းသပ်ခံရပါက ကျွန်ုပ်အကြောင်း မည်သူ့ကိုမျှ မဖော်ပြလေနှင့်” ဟု ပြောဆိုလိုက်လေသည်။
ထို့နောက် ထိုလူငယ်သည် မွေးရာပါမျက်စိကန်းသူများနှင့် အနာကြီးရောဂါသည်များကို ကျန်းမာစေနိုင်သည့် စွမ်းရည်ကို ရရှိလာကာ အခြားသော ရောဂါဝေဒနာများကိုလည်း ကုသနိုင်စွမ်းရှိလာလေသည်။ ဘုရင်၏ အပါးတွင် ထိုင်လေ့ရှိသော မျက်စိကန်းနေသူတစ်ဦးသည် ဤသတင်းကို ကြားသိရ၍ လက်ဆောင်ပဏ္ဏာများစွာယူဆောင်ကာ လူငယ်ထံသို့ရောက်လာပြီး “အကယ်၍ သင်သည် ကျွန်ုပ်အား သက်သာပျောက်
ကင်းအောင်ပြုလုပ်ပေးပါက ဤလက်ဆောင်အားလုံးသည် သင့်အတွက်ဖြစ်ပါစေ” ဟု ပြောဆိုလေသည်။ ထိုအခါ
လူငယ်က “ကျွန်ုပ်သည် မည်သူ့ကိုမျှသက်သာ ပျောက်ကင်းအောင်မပြုနိုင်ပါ။ သက်သာ ပျောက်ကင်း
စေသောသူမှာ အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်သာလျှင်ဖြစ်ပါသည်။ အကယ်၍ အသင်သည် အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်အား အီမာန်သက်ဝင်ယုံကြည်ပါက အရှင်မြတ်က သင့်အား သက်သာ ပျောက်
ကင်းမှုပေးတော်မူရန် ကျွန်ုပ်ဆုတောင်းပေးမည် ' ဟု ပြောဆိုလေသည်။ ထိုသူသည် အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်အား အီမာန်သက်ဝင်ယုံကြည်လိုက်ရာ ကာ အရှင်မြတ်က သူ့အား သက်သာ ပျောက်ကင်း
စေတော်မူလိုက်လေသည်။
ထိုသူသည် ဘုရင်ထံသို့ ယခင်ကဲ့သို့ပင် ဝင်ရောက်ခစား ထိုင်နေလေသည်။ ဘုရင်က “မည်သူက သင့်မျက်စိအမြင်ကို ပြန်လည်ပေးသနည်း” ဟု မေးမြန်းရာ သူက “ကျွန်ုပ်၏အရှင်သခင်က ပေးတော်မူပါသည်” ဟု ဖြေကြားလေသည်။ ဘုရင်က “ကျွန်ုပ်မှတစ်ပါး သင့်အတွက် အခြားအရှင်ရှိသေးသလော” ဟု မေးရာ သူက “ကျွန်ုပ်၏
အရှင်နှင့် သင့်ရဲ့အရှင်မှာ အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်ပင်ဖြစ်ပါသည်” ဟု ဖြေလေသည်။
ဘုရင်သည် ထိုသူအား ဖမ်းဆီးညှင်းပန်းနှိပ်စက်ကာ နောက်ဆုံးတွင် လူငယ်ကို မည်သို့ရှာဖွေရမည်ကို ညွှန်ပြနိုင်အောင် ပြုလုပ်လိုက်သည်။ လူငယ်အား ဘုရင်ထံသို့ ခေါ်ဆောင်လာကြသည်။ ဘုရင်က “ချစ်သား၊ သင်၏မှော်ပညာသည် မွေးရာပါမျက်စိကန်းသူနှင့် အနာကြီးရောဂါသည်များကို ပျောက်ကင်းစေနိုင်သည့် အဆင့်သို့ရောက်နေပြီလော” ဟု မေးမြန်းရာ လူငယ်က “ကျွန်တော်သည် မည်သူ့ကိုမျှ သက်သာ ပျောက်ကင်းစေနိုင်သည်မဟုတ်ပါ။ သက်သာ ပျောက်ကင်းစေသူမှာ အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်သာဖြစ်ပါသည်” ဟု ဖြေကြားလေသည်။ ထိုအခါ
ဘုရင်သည် ၎င်းအား ဖမ်းဆီးညှင်းပန်းနှိပ်စက်ပြန်ရာ နောက်ဆုံးတွင် ဘုန်းတော်ကြီးအကြောင်း ဖော်ပြနိုင်အောင် ပြုလုပ်လိုက်သည်။ ဘုန်းတော်ကြီးအား ခေါ်ဆောင်လာကြသည်။ ဘုရင်က “ သင်၏ ( လက်ရှိ ) သာသနာကိုစွန့်လွှတ်ပါ” ဟု ပြောဆိုသော်လည်း ဘုန်းတော်ကြီးက ငြင်းဆန်လိုက်သည်။ ဘုရင်က လွှသွားတစ်ခုကို တောင်းဆိုကာ ဦးခေါင်း၏အလယ်ဗဟိုတွင် ထားစေပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို နှစ်ပိုင်းပိုင်းစေလိုက်သည်။
ထို့နောက် ဘုရင်၏အနားတွင် ထိုင်လေ့ရှိသူ (ယခင်က မျက်စိကန်းခဲ့သူ) အား ခေါ်ဆောင်လာကာ ၎င်း၏ သာသနာကို စွန့်လွှတ်ရန် ပြောဆိုသော်လည်း ၎င်းကလည်း ငြင်းဆန်လိုက်သဖြင့် ဘုန်းတော်ကြီးအား ပြုလုပ်ခဲ့သည့်နည်းအတိုင်း နှစ်ပိုင်းပိုင်းစေလိုက်ပြန်သည်။
နောက်ဆုံးတွင် လူငယ်အား ခေါ်ဆောင်လာကာ ၎င်း၏သာသနာကို စွန့်လွှတ်ရန် ပြောဆိုသော်လည်း လူငယ်က ငြင်းဆန်လိုက်သည်။ ဘုရင်သည် ၎င်းအား မိမိ၏လူအချို့ထံ လွှဲအပ်ကာ “ဤလူငယ်ကို တောင်တစ်ခုသို့ ခေါ်ဆောင်သွားကြပါ။ တောင်ထိပ်သို့ ရောက်လျှင် အကယ်၍ ၎င်းသည် မိမိသာသနာကိုစွန့်လွှတ်ပြီး (ပြန်လာချင်ရင် )ပြန်ခေါ်လာကြ။ မဟုတ်ရင်တော့ ( တောင်ပေါ်မှ ) သူ့ကို ပစ်ချလိုက်ကြ” ဟု အမိန့်ပေးခဲ့၏။ ထို့နောက်သူတို့သည် ထိုလူငယ်ကို ခေါ်ဆောင်သွားပြီး တောင်ပေါ်သို့ တက်ကြ၏။ ထိုအခါလူငယ်က “အို-အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်၊ အရှင်မြတ်အလိုရှိတော်မူသော နည်းဖြင့် ဤသူတို့မှ ကျွန်တော်မျိုးကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပေးသနားတော်မူပါ” ဟု ဆုတောင်းခဲ့၏။ ထိုအခါတောင်သည် သူတို့နှင့်အတူ ပြင်းစွာလှုပ်ခတ်ခဲ့သဖြင့် သူတို့အားလုံး တောင်ခြေသို့ လိမ့်ကျသေဆုံးခဲ့ကြ၏။ ထိုလူငယ်မှာမူဘုရင်ထံသို့ လမ်းလျှောက်ပြန်လာခဲ့၏။ ဘုရင်က“မင်းရဲ့အဖော်တွေ ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ” ဟု မေး၏။ လူငယ်က“အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်က ကျွန်တော့်ကို သူတို့မှ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပေးသနားတော်မူခဲ့၏" ဟု ဖြေကြား၏။
ထို့နောက် ဘုရင်သည် သူ့လက်အောက်ခံ အခြားသူများထံ သူ့ကိုထပ်မံအပ်နှင်းကာ “သူ့ကို လှေတစ်စီးပေါ်သို့ တင်ဆောင်ပြီး ပင်လယ်ပြင်အလယ်ခေါင်သို့ ခေါ်သွားကြ။ အကယ်၍ သူက သူ့ရဲ့သာသနာကို စွန့်လွှတ်ပြီး ( ပြန်လာချင်ရင်) ပြန်ခေါ်လာကြ။ မဟုတ်ရင်တော့ သူ့ကို ပင်လယ်ထဲ ပစ်ချလိုက်ကြ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ၎င်းတို့သည်ထိုလူငယ်ကို ခေါ်ဆောင်သွားကြ၏။ ထိုအခါလူငယ်က “အို-အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်၊ အရှင်မြတ်အလိုရှိတော်မူသော နည်းဖြင့် ဤသူတို့မှ ကျွန်တော်မျိုးကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပေးသနားတော်မူပါ” ဟု ဆုတောင်းခဲ့၏။ ထိုအခါလှေသည် သူတို့နှင့်အတူ လှည့်ပြီး လှန်ချော်ကာ သူတို့အားလုံး ရေနှစ်သေဆုံးခဲ့ကြ၏။ ထိုလူငယ်မှာမူဘုရင်ထံသို့ လမ်းလျှောက်ပြန်လာခဲ့၏။ ဘုရင်က“မင်းရဲ့အဖော်တွေ ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ” ဟု မေး၏။ လူငယ်က“အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်က ကျွန်တော့်ကို သူတို့မှ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပေးသနားတော်မူပါပြီ” ဟု ဖြေကြား၏။
ထို့နောက် လူငယ်သည် ဘုရင်အား “ ကျွန်ုပ် အသင့်ကို ညွှန်ကြားသည့်အတိုင်း မပြုလုပ်မချင်း အသင် ကျွန်ုပ်ကို သတ်နိုင်မည် မဟုတ်ပါ” ဟု ပြော၏။ ဘုရင်က“အဘယ်နည်း” ဟု မေး၏။ လူငယ်က“လူအားလုံးကို တစ်နေရာတည်းတွင် စုရုံးစေ၍ အကျွန်ုပ်ကို သစ်ပင်၏ ပင်စည်တစ်ခုပေါ်တွင် ကြိုးဖြင့်ချိတ်ဆွဲထားပါ။ ထို့နောက် အကျွန်ုပ်၏ မြားအိမ်ထဲမှ မြားတစ်စင်းယူပါ။ ထိုမြားတံကို လေးအတွင်း၌ တပ်ဆင်ပါ။ ထို့နောက် “ဤလူငယ်၏ ရဗ်အရှင်သခင် ဖြစ်တော်မူသော အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်၏ နာမံတော်ဖြင့်အစပြုပါ၏” ဟု ဆိုကာ ကျွန်ုပ်ကို မြားဖြင့်ပစ်လွှတ်ပါ။ အကယ်၍ အသင် ထိုသို့ပြုလုပ်လျှင် အသင် ကျွန်ုပ်ကို သတ်နိုင်မည် ဖြစ်ပါသည်” ဟု ပြော၏။
ထိုအခါ ဘုရင်သည် လူအားလုံးကို တစ်နေရာတည်းတွင် စုရုံးစေ၍ ထိုလူငယ်ကို သစ်ပင်၏ ပင်စည်တစ်ခုပေါ်တွင် ကြိုးဖြင့်ချိတ်ဆွဲထားစေ၏။ ထို့နောက် သူ၏ မြားအိမ်ထဲမှ မြားတစ်စင်းယူကာ လေးကိုင်း
အတွင်း၌ တပ်ဆင်လိုက်၏။ ထို့နောက် “ ဤလူငယ်၏
ရဗ် အရှင်သခင်ဖြစ်တော်မူသော အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်၏ နာမံတော်ဖြင့်အစပြုပါ၏” ဟု ဆိုကာ သူ့အား မြားဖြင့် ပစ်လွှတ်လိုက်၏။ မြားသည်လူငယ်၏ နားထင်သို့ ထိမှန်ကာ လူငယ်သည် မြားထိမှန်ရာ နားထင်ကို လက်ဖြင့် ကိုင်တွယ်ကာ သေဆုံးကွယ်လွန်သွားခဲ့၏။
ထိုအခါ လူအုပ်ကြီးက “ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤလူငယ်၏ ရဗ်အရှင်သခင်ကို အီမာန်သက်ဝင်ယုံကြည်ကြပါပြီ။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤလူငယ်၏ ရဗ်အရှင်သခင်ကို အီမာန်သက်ဝင် ယုံကြည်ကြပါပြီ။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤလူငယ်၏ ရဗ်အရှင်သခင်ကို အီမာန်သက်ဝင် ယုံကြည်ကြပါပြီ” ဟု ကြွေးကြော်ခဲ့ကြ၏။
ထိုသတင်းသည် ဘုရင်ထံသို့ ရောက်ရှိလာပြီး “အရှင်မင်းကြီး စိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေခဲ့တဲ့ အရာ နောက်ဆုံးတော့ ဖြစ်လာပါပြီ။ အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်၏ ကစမ်၊ အရှင်မင်းကြီး စိုးရိမ်ခဲ့သည့်အတိုင်း လူတွေ အားလုံးနီးပါး ယုံကြည်သူဖြစ်သွားကြပါပြီ” ဟု လျှောက်တင်ကြ၏။
ထိုအခါ ဘုရင်သည် လမ်းဆုံလမ်းခွတိုင်းတွင် မီးတွင်းကြီးများ တူးစေပြီး မီးများ ထွန်းညှိစေ၏။ ထို့နောက် “မည်သူမဆို မိမိ ( လက်ရှိ ယုံကြည်နေသည့် ) သာသနာကို မစွန့်လွှတ်ပါက ထိုမီးတွင်းကြီးများထဲသို့ သူတို့ကို ပစ်ချလိုက်ကြ” သို့မဟုတ် “မီးထဲသို့ ခုန်ချခိုင်းကြ” ဟု အမိန့်ထုတ်ပြန်၏။ လူများသည်ထိုကဲ့သို့ပင် ပြုလုပ်ကြ၏။ နောက်ဆုံးတွင်မိခင်တစ်ဦးသည် သူမ၏ ကလေးငယ်နှင့်အတူ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။ မီးတွင်းထဲသို့ ခုန်ချရန် သူမသည် တွန့်ဆုတ်နေခဲ့၏။ ထိုအခါကလေးငယ်က ဤသို့ ပြောဆိုခဲ့၏။ “အို- ကျွန်ုပ်၏ ချစ်လှစွာ သော မိခင်၊ သည်းခံခိုင်မြဲပါ။ ဧကန်စင်စစ် အသင်မသည် အမှန်တရားပေါ်၌ ရှိနေပါသည်"။
