عَن أبِي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه قَالَ:
كُنَّا قُعُودًا حَوْلَ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، مَعَنَا أَبُو بَكْرٍ، وَعُمَرُ فِي نَفَرٍ، فَقَامَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ بَيْنِ أَظْهُرِنَا، فَأَبْطَأَ عَلَيْنَا، وَخَشِينَا أَنْ يُقْتَطَعَ دُونَنَا، وَفَزِعْنَا، فَقُمْنَا، فَكُنْتُ أَوَّلَ مَنْ فَزِعَ، فَخَرَجْتُ أَبْتَغِي رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَتَيْتُ حَائِطًا لِلْأَنْصَارِ لِبَنِي النَّجَّارِ، فَدُرْتُ بِهِ هَلْ أَجِدُ لَهُ بَابًا؟ فَلَمْ أَجِدْ، فَإِذَا رَبِيعٌ يَدْخُلُ فِي جَوْفِ حَائِطٍ مِنْ بِئْرٍ خَارِجَةٍ - وَالرَّبِيعُ الْجَدْوَلُ - فَاحْتَفَزْتُ، فَدَخَلْتُ عَلَى رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقَالَ: «أَبُو هُرَيْرَةَ» فَقُلْتُ: نَعَمْ يَا رَسُولَ اللهِ، قَالَ: «مَا شَأْنُكَ؟» قُلْتُ: كُنْتَ بَيْنَ أَظْهُرِنَا، فَقُمْتَ فَأَبْطَأْتَ عَلَيْنَا، فَخَشِينَا أَنْ تُقْتَطَعَ دُونَنَا، فَفَزِعْنَا، فَكُنْتُ أَوَّلَ مَنْ فَزِعَ، فَأَتَيْتُ هَذَا الْحَائِطَ، فَاحْتَفَزْتُ كَمَا يَحْتَفِزُ الثَّعْلَبُ، وَهَؤُلَاءِ النَّاسُ وَرَائِي، فَقَالَ: «يَا أَبَا هُرَيْرَةَ» وَأَعْطَانِي نَعْلَيْهِ، قَالَ: «اذْهَبْ بِنَعْلَيَّ هَاتَيْنِ، فَمَنْ لَقِيتَ مِنْ وَرَاءِ هَذَا الْحَائِطَ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ مُسْتَيْقِنًا بِهَا قَلْبُهُ، فَبَشِّرْهُ بِالْجَنَّةِ»، فَكَانَ أَوَّلَ مَنْ لَقِيتُ عُمَرُ، فَقَالَ: مَا هَاتَانِ النَّعْلَانِ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ؟ فَقُلْتُ: هَاتَانِ نَعْلَا رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، بَعَثَنِي بِهِمَا مَنْ لَقِيتُ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ مُسْتَيْقِنًا بِهَا قَلْبُهُ، بَشَّرْتُهُ بِالْجَنَّةِ، فَضَرَبَ عُمَرُ بِيَدِهِ بَيْنَ ثَدْيَيَّ فَخَرَرْتُ لِاسْتِي، فَقَالَ: ارْجِعْ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ، فَرَجَعْتُ إِلَى رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَأَجْهَشْتُ بُكَاءً، وَرَكِبَنِي عُمَرُ، فَإِذَا هُوَ عَلَى أَثَرِي، فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَا لَكَ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ؟» قُلْتُ: لَقِيتُ عُمَرَ، فَأَخْبَرْتُهُ بِالَّذِي بَعَثْتَنِي بِهِ، فَضَرَبَ بَيْنَ ثَدْيَيَّ ضَرْبَةً خَرَرْتُ لِاسْتِي، قَالَ: ارْجِعْ، فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «يَا عُمَرُ، مَا حَمَلَكَ عَلَى مَا فَعَلْتَ؟» قَالَ: يَا رَسُولَ اللهِ، بِأَبِي أَنْتَ، وَأُمِّي، أَبَعَثْتَ أَبَا هُرَيْرَةَ بِنَعْلَيْكَ، مَنْ لَقِيَ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ مُسْتَيْقِنًا بِهَا قَلْبُهُ بَشَّرَهُ بِالْجَنَّةِ؟ قَالَ: «نَعَمْ»، قَالَ: فَلَا تَفْعَلْ، فَإِنِّي أَخْشَى أَنْ يَتَّكِلَ النَّاسُ عَلَيْهَا، فَخَلِّهِمْ يَعْمَلُونَ، قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «فَخَلِّهِمْ».
المزيد
अबू हुरैराहच्या अधिकारावर, अल्लाह त्याच्यावर प्रसन्न होऊ, तो म्हणाला:
आम्ही पैगंबर ﷺ यांच्या आजूबाजूला बसलो होतो, आमच्यासोबत अबू बकर आणि उमर काही अंतरावर होते. पैगंबर ﷺ आमच्या मध्येून उठले, आणि आमच्याकडे हळूहळू आले, त्यामुळे आम्हाला भीती वाटली की कदाचित ते आमच्यापासून दूर जाऊ शकतात, आणि आम्ही घाबरलो. आम्ही उभे झालो, आणि मी सगळ्यात आधी घाबरलो. मी पैगंबर ﷺ यांचा शोध घेण्यासाठी बाहेर पडलो, जोपर्यंत मी एका भिंतीपर्यंत पोहोचलो जी अंसारच्या बनी अल-नज्जारसाठी होती. मी त्याच्याभोवती फिरलो की कदाचित काही दरवाजा सापडेल, पण काहीही सापडले नाही. अचानक मी पाहिले की रबीय (नहर) भिंतीच्या आतून बाहेर येत आहे, त्यामुळे मी घाबरलो. मी पैगंबर ﷺ यांच्या जवळ प्रवेश केला, त्यांनी म्हटले: "अबू हुरैरा!"
मी म्हणालो: "हो, हे पैगंबर ﷺ!"
ते म्हणाले: "काय झाले?"
मी म्हणालो: "आपण आमच्या मध्ये होते, नंतर आपण उठले आणि आमच्या मध्ये हळूहळू गेला, त्यामुळे आम्हाला भीती वाटली की कदाचित आपण आमच्यापासून दूर जाल, आम्ही सगळे घाबरलो, आणि मी सगळ्यात आधी घाबरलो. मी त्या भिंतीपर्यंत आलो, आणि जसे कोल्हा घाबरतो, मीही तसे घाबरलो, आणि हे लोक माझ्या मागे होते. मग आपण ﷺ म्हणालात: 'अरे अबू हुरैरा!' आणि आपले चप्पल मला दिले." आप ﷺ म्हणाले:
"अबू हुरैरा, हे दो चप्पल घेऊन जा, जो कोणी या भिंतीच्या मागे सापडेल आणि मनापासून विश्वास करेल की अल्लाह व्यतिरिक्त कोणतेही दैवत नाही, त्याला जन्नतची शुभवार्ता दे ",
मी सगळ्यात आधी उमर यांच्याशी भेटलो. त्यांनी विचारले: "अबू हुरैरा, ही दो चप्पल काय आहेत?"
मी म्हणालो: "ही पैगंबर ﷺ यांची चप्पल आहेत. आपण मला पाठवले की जो कोणी मनापासून विश्वास करेल की अल्लाह व्यतिरिक्त कोणतेही दैवत नाही, त्याला जन्नतची शुभवार्ता दे."
उमर यांनी आपला हात माझ्या छात्यावर ठोकला, मी बेहोश झालो. मग त्यांनी म्हणाले: "पुढे जा, अबू हुरैरा!" मी परत पैगंबर ﷺ जवळ आलो आणि रडायला लागलो.
उमर यांनी मला उचलले आणि माझ्यावर बसवले, आणि मी त्यांचा मागे होतो. पैगंबर ﷺ म्हणाले: "अबू हुरैरा, तुला काय झाले?"
मी म्हणालो: "मी उमर यांच्याशी भेटलो, आणि आपण मला पाठवलेली गोष्ट त्यांना सांगितली."
उमर यांनी माझ्या छात्यावर पुन्हा ठोकले, आणि मी पुन्हा बेहोश झालो. मग म्हणाले: "पुढे जा!"
पैगंबर ﷺ यांनी उमर यांना विचारले: "उमर, तुला असे करण्यास काय भाग पाडले?"
उमर म्हणाले: "हे पैगंबर ﷺ! आपण अबू हुरैरा यांना आपले चप्पल पाठवले, जो कोणी मनापासून विश्वास करेल की अल्लाह व्यतिरिक्त कोणतेही दैवत नाही, त्याला जन्नतची शुभवार्ता द्या."
पैगंबर ﷺ म्हणाले: "हो."
उमर म्हणाले: "मला नाही वाटत की लोक त्यावर अवलंबून राहतील, फक्त त्यांना काम करण्य द्या."
पैगंबर ﷺ म्हणाले: "ठीक आहे, त्यांना करायला द्या."
