ਗੱਲ ਜਾਂ ਬਾਤਾਂ: ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮੈਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਨਿਗਾਹ ਉੱਪਰ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਦੇਖਿਆ ਕਿ
عَنْ أبي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ الأَنْصَارِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَ: وَهُوَ يُحَدِّثُ عَنْ فَتْرَةِ الوَحْيِ، فَقَالَ فِي حَدِيثِهِ:
«بَيْنَا أَنَا أَمْشِي إِذْ سَمِعْتُ صَوْتًا مِنَ السَّمَاءِ، فَرَفَعْتُ بَصَرِي، فَإِذَا المَلَكُ الَّذِي جَاءَنِي بِحِرَاءٍ جَالِسٌ عَلَى كُرْسِيٍّ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالأَرْضِ، فَرُعِبْتُ مِنْهُ، فَرَجَعْتُ فَقُلْتُ: زَمِّلُونِي، فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى: {يَا أَيُّهَا المُدَّثِّرُ1 قُمْ فَأَنْذِرْ} [المدثر: 2] إِلَى قَوْلِهِ {وَالرُّجْزَ فَاهْجُرْ} [المدثر: 5]. فَحَمِيَ الوَحْيُ وَتَتَابَعَ».
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح البخاري: 4]
المزيــد ...
ਅਬੂ ਸਲਮਾ ਬਿਨ ਅਬਦੁਰ ਰਹਮਾਨ ਤੋਂ ਰਿਵਾਇਤ ਹੈ ਕਿ ਜਾਬਿਰ ਬਿਨ ਅਬਦੁੱਲਾਹ ਅਨਸਾਰੀ ਰਜ਼ੀਅੱਲਾਹੁ ਅਨਹੁਮ ਤੋਂ ਕਿਹਾ: ਜਦੋਂ ਉਹ **ਵਹੀ ਦੇ ਅਰੰਭਕ ਸਮੇਂ** ਬਾਰੇ ਬਤਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਹਾਦੀਥ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ:
«ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮੈਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਨਿਗਾਹ ਉੱਪਰ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਫਰਿਸ਼ਤਾ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਹਿਰਾ ਗੁਫ਼ਾ ਵਿੱਚ ਮਿਲਿਆ ਸੀ, ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਕੁਰਸੀ ‘ਤੇ ਬੈਠਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਸ ਤੋਂ ਡਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਘੁੰਮ ਕੇ ਕਿਹਾ: "ਮੈਨੂੰ ਲਪੇਟ ਦਿਓ!" ਫਿਰ ਅੱਲ੍ਹਾ ਤਆਲਾ ਨੇ ਕੁਰਾਨ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ: {ਹੇ ਲਪੇਟਣ ਵਾਲੇ, ਉਠੋ ਅਤੇ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿਓ} [ਅਲ-ਮੁੱਦੱਥਿਰ: 2] ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ {ਅਤੇ ਗੰਦੇ ਕੰਮ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੋ} [ਅਲ-ਮੁੱਦੱਥਿਰ: 5] ਤੱਕ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਹੀ ਆਉਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਅਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਜਾਰੀ ਰਹੀ।»
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح البخاري - 4]
«ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮੈਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਨਿਗਾਹ ਉੱਪਰ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਦੇਖਿਆ ਕਿ **ਫਰਿਸ਼ਤਾ**, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਹਿਰਾ ਗੁਫ਼ਾ ਵਿੱਚ ਮਿਲਿਆ ਸੀ, ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਕੁਰਸੀ ‘ਤੇ ਬੈਠਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਸ ਤੋਂ ਡਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਘੁੰਮ ਕੇ ਕਿਹਾ: "ਮੈਨੂੰ ਲਪੇਟ ਦਿਓ!"ਫਿਰ ਅੱਲ੍ਹਾ ਤਆਲਾ ਨੇ ਕੁਰਾਨ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ: {ਹੇ ਲਪੇਟਣ ਵਾਲੇ, ਉਠੋ ਅਤੇ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿਓ} [ਅਲ-ਮੁੱਦੱਥਿਰ: 2] ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ {ਅਤੇ ਗੰਦੇ ਕੰਮ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੋ} [ਅਲ-ਮੁੱਦੱਥਿਰ: 5] ਤੱਕ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਹੀ ਆਉਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਅਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਜਾਰੀ ਰਹੀ।» ਫਿਰ ਅੱਲ੍ਹਾ ਤਆਲਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: {ਹੇ ਲਪੇਟਣ ਵਾਲੇ (ਅਪਨੇ ਕੱਪੜੇ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ)}, **ਉਠੋ** (ਦਾਅਵਤ ਦੇਣ ਲਈ) ਅਤੇ **ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿਓ** (ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਵਧਾਨ ਕਰੋ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਪੈਗ਼ਾਮ 'ਤੇ ਇਮਾਨ ਨਹੀਂ ਲਿਆਉਂਦੇ)। {ਅਤੇ ਤੇਰਾ ਰੱਬ} — ਤੇਰਾ ਪ੍ਰਭੂ ਅਤੇ ਅਰਾਧਿਆ ਗਿਆ — **ਮਹਾਨ ਕਰ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਤਾਰੀਫ਼ ਕਰ**। {ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ} — ਆਪਣੇ ਲਿਬਾਸ — **ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੋ** ਅਤੇ ਅਸ਼ੁੱਧੀਆਂ ਤੋਂ ਮੂਕਤ ਰੱਖੋ।{ਅਤੇ ਗੰਦੇ ਕੰਮ} — ਮੂਰਤੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਭੈਤਰੀਕ ਉਪਾਸਨਾ — **ਛੱਡ ਦਿਓ**।ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਹੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਈ ਅਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਵਧਦੀ ਗਈ।
ਹਦੀਸ ਦੇ ਫਾਇਦੇ ਵਿੱਚੋਂ
- ਨਬੀ ﷺ ਉੱਤੇ ਵਹੀ **ਥੋੜ੍ਹੀ ਸਮੇਂ ਲਈ ਰੁਕ ਗਈ**, ਜਦੋਂ ਅੱਲ੍ਹਾ ਤਆਲਾ ਨੇ ਕੁਰਾਨ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ: {ਪੜ੍ਹੋ} [ਇਕਰਾ]।
- ਇੱਕ ਵਿਆਕਤੀ ਲਈ **ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੁੱਖ-ਸਖ਼ਤਾਂ ਬਾਰੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ**, ਪਰ ਇਸਦੇ ਨਾਲ **ਅੱਲ੍ਹਾ ਤਆਲਾ ਦਾ ਸ਼ੁਕਰ ਕਰਨਾ** ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।
- ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੁਰਾਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਆਇਆ: {ਹੇ ਲਪੇਟਣ ਵਾਲੇ}, ਜਿਸ ਦੇ ਬਾਅਦ {ਪੜ੍ਹੋ, ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਿਸਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਬਣਾਇਆ} ਵਹੀ ਨਾਜ਼ਿਲ ਹੋਈ।
- ਅੱਲ੍ਹਾ ਤਆਲਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਬੀ ﷺ 'ਤੇ **ਵਹੀ ਦਾ ਅਬਰਾਹਮਾਤਾ ਬਿਨਾ ਰੁਕਾਵਟ ਦਿੱਤਾ**, ਇਹ ਉਸ ਦੀ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਫਜ਼ੀਲਤ ਹੈ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਦੁਨਿਆ ਤੋਂ ਰੁਖਸਤ ਨਹੀਂ ਹੋਏ।
- ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਦਆਤ ਦੇਣ ਦੀ **ਲਾਜ਼ਮੀਅਤ**, ਨਕਾਰਾਤਮਕਾਂ ਨੂੰ **ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇਣਾ**, ਅਤੇ ਆਗਿਆਕਾਰਾਂ ਨੂੰ **ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਦਿੰਦੇ ਰਹਿਣਾ**।
- ਨਮਾਜ਼ ਲਈ **ਲਿਬਾਸ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਦੀ ਲਾਜ਼ਮੀਅਤ**, ਜਿਸ ਦਾ ਸਬੂਤ ਅੱਲ੍ਹਾ ਤਆਲਾ ਦੀ ਆਇਤ {{ਵਾਸਿਆਬਕ ਫਾਤਾਹਿਰ } ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
- ਫਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਤੇ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਅੱਲ੍ਹਾ ਤਆਲਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰੱਥ ਕੀਤਾ, **ਇਮਾਨ ਲਿਆਉਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ**।