عَنْ زِرِّ بْنِ حُبَيْشٍ قَالَ:
أَتَيْتُ صَفْوَانَ بْنَ عَسَّالٍ المُرَادِيَّ، أَسْأَلُهُ عَنِ المَسْحِ عَلَى الخُفَّيْنِ، فَقَالَ: مَا جَاءَ بِكَ يَا زِرُّ؟ فَقُلْتُ: ابْتِغَاءَ العِلْمِ، فَقَالَ: إِنَّ المَلاَئِكَةَ لَتَضَعُ أَجْنِحَتَهَا لِطَالِبِ العِلْمِ؛ رِضًا بِمَا يَطْلُبُ، فَقُلْتُ: إِنَّهُ حَكَّ فِي صَدْرِي المَسْحُ عَلَى الخُفَّيْنِ بَعْدَ الغَائِطِ وَالبَوْلِ، وَكُنْتَ امْرَأً مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَجِئْتُ أَسْأَلُكَ: هَلْ سَمِعْتَهُ يَذْكُرُ فِي ذَلِكَ شَيْئًا؟ قَالَ: نَعَمْ، كَانَ يَأْمُرُنَا إِذَا كُنَّا سَفْرًا أَوْ مُسَافِرِينَ أَلَّا نَنْزِعَ خِفَافَنَا ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ وَلَيَالِيهِنَّ إِلَّا مِنْ جَنَابَةٍ، لَكِنْ مِنْ غَائِطٍ وَبَوْلٍ وَنَوْمٍ، فَقُلْتُ: هَلْ سَمِعْتَهُ يَذْكُرُ فِي الهَوَى شَيْئًا؟ قَالَ: نَعَمْ، كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ فَبَيْنَا نَحْنُ عِنْدَهُ إِذْ نَادَاهُ أَعْرَابِيٌّ بِصَوْتٍ لَهُ جَهْوَرِيٍّ: يَا مُحَمَّدُ، فَأَجَابَهُ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى نَحْوٍ مِنْ صَوْتِهِ: «هَاؤُمُ» وَقُلْنَا لَهُ: وَيْحَكَ اغْضُضْ مِنْ صَوْتِكَ، فَإِنَّكَ عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، وَقَدْ نُهِيتَ عَنْ هَذَا، فَقَالَ: وَاللَّهِ لاَ أَغْضُضُ، قَالَ الأَعْرَابِيُّ: المَرْءُ يُحِبُّ القَوْمَ وَلَمَّا يَلْحَقْ بِهِمْ، قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «المَرْءُ مَعَ مَنْ أَحَبَّ يَوْمَ القِيَامَةِ»، فَمَا زَالَ يُحَدِّثُنَا حَتَّى ذَكَرَ بَابًا مِنْ قِبَلِ المَغْرِبِ مَسِيرَةُ عَرْضِهِ، أَوْ يَسِيرُ الرَّاكِبُ فِي عَرْضِهِ أَرْبَعِينَ أَوْ سَبْعِينَ عَامًا.
المزيد
รายงานจาก ซิร บิน หุบัยช์ กล่าวว่า:
ฉันมาหาท่านศ็อฟวาน อิบนุ อัสซาล อัล-มุรอดีย์ เพื่อถามท่านเกี่ยวกับการเช็ดถุงเท้า ท่านถามว่า: “อะไรนำเจ้ามาหาฉันที่นี่ ซิร?” ฉันตอบว่า: “ฉันมาเพื่อแสวงหาความรู้” ท่านกล่าวว่า: “เหล่ามลาอิกะฮ์จะลดปีกลงเพื่อผู้แสวงหาความรู้ พอใจในสิ่งที่เขาแสวงหา” ฉันตอบว่า: “ฉันมีเรื่องข้องใจเกี่ยวกับการเช็ดถุงเท้าหลังจากถ่ายอุจจาระหรือปัสสาวะ” ท่านเป็นหนึ่งในสหายของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิวะสัลลัม ดังนั้นฉันจึงมาถามท่านว่า: ท่านเคยได้ยินท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิวะสัลลัม กล่าวถึงเรื่องนี้บ้างไหม ท่านตอบว่า: เคย ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิวะสัลลัม เคยสั่งพวกเราไว้ว่า: เวลาเดินทางหรือเป็นผู้เดินทาง ไม่ให้ถอดรองเท้าเป็นเวลาสามวันสามคืน ยกเว้นในกรณีที่มีสิ่งไม่บริสุทธิ์ (ญะนาบะฮ์) ไม่รวมในกรณีที่ถ่ายอุจจาระ ปัสสาวะ หรือนอนหลับ ฉันถามว่า: ท่านได้ยินเขาพูดถึงเรื่องความรักบ้างไหม? เขาตอบว่า: ใช่ พวกเราอยู่กับท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิวะสัลลัม ในการเดินทาง ขณะที่พวกเราอยู่กับท่าน ชาวเบดูอินคนหนึ่งร้องเรียกท่านด้วยเสียงอันดังว่า: โอ้ มุฮัมมัด! ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิวะสัลลัม ก็ได้ตอบเขาด้วยน้ำเสียงทำนองเดียวกันว่า “จงมาที่นี่” เราได้กล่าวแก่เขาว่า: “วิบัติแก่เจ้า จงลดเสียงของเจ้าลง เพราะเจ้าอยู่กับท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิวะสัลลัม และเจ้าถูกห้ามไม่ให้ทำเช่นนี้” เขากล่าวว่า: “ด้วยพระนามของอัลลอฮ์ ฉันจะไม่ลดเสียงลง” ชาวเบดูอินกล่าวว่า: คนๆ หนึ่งย่อมรักผู้คนแม้ยังไม่ได้เข้าร่วมกับพวกเขา ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิวะสัลลัม ได้กล่าวไว้ว่า “บุคคลหนึ่งจะได้อยู่ร่วมกับผู้ที่เขารักในวันแห่งการฟื้นคืนชีพ” ท่านยังคงเล่าเรื่องราวนี้ต่อไป จนกระทั่งท่านกล่าวถึงประตูทางทิศตะวันตก ซึ่งเป็นระยะทางที่ผู้ขับขี่จะต้องเดินทางเป็นเวลาสี่สิบหรือเจ็ดสิบปี
