عن جابر بن عبد الله رضي الله عنهما : «أنه كان يسير على جمل فأعيا، فأراد أن يُسَيِّبَهُ. فلحقني النبي صلى الله عليه وسلم فدعا لي، وضربه، فسار سيرا لم يَسِرْ مثله. ثم قال: بِعْنِيهِ بأُوقية. قلتُ: لا. ثم قال: بِعْنِيه. فَبِعْتُهُ بأوقية، واستثنيت حُمْلَانَهُ إلى أهلي. فلما بلغت: أتيته بالجمل. فنقدني ثمنه. ثم رجعت. فأرسل في إثري. فقال: أتَرَانِي مَاكستُكَ لآخذ جملك؟ خذ جملك ودراهمك، فهو لك». المزيد
لە جابری کوڕی عبداللەوە -ڕەزای خوایان لێبێت- دەڵێت: سەفەری دەکرد لەسەر پشتی وشترێک بەڵام وشترەکە ماندوو بوو، ویستی بەرەڵای بکات. پێغەمبەر -صلى اللە علیە وسلم- پێم گەیشت ونزای بۆم کرد، وبە لێدانێک لە وشترەکەی دا، بۆیە بەشێوەیەک ڕێی دەکرد کە هەرگیز وا نەبوو (لە چاکیدا)، پاشان فەرمووی: «بە یەک ئوقیە پێم بفرۆشە»، ووتم: نەخێر، فەرمووی: «پێم بفرۆشە»، بۆیە منیش بە یەک ئوقیە فرۆشتم، بەڵام مەرجەکەم ئەوە بوو کە دەبێت ڕێگام پێبدرێت کە سواری ببم هەتاوەکو دەگەمەوە لای خێزانەکەم. کاتێک گەیشتمەوە ماڵ؛ وشترەکەم هێنا، نرخەکەى پێدام وپاشان گەڕامەوە. کەسێکی نارد بە شوێنمدا، وفەرمووی: «پێت وابوو مامەڵەم لەگەڵتدا کرد (بۆ کەمکردنەوەى نرخەکە) بۆئەوەى وشترەکەت ببەم؟ وشتر ودرهەمەکانت ببە، هەمووی بۆ تۆیە».
