عن المغيرة بن شعبة رضي الله عنه مرفوعاً: قال سعدُ بنُ عُبَادة رضي الله عنه : لو رأيتُ رجلًا مع امرأتي لَضربتُه بالسيف غير مُصْفِح عنه، فبلغ ذلك رسول الله صلى الله عليه وسلم، فقال: «أتعجبون من غَيْرة سعد، فوالله لأنا أغير منه، واللهُ أغير مني، من أجل غَيْرة الله حَرَّم الفواحش، ما ظهر منها، وما بطن، ولا شخص أغير من الله، ولا شخص أحبّ إليه العُذر من الله، من أجل ذلك بعث الله المرسلين، مُبشِّرين ومنذِرين، ولا شخص أحبّ إليه المِدحةَ من الله، من أجل ذلك وعد الله الجنة». المزيد
අල් මුගීරා ඉබ්නු ෂුඃබා (රළියල්ලාහු අන්හු) තුමා විසින් වාර්තා කරන ලදී. මෙය මර්ෆූඃ ගණයට අයත් හදීසයකි. සඃද් ඉබ්නු උබාදා (රළියල්ලාහු අන්හු) තුමා මෙසේ පවසයි: ‘මාගේ බිරිය සමග තැනැත්තෙකු මා දුටුවේ නම් ඔහුට මම පහර දෙනුයේ අසිපතේ මුවහත් පැත්තෙන් මිස එහි පළල් පැත්තෙන් නොවේ. යැයි පැවසීය. ඒ ගැන අල්ලාහ්ගේ දූතයාණන්ට දැන ගන්නට ලැබිණ. පසුව එතුමා: “නුඹලා සඃද්ගේ එම වැළැක්වීම ගැන පුදුමයට පත් වන්නෙහු ද? අල්ලාහ් මත දිවුරා පවසමි. මම ඔහුට වඩා එය වළක්වන්නෙක්මි. මටත් වඩා අල්ලාහ් එය දැඩිසේ වළක්වන්නාය. අල්ලාහ්ගේ එම වැළැක්වීම හේතුවෙන් අශීලාචාර දැයින් ඉන් මතුවන දෑ ද එහි අභ්යන්තරයේ ඇති දෑ ද තහනම් කරනු ලැබීය. අල්ලාගේ වැළැක්වීමට වඩා වෙනත් කිසිදු උසස් දෙයක් නැත. නිදහසට හේතු දැක්වීමට අල්ලාහ්ට වඩා ඔහුට ප්රිය මනාප වෙනත් කිසිවකු නැත. ධර්ම දූතවරුන් ශුභාරංචි දන්වන්නන් හා අවවාද කරන්නන් ඔහු එව්වේ ඒ හේතුවෙනි. අල්ලාහ්ට ප්රශංසා කිරීමට වඩා ඔහුට ප්රියමනාප වෙනත් කිසිවකු නොවීය. ඒ හේතුවෙන් අල්ලාහ් ස්වර්ගය ප්රතිඥා වශයෙන් දුන්නේය”
