عَنْ أبي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ الأَنْصَارِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَ: وَهُوَ يُحَدِّثُ عَنْ فَتْرَةِ الوَحْيِ، فَقَالَ فِي حَدِيثِهِ:
«بَيْنَا أَنَا أَمْشِي إِذْ سَمِعْتُ صَوْتًا مِنَ السَّمَاءِ، فَرَفَعْتُ بَصَرِي، فَإِذَا المَلَكُ الَّذِي جَاءَنِي بِحِرَاءٍ جَالِسٌ عَلَى كُرْسِيٍّ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالأَرْضِ، فَرُعِبْتُ مِنْهُ، فَرَجَعْتُ فَقُلْتُ: زَمِّلُونِي، فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى: {يَا أَيُّهَا المُدَّثِّرُ1 قُمْ فَأَنْذِرْ} [المدثر: 2] إِلَى قَوْلِهِ {وَالرُّجْزَ فَاهْجُرْ} [المدثر: 5]. فَحَمِيَ الوَحْيُ وَتَتَابَعَ».
المزيد
ਅਬੂ ਸਲਮਾ ਬਿਨ ਅਬਦੁਰ ਰਹਮਾਨ ਤੋਂ ਰਿਵਾਇਤ ਹੈ ਕਿ ਜਾਬਿਰ ਬਿਨ ਅਬਦੁੱਲਾਹ ਅਨਸਾਰੀ ਰਜ਼ੀਅੱਲਾਹੁ ਅਨਹੁਮ ਤੋਂ ਕਿਹਾ: ਜਦੋਂ ਉਹ **ਵਹੀ ਦੇ ਅਰੰਭਕ ਸਮੇਂ** ਬਾਰੇ ਬਤਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਹਾਦੀਥ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ:
«ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮੈਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਨਿਗਾਹ ਉੱਪਰ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਫਰਿਸ਼ਤਾ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਹਿਰਾ ਗੁਫ਼ਾ ਵਿੱਚ ਮਿਲਿਆ ਸੀ, ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਕੁਰਸੀ ‘ਤੇ ਬੈਠਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਸ ਤੋਂ ਡਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਘੁੰਮ ਕੇ ਕਿਹਾ: "ਮੈਨੂੰ ਲਪੇਟ ਦਿਓ!" ਫਿਰ ਅੱਲ੍ਹਾ ਤਆਲਾ ਨੇ ਕੁਰਾਨ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ: {ਹੇ ਲਪੇਟਣ ਵਾਲੇ, ਉਠੋ ਅਤੇ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿਓ} [ਅਲ-ਮੁੱਦੱਥਿਰ: 2] ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ {ਅਤੇ ਗੰਦੇ ਕੰਮ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੋ} [ਅਲ-ਮੁੱਦੱਥਿਰ: 5] ਤੱਕ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਹੀ ਆਉਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਅਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਜਾਰੀ ਰਹੀ।»