عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَدِيِّ بْنِ الخِيَارِ قَالَ:
أَخْبَرَنِي رَجُلَانِ أَنَّهُمَا أَتَيَا النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي حَجَّةِ الوَدَاعِ وَهُوَ يُقَسِّمُ الصَّدَقَةَ، فَسَأَلَاهُ مِنْهَا، فَرَفَّعَ فِينَا البَصَرَ وَخَفَّضَهُ، فَرَآنَا جَلْدَيْنِ، فَقَالَ: «إِنَّ شِئْتُمَا أَعْطَيْتُكُمَا، وَلَا حَظَّ فِيهَا لِغَنِيٍّ، وَلَا لِقَوِيٍّ مُكْتَسِبٍ».
المزيد
გადმოცემულია უბაიდულლაჰ ბინ 'აადი ბინ ალ-ხიარისგან:
ორი კაცი მიყვებოდა, რომ ისინი მივიდნენ მოციქულთან (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) მისი უკანასკნელი ჰაჯის დროს, როცა ის არიგებდა ზაქათს. მათ სთხოვეს მისგან წილი. მოციქულმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) აიხედა მათზე და შემდეგ დახარა თვალი, და როცა დაინახა, რომ ისინი ძლიერი და ჯანსაღი იყვნენ, უთხრა: «თუ გსურთ, მოგცემთ, მაგრამ ამ დახმარებაში წილი არ ეკუთვნის არც მდიდარს და არც იმ ძლიერს, ვინც საკუთარი შრომით შეძლებს სარჩოს მოპოვებას».
