عَنْ أبي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ الأَنْصَارِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَ: وَهُوَ يُحَدِّثُ عَنْ فَتْرَةِ الوَحْيِ، فَقَالَ فِي حَدِيثِهِ:
«بَيْنَا أَنَا أَمْشِي إِذْ سَمِعْتُ صَوْتًا مِنَ السَّمَاءِ، فَرَفَعْتُ بَصَرِي، فَإِذَا المَلَكُ الَّذِي جَاءَنِي بِحِرَاءٍ جَالِسٌ عَلَى كُرْسِيٍّ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالأَرْضِ، فَرُعِبْتُ مِنْهُ، فَرَجَعْتُ فَقُلْتُ: زَمِّلُونِي، فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى: {يَا أَيُّهَا المُدَّثِّرُ1 قُمْ فَأَنْذِرْ} [المدثر: 2] إِلَى قَوْلِهِ {وَالرُّجْزَ فَاهْجُرْ} [المدثر: 5]. فَحَمِيَ الوَحْيُ وَتَتَابَعَ».
المزيد
გადმოცემულია აბუ სალამა ბინ აბდურრაჰმანისგან, რომ ჯააბირ იბნ ‘აბდულლაჰ ალ-ანსარიმ (ალლაჰი იყოს მათით ორივეთი კმაყოფილი) თქვა: მოციქული ყვებოდა ზეშთაგონების შეყოვნების პერიოდზე, და თავის მონაყოლში თქვა:
«როდესაც მივდიოდი მაღლა ზეციდან შემომესმა ხმა, მხედველობა მისკენ მივაპყარი, ეს იყო ანგელოზი, რომელიც გამომეცხადა ჰირას გამოქვაბულში, ის იჯდა თავის ტახტრევანზე ზეცასა და მიწას შორის, მე მისი შემეშინდა, დავბრუნდი სახლში და ვყვიროდი: დამაფარეთ, უზენაესმა ალლაჰმა აიათი გარდმოავლინა: {ჰეი, შენ სამოსში გახვეულო, წამოდექი და შეაგონე} [ალ-მუდასსირ:2] სიტყვებამდე {და სიბილწე განდევნე} [ალ-მუდასსირ: 5]. შემდეგ განმტკიცდა ზეშთაგონება და გაგრძელდა».
